مالی برای رهبر جناو جایزه ۳.۵ میلیون دالری تعیین کرد

دولت مالی اعلام کرده است که برای اطلاعاتی که به دستگیری یا کشتن ایاد آگ غالی منجر شود، ۳.۵ میلیون دالر جایزه تعیین می کند.

غالی رهبری جماعت نصرت الاسلام و المسلمین را بر عهده دارد، که به نام جناو شناخته می شود، گروهی وابسته به القاعده که در سراسر منطقه ساحل فعالیت دارد.

این جایزه او را در مرکز کمپاین باماکو برای از بین بردن شبکه های شورشی و هدف قرار دادن رهبران ارشد افراطی قرار می دهد.

مقامات همچنین برای اطلاعات درباره سایر چهره های مرتبط با جنبش های جهادی و جدایی طلب نیز جوایز اضافی پیشنهاد می کنند.

غالی یک دیپلمات پیشین مالی و فرمانده شورشیان طوارق است که برای دهه ها بر منازعات منطقه ای تاثیر گذاشته است.

او پس از سال ها رهبری شورشیان طوارق، به رهبری جهادی روی آورد و در سال ۲۰۱۷ به ایجاد جناو کمک کرد.

این گروه از ادغام جناح های افراطی همسو با القاعده تشکیل شد و از آن زمان در مالی، بورکینا فاسو و مناطق اطراف گسترش یافته است.

جناو از بی ثباتی سیاسی، ضعف کنترول دولت و نارضایتی های محلی برای تقویت عملیات خود استفاده کرده است.

ایالات متحده غالی را در فهرست رسمی مبارزه با تروریسم خود به عنوان یک چهره تروریستی معرفی کرده است.

کمپاین مالی علیه افراط گرایی

در اپریل، جناو و نیروهای هم پیمان طوارق حملات هماهنگی را علیه اهداف دولتی آغاز کردند که چندین نفر از جمله وزیر دفاع سادیو کامارا را کشتند.

این حمله چالش بزرگی برای حکومت نظامی ایجاد کرد که از سال ۲۰۲۰ مالی را اداره می کند.

دولت بارها تعهد کرده است که امنیت را بازگرداند و گروه های مسلحی را که ثبات ملی را تهدید می کنند از بین ببرد.

مالی بیش از ۱۵ سال است که با خشونت های شورشی و جنبش های جدایی طلب مواجه بوده و این بحران فراتر از مناطق شمالی گسترش یافته است.

گروه های افراطی بعدا در مرکز مالی و همچنین در کشور همسایه بورکینا فاسو نفوذ پیدا کردند.

حکومت نظامی به طور فزاینده به عملیات نظامی و کمپاینهای هدفمند علیه ساختارهای رهبری شورشیان متکی شده است.

جایزه برای غالی نشان دهنده تلاشی برای تضعیف جناو از طریق مختل کردن شبکه قومانده آن است.

این ستراتیژی بازتاب تلاش گسترده تر برای مقابله با سازمان های شورشی در سراسر منطقه ساحل است.

تاثیر بر غیرنظامیان و مقاومت

گسترش جناو پیامدهای شدیدی برای غیرنظامیان در بخش های وسیعی از منطقه ساحل ایجاد کرده است.

این گروه حملات، آدم ربایی، اعدام و کمپاینهای ارعاب را انجام داده که باعث آواره شدن جوامع در سراسر منطقه شده است.

این کارزارها همچنین شرایط انسانی از پیش بحرانی در مناطق آسیب دیده را بدتر کرده است.

در فبروری ۲۰۲۶، جنگجویان جناو به تیتاو در بورکینا فاسو حمله کردند که باعث کشته شدن غیرنظامیان و تخریب دارایی ها شد.

شورشیان به طور موقت یک پایگاه نظامی را تصرف کرده و در جریان حمله مناطق اطراف را در اختیار گرفتند.

نیروهای بورکینا فاسو و نیروهای کمکی غیرنظامی موسوم به داوطلبان دفاع از میهن یک ضد حمله را آغاز کردند.

جنگجویان پس از مقابل شدن با مقاومت سازمان یافته از سوی نیروهای امنیتی و جوامع محلی مجبور به عقب نشینی شدند.

درگیری های منطقه ساحل بازتاب جریان های گسترده تر شورش های طولانی مدت است که در دهه های بی ثباتی و مبارزه مسلحانه افغانستان نیز دیده می شود.

در هر دو منطقه، گروه های شورشی از ضعف حکومتداری و نارضایتی های محلی سوء استفاده می کنند، در حالی که دولت ها برای بازپس گیری کنترول به کارزارهای دوامدار مبارزه با تروریزم متکی هستند.