برنامه جهانی غذا در گزارش ۲۵ نوامبر خود هشدار داد که حملات مجدد جهادیان و بی ثباتی در شمال نایجریا، گرسنگی را به اندازه بی سابقه ای بلند برده و هزاران نفر با «شرایط شبیه به قحطی» روبرو هستند.
به اساس تخمنیات نزدیک به ۳۵ میلیون نفر در سراسر منطقه «در طول فصل خشک سال ۲۰۲۶ با ناامنی غذایی شدید مواجه شده»، در حالی که تخمین ها نشان میدهند تنها در ولایت بورنو در حدود ۱۵۰۰۰ نفر «به گرسنگی فاجعه باری خواهند رسید».
شانزده سال جنگ بیش از ۴۰۰۰۰ نفر را کشته و تقریباً دو میلیون را آواره ساخته است.
تحلیلگران در کنار بوکوحرام و باندهای «راهزن»، افراطی به تهدید های روبه افزایش جماعت نصرت الاسلام والمسلمین (جناو)، گروه وابسته به القاعده اشاره میکنند..
به گفته آنها، غیرنظامیان به دلیل بی جا شدن اجباری، از دست دادن زمینهای زراعتی، تورم و کاهش کمکهای خارجی از حق اساسی زندگی محروم میشوند.
علی اکبر محمدی، تحلیلگر امنیتی ساکن لندن، خفقان تدریجی زندگی روزمره را توضیح میدهد.
او گفت «خانواده ها از ترس حملات مجبور به ترک خانه ها و زمین های زراعتی خود شده اند که این امر تولید مواد غذایی را متوقف کرده، ذخایر را خالی و حلقه گرسنگی را تشدید نموده است.»
او گفت «با توجه به اینکه مردم به سبب تورم پولی توان خرید غذا را ندارند، کودکان و زنان اولین کسانی هستند که در معرض این آسیب پذیری قرار دارند.»
محمدی گفت، کمبود آب آشامیدنی، کاهش کمکها و بسته شدن مراکز صحی، جوامع را به سمت نا امیدی عمیقتری سوق داده است.
او گفت «مردم از ترس حتی جرعت رفتن به مزارع خود را نداشته و این موضوع فقر و گرسنگی را به سرعت گسترش داده است.»
مولوی محمد ظاهر مسلم، محقق مطالعات اسلامی، تأکید کرد که اگرچه گروههای مهاجم ادعا مکنند که فقط اماکن نظامی را هدف قرار میدهند، اما غیرنظامیان بیشترین آسیب را متحمل میشوند.
«اختطاف شاگردان، حمله به عبادتگاه ها و تهدید افرادی که صرف میخواهند یک زندگی نورمال داشته باشند،هیچ ربطی به اصول اسلامی نداردو در واقع، توهین آشکار به ارزشهای دینی است.»
ظاهر گفت، توجیه چنین اعمالی از طریق دین «فریب و منافقت» است، به خصوص وقتی که خود مسلمانان از قربانیان اصلی آن هستند.
وخامت اوضاع اقتصادی مردم غریب
عبدالرسول خیرخواه، تحلیلګر مسایل اقتصادی گفت، بحران اقتصادی طویل نایجریا اکنون فقیرترین خانوادهها را از پا درمیارد.
او گفت «افزایش شدید قیمتها بار سنگینی را بر دوش خانواده ها گذاشته که غیر از خرید غذا به قرض و یا تحمل گرسنگی کدام چاره دیگری ندارند.»
خیرخواه هشدار داد که بسته شدن مراکز تغذی، کودکان را در معرض خطر جدی قرار میدهد.
او گفت «زندگی مردم به شکل بی رحمانه با ناامنی و کمبود مواد ابتدایي گره خورده است.»
محمد طاهر قیومی، محقق حقوق بشر تأکید کرد که حقوق اساسی بشمول غذا، امنیت و سرپناه بر اثر خشونتهای تروریستی از بین رفته است.
او گفت «ربودن متعلمین دختر و هدف قرار دادن مکاتب نه تنها به تعلیم و تربیه آسیب میرساند، بلکه اعتماد اجتماعی را نیز از بین میبرد.»
وی افزدود، حملات مکرر به غیرنظامیان «منافقت آشکاردر مقابل ارزشهای اسلامی،» را نشان میدهد.
قیومی گفت، خانواده ها با فشار زیادی روبرو هستند و یک آینده تاریک منتظر کودکان است.
![مردم محلی بتاریخ ۴ جولای سال ۲۰۲۵ از کنار یک پوسته امنیتی در محل ورود به شهر مونگونو در ولایت بورنو، نایجریا عبور میکنند. [Joris Bolomey / AFP]](/cnmi_st/images/2025/12/10/53050-afp__2025071-585_329.jpg)