افراط گرایان در ساحل با بهره برداری از بحرانی که خود ایجاد می کنند، نارضایتی را در افریقا دامن می زنند

گروه جماعت نصرت الاسلام والمسلمین (جناو)، شاخه وابسته به شبکه القاعده در افریقا،از نارضایتی های مردمیبرای گسترش نفوذ خود در منطقه استفاده می کند.

این گروه با ایجاد نا امنی، هرج و مرج و فشار های اقتصادی، اعتماد مردم به نهاد های دولتی را تضعیف کرده و پس از دشواری هایی که خود به گونه عمدی تشدید کرده است، بهره برداری می کند.

اقدامات آن شامل مسدود ساختن راه های ترانزیتی، مختل کردن انتقال کالا های اساسی و تخریب زیر بنا های حیاتی برای بقای غیر نظامیان و ثبات اقتصادی می باشد.

محاصره چند ماهه شهر باماکو،پایتخت مالی، نمونه روشنی است که چگونه این گروه با ایجاد رنج و فشار، نارضایتی عمومی را دست کاری کرده و بی ثباتی را عمیق تر می سازد.

در جریان این بحران طولانی راه های عمده اتصالی به شهر بند بود، عرضه سوخت مختل گردیده بود و شهروندان با مشکلات شدید اقتصادی و اجتماعی روبه رو بودند.

تخریب مکاتب، پل ها، سرک ها، پایه های برق و برج های مخابراتی نیز دولت ها را ضعیف تر ساخته و دسترسی مردم به خدمات ابتدایی را محدود می سازد.

ایجاد نارضایتی

با تضعیف حاکمیت دولت در مناطق دور دست، جناو می کوشد خود را به عنوان بدیل معرفی کند، در عین حال با ایجاد ترس، مردم را به اطاعت وادار می سازد.

حمزه بلوچ، تحلیلگر نظامی مستقر در نیمروز، گفت، «در برخی کشور های افریقایی، یکی از عوامل اصلی نارضایتی عمومی، فعالیت های القاعده است.»

او افزود، «افراد وابسته به این گروه با تضعیف اقتدار دولت و ایجاد نا امنی، مانع ارائه خدمات عامه شده اند.»

این گروه همچنان با تحریک گروه های قومی به حاشیه رانده شده علیه دولت های منطقه ساحل، ادعا می کند که از حقوق و منافع آنان دفاع می کند.

با گسترش ترس و بی نظمی، جناو غیر نظامیان را زیر فشار قرار می دهد تا از فعالیت های آن حمایت کنند و عملاً از جوامع به عنوان سپر برای پیشبرد اهداف خود استفاده می کند.

جواد حکاک، تحلیلگر سیاسی در هرات، گفت، «گروه های وابسته به القاعده عاملان اصلی بحران ها و نا آرامی ها در افریقا هستند.»

او افزود، «این تروریستان واقعیت را تحریف کرده و دولت ها را مسئول جلوه می دهند و در نتیجه بی اعتمادی مردم نسبت به نظام های رسمی کشور های ساحل را افزایش می دهند.»

این گونه دست کاری افکار عامه باعث سردرگمی جوامع، تضعیف اعتماد به نهاد ها و فراهم شدن زمینه برای گسترش سربازگیری و نفوذ این گروه می شود.

تلاش برای پیشبرد منافع شخصی

جناو زیر نام اجرای شریعت،قوانین افراطی خود را تحمیل می کندو آزادی ها را محدود ساخته و خواسته هایش را بر غیر نظامیانی که زیر کنترول آن زندگی می کنند، اعمال می نماید.

این اقدامات شامل ممنوعیت موسیقی، محدود ساختن حقوق زنان، جلوگیری از آموزش کودکان و برگزاری محاکمه های صحرایی برای تحمیل اطاعت می باشد.

چنین عملکرد ها عمدتا برای منافع این گروه انجام میگردد و هم زمان با ایجاد ترس، هر گونه مقاومت را در جوامع آسیب پذیر سرکوب می کند.

بصیر احمد دانش یار، تحلیلگر سیاسی مستقر در آلمان، گفت شاخه های وابسته به القاعده ادعا می کنند که با نفوذ غرب می جنگند، اما در عمل بیشتر جوامع محلی را هدف قرار می دهند.

او گفت، «برای این تروریستان، مردم و جوامع هیچ ارزشی ندارند و تنها به عنوان ابزار مورد استفاده قرار می گیرند.»