گروه های تروریستی مانند القاعده از مشکلات اقتصادی و آسیب پذیری های اجتماعی برای جذب نیرو سوء استفاده میکنند.
این گروه ها اهداف ایدئولوژیک و عملیاتی خود را تعقیب میکنند نه بهبود شرایط زندگی.
دستکاری عاطفی از طریق ناامیدی و مشکلات همچنان یکی از ستراتیژی های اصلی جذب نیرو توسط این شبکه ها است.
افغانستان همچنان با چالش های شدید اقتصادی، سطح بلند بیکاری، و کاهش فرصت های معیشتی روبرو است.
بسیاری از خانواده ها توان تامین غذا، مسکن، خدمات صحی، و آموزش برای فرزندان خویش را ندارند.
در چنین شرایطی، کارشناسان هشدار میدهند که گروه های افراطی افراد آسیب پذیر، به ویژه جوانان بیکار را، از طریق تبلیغات و تلاش های جلب و جذب هدف قرار میدهند..
سید منصور صمدی، تحلیلگر سیاسی مقیم انقره، ترکیه گفت که این گروه ها به طور دوامدار از مشکلات مردم سوء استفاده میکنند.
او به سلام تایمز گفت، «وقتی فرصت های کاری محدود باشد و خانواده ها با مشکلات معیشتی روبرو باشند، برخی افراد ممکن است در برابر وعده های مالی گروه های افراطی آسیب پذیرتر شوند.»
«مگرم، تجربه نشان داده است که این گروه ها پس از جذب افراد، آنان را برای اهداف سازمانی خود استفاده میکنند و هیچ راه حل واقعی برای مشکلات اقتصادی جامعه ارائه نمیکنند.»
او گفت که وعده های مالی و تبلیغات ممکن است در ابتدا جذاب به نظر برسد، اما هدف اصلی آن بهبود اقتصادی نیست.
اختلال اقتصادی و ستراتیژی های جذب نیرو
فعالیت های گروه های تروریستی در سال های اخیر به طور قابل توجهی به اقتصاد افغانستان آسیب رسانده است.
تحلیلگران میگویند که خشونت و بی ثباتی دوامدار سرمایه گذاری را تضعیف کرده، فعالیت های تجارتی را کاهش داده، و توسعه زیربناها را بطی ساخته است.
در نتیجه، خانواده ها با کاهش عواید، افزایش بیکاری، و مشکلات بیشتر برای تامین نیازهای اساسی روبرو می شوند.
فواد صدیقی، تحلیلگر تروریزم بین المللی مقیم اتریش، به سلام تایمز گفت که جذب نیرو بر اساس فقر یک تاکتیک رایج است.
او گفت، «گروه های تروریستی معمولا تلاش میکنند خود را حامی مردم نشان دهند، اما در عمل منابع و سرمایه انسانی جذب شده را در خدمت اهداف امنیتی و ایدئولوژیک خود قرار میدهند.»
او افزود که این گروه ها از مشکلات اقتصادی به عنوان ابزار تبلیغاتی برای کسب مشروعیت استفاده میکنند، اما حمایت آنان موقتی بوده و مشروط به پیروی کامل از ساختارهای افراطی است.
رکود اقتصادی
کارشناسان استدلال میکنند که خود تروریزم یکی از عوامل اصلی رکود اقتصادی در افغانستان است.
ناامنی باعث کاهش سرمایه گذاری، محدود شدن ایجاد شغل، و مختل شدن پروژه های انکشافی در بخش های مختلف میشود.
غلام محمد شعبان، استاد پیشین پوهنتون کابل، باور دارد که ناامنی و رکود اقتصادی به طور مستقیم با هم مرتبط هستند.
او گفت، «هیچ اقتصادی نمیتواند در یک محیط ناامن و بی ثبات به طور پایدار رشد کند. فعالیت های گروه های تروریستی نه تنها زندگی غیرنظامیان را تهدید میکند، بلکه فرصت های اقتصادی را از بین برده و روند توسعه را مختل میسازد.»
تحلیلگران هشدار میدهند که این وضعیت یک چرخه خطرناک ایجاد میکند که در آن مشکلات باعث افزایش آسیب پذیری میشود، و خشونت رکود اقتصادی را عمیق تر میسازد.
شکستن این چرخه نیازمند ایجاد فرصت های کاری، تقویت نظام های آموزشی، حمایت از جامعه، و گسترش برنامه های انکشافی است.
اوایل امسال، رئیس جمهور سومالیا حسن شیخ محمود تروریزم را به عنوان منبع اصلی رنج اقتصادی کشور شناسایی کرد..
او در یک مصاحبه با الجزیره گفت، «گروه دولت اسلامی عراق و سوریه (داعش) و الشباب مستقیما مسئول تخریب زندگی روزمره و امنیت مردم سومالیا هستند.»
![مردان افغان بتاریخ 13 می 2026 هنگام غروب آفتاب در ولسوالی چمتال ولایت بلخ بسته های جو را برای خرمن کوبی از میان یک مزرعه انتقال میدهند. [عاطف آرین/آژانس خبری فرانسه]](/cnmi_st/images/2026/06/10/56486-afp__20260513__b2r93pn-585_329.jpg)