انقلاب کریکت افغانستان: از کمپ های مهاجرین تا افتخار جام جهانی

این اتفاق روزمره نیست که یک ورزش بتواند در مدت زمانی بسیار کوتاه، تقریبا یک شبه، قلب یک ملت را به طور کامل تسخیر کند.

در افغانستان، کریکت تنها یک بازی نیست، بلکه به ضربان قلب ملت تبدیل شده است.

ظهور تیم ملی افغانستان از میدان های خاکی و ابتدایی تا بزرگ ترین استدیوم های جهان همچنان شگفت انگیز است.

ظهور ببرهای آبی

ریشه های تیم ملی به دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ برمی گردد، زمانی که جنگ هزاران افغان را مجبور به مهاجرت به پاکستان کرد.

در آنجا، مهاجرین با تقلید از همسایه های پاکستانی خود این بازی را آموختند و از سطوح کانکریتی در کمپ ها به عنوان میدان استفاده می کردند.

یک تلویزیون سیاه و سفید قدیمی در یکی از کمپ ها به مهاجرین فرصت می داد مسابقات بین المللی را تماشا کنند، از جمله پیروزی پاکستان در جام جهانی ۱۹۹۲.

آن پیروزی تاثیر عمیقی بر ستاره های آینده کریکت افغانستان گذاشت.

تاج ملک که بعدا به عنوان بنیانگذار کریکت افغانستان شناخته شد، استعدادها را در سراسر کمپ ها شناسایی می کرد.

او سپس باشگاه کریکت افغانستان را تاسیس کرد و زمینه را برای تیم ملی آینده فراهم ساخت.

بورد کریکت افغانستان به طور رسمی در سال ۱۹۹۵ تاسیس شد و تا سال ۲۰۰۱ این کشور به عنوان عضو وابسته به شورای بین المللی کریکت پیوست.

پیشرفت در سطوح پایین تر این ورزشبه گونه چشمگیری سریع بود، به ویژه بین سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹.

افغانستان سه بار متواتر دررقابت های لیگ جهانی کریکت آی سی سی پیروز گردید، که از دویژن پنجم به دویژن سوم صعود نمود.

این صعود باعث کسب جایگاه مسابقات یک روزه بین المللی و اولین حضور در جام جهانی T20 در سال ۲۰۱۰ شد.

افغانستان در سال ۲۰۱۵ برای اولین بار در جام جهانی ۵۰ اور حضور یافت، که با شکست در برابر بنگلادش آغاز شد، اما با یک پیروزی تاریخی با اختلاف یک ویکت در برابر اسکاتلند ادامه یافت.

در سال ۲۰۱۷، تیم به جایگاه عضویت کامل آی سی سی رسید و حق بازی در کریکت تست را به دست آورد.

در جام جهانی ۲۰۲۳ در هند، افغانستان تیم های انگلستان، پاکستان، سریلانکا و هالند را شکست داد.

تیم به گونه نزدیک از راهیابی به نیمه نهایی بازماند، اما سپس به نیمه نهایی جام جهانیT20 در سال ۲۰۲۴ رسید.

تنها در سال ۲۰۲۴، تیم چهار سلسله مسابقات یک روزه بین المللی را به طور پیهم برد و تیم های آیرلند، افریقای جنوبی، بنگلادش و زیمبابوه را شکست داد.

امروز، هرگاه تیم ملی بازی می کند، جاده های سراسر افغانستان زنده می شوند و مردم درو تلویزیون ها جمع می شوند تا هر توپ را دنبال کنند.

کریکت خیابانی، رویای ملی

برای بازی کریکت در افغانستان به میدان های سبز و آراسته ضرورت نیست.

چندین ستاره تیم، از جمله رحمان الله گربز، ابراهیم ځدران، عظمت الله عمرزی و فضل الحق فاروقی، مهارت های خود را در اکادمی های داخلی پرورش داده اند.

این اکادمی ها پس از گسترش زیربناهای آموزشی توسط بورد کریکت افغانستان در سراسر کشور تاسیس گردیدند.

کودکان در کوچه های تنگ و زمین های خاکی هنوز هم از توپ های تنیس پیچیده شده با نوار استفاده می کنند تا توپ انداز های سریع بین المللی را تقلید کنند.

کریکت در افغانستان به عنوان یک نیروی نادر و قدرتمند وحدت کننده در سراسر کشور عمل می کند.

در کشوری که با چالش های تاریخی زیادی روبرو بوده است، موفقیت تیم ملی یک روایت مثبت و مشترک را به طور دوامدار فراهم می کند.

این موفقیت همچنان الهام بخش سرمایه گذاری های جدید در استدیوم ها و تاسیسات تمرینی در سراسر کشور شده است.

هرگاه ببرهای آبی وارد میدان می شوند، امیدها و استقامت یک ملت را با خود حمل می کنند.