امنیت

افغان ها با اشتیاق در انتظار صلح هستند زیرا آتش بس قسمی امید بخش بود

گزارش از سلیمان

image

در این تصویر، باشنده گان ننگرهار مشاهده می شوند که از آغاز کاهش خشونت به تاریخ ۴ حوت در شهر جلال آباد تجلیل می کنند. [دفتر رسانه ای ننگرهار]

کابل -- کاهش خشونت که از ۳ حوت آغاز شد، امیدها برای صلح دائمی در افغانستان را افزایش می دهد.

در صورت مؤفقیت آتش بس یک هفته ای، ایالات متحده قصد دارد به روز شنبه (۱۰ حوت) توافق نامه ای را با طالبان در قطر امضا کند.

چند روز می گذرد، و تعداد حملات طالبان به طرز چشمگیری کاهش یافته است.

یک منبع امنیتی افغان به ای اف پی گفت، حملات طالبان از زمان آغاز آتش بس از اوسط ۷۵ حمله در روز به حدود ۱۵ حمله در روز کاهش یافته است.

image

در تصویر دیده می شود که، عابرین به تاریخ ۳ حوت سال ۱۳۹۸ از بازار مزدحم در کابل عبور می کنند. یک آتش بس قسمی یک هفته ای به تاریخ ۳ حوت در سراسر افغانستان اتفاق افتاد، که به طور بالقوه می تواند یک نقطه انعطاف مهم در درگیری طولانی مدت این کشور باشد. [وکیل کوهسار/ای اف پی]

افغان ها طالبان را ترغیب می کنند که به مسیر صلح ادامه دهند.

نجیب الله صاحبزاده ۲۶ ساله، یک باشنده کابل که یک فروشگاه لباس را در منطقه شهرنو اداره می کند گفت، «پایان دادن به درگیری و خشونت و همچنان صلح تقاضای همه افغان ها است، چه از طریق کاهش خشونت باشد یا آتش بس – فرق نمی کند.»

وی گفت، «تنها چیزی که هموطنان من سالها در انتظار آن بوده اند صلح است.»

صاحبزاده گفت، «به نظر من، دقیقاً مانند مردم عام، جنگجویان طالب نیز از این جنگ خسته شده اند که در نتیجه آن روزانه صدها نفر جان خود را از دست می دهند. آنها منتظر فرصت مناسب هستند.»

وی گفت، «امروز فرصت صلح فرا رسیده است. طالبان باید ثابت کنند که آنها واقعاً خواهان صلح و پایان دادن به خونریزی هموطنان خود هستند.»

هیواد، یک محصل ۳۱ ساله پوهنتون در کابل گفت، «به خدا قسم که ما از جنگ خسته شده ایم. منحیث انسان ها، ما نیز به صلح، امنیت، رفاه و خوشحالی احتیاج داریم.»

وی گفت، «ما از طالبان می خواهیم که از خشونت دست بردارند، زیرا این زمان همزیستی مسالمت آمیز است. لطفاً حالا با دهشت و خشونت برای همیشه خداحافظی کنید.»

هیواد گفت، «کاهش خشونت گام خوبی به سوی آتش بس و صلح دائمی است. ما دوباره از طالبان می خواهیم این فرصت را از دست ندهند.»

استقبال از کاهش خشونت

نجیم حسین‌ خیل، یکی از باشنده گان کندز گفت، «من برادر بزرگترم را که نان آور خانواده ما بود در جنگ از دست دادم و خانه ما ویران شد.»

وی گفت، «ما مجبور شدیم خانه و همه چیز خود را ترک کنیم و به کابل نقل مکان کنیم. من به عنوان یک قربانی جنگ، از کاهش خشونت استقبال می کنم و می خواهم که طرف های متخاصم خشونت و خونریزی را برای همیشه پایان دهند.»

مریم رحیمی ۲۵ ساله، که یک صالون زیبایی را در منطقه کارته پروان اداره می کند گفت، «من از شنیدن در مورد کاهش خشونت و آتش بس بسیار خوشحال هستم. من امروز صبح بدون ترس از یک حمله انتحاری، انفجار و یا هرگونه نگرانی ای برای کار کردن آمدم».

وی گفت، «صلح یکی از بزرگترین امیدهای من است.»

رحیمی گفت، «من منتظر روزی هستم که دیگر صدای انفجارها را نشنوم. من دیگر نمی خواهم بچه ها و زنانی را ببینم که به خاطر از دست دادن پدران و همسرانشان در جنگ گریه کنند.»

وی افزود، «زندگی در یک محیط صلح آمیز امید هر زن و مرد افغان است. خواهش من از طرف های متخاصم این است که این بزرگترین امید افغان ها را برای آنها به یک ناامیدی تبدیل نکنند.»

عبدالستار حسینی، یک عضو پارلمان از ولایت فراه گفت، «طالبان ۲۰ سال با حکومت افغان جنگیدند و بدون بدست آوردن چیزی بسیاری از افغان های بی گناه را کشتند.»

وی گفت، «برقراری صلح بدون كاهش خشونت یا تعهد به آتش بس غیرممكن است.»

حسینی گفت، «درخواست ما از طرف های متخاصم این است که به تعهدات خود در زمینه کاهش خشونت احترام بگذارند تا اوضاع برای مذاکرات بین الافغانی و پایان یافتن درگیری مساعد شود.»

صفی الله هاشمی، یک عضو مشرانو جرگه از ولایت سمنگان گفت، «امیدوارم که طالبان خشونت و خونریزی را نه تنها برای مدت شش روز، بلکه برای همیشه متوقف کنند و مانند سایر افغان ها زندگی در یک محیط صلح آمیز را انتخاب کنند.»

هاشمی گفت، «کاهش خشونت باعث شده است که ما برای پایان دائمی جنگ امیدوار باشیم.»

وی گفت، «بنابراین، ما از طرف های متخاصم می خواهیم که به تعهدات خود احترام بگذارند و کاهش خشونت را تمدید کنند تا ایجاد شدن یک محیط برای گفتگو بین الافغانی امکان پذیر شود.»

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

0 دیدگاه
* نشان دهندۀ فیلد اجباری است شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها 1500 کاراکتر باقی مانده است (حداکثر 1500 کاراکتر)