گروه‌ های افراطی از جوانان پناهنده در مناطق بحرانی سوء استفاده می ‌کنند

کابل -- تحلیلگران به سلام تایمز گفتند، گروه‌ های افراطی مانند القاعده بحران ‌های انسانی را به خشونت تبدیل می ‌کنند و جوانان آواره را در سراسر مناطق جنگی هدف قرار می ‌دهند.

این جوانان که از هویت، دسترسی به آموزش و فرصت‌ های اولیه محروم شده‌ اند، به طور خاص شکار استخدام می شوند.

شفیق الله عاصی، تحلیلگر مبارزه با تروریزم مستقر در هالند، گفت که افراط ‌گرایان با جذب افراد زیر سن قانونی، کودکان را از یادگیری و رشد شخصی منحرف می‌ کنند و آنها را به «ابزار خشونت» تبدیل می ‌کنند.

او جذب جوانان را «بی ‌عدالتی آشکار در حق نسل بعدی» خواند و آنها را از فرصت خدمت به جوامع خود و ساختن زندگی‌ های پرثمر محروم کرد.

سوءاستفاده از آسیب‌ پذیری‌ها

طبق گزارش کمیشنری عالی ملل متحد در امور پناهندگان، تا پایان سال ۲۰۲۴ میلادی، ۶.۱ میلیون افغان در سراسر جهان پناهنده یا نیازمند حمایت بودند، در حالی که ۳.۳ میلیون نفر بیجاشدهء داخل کشور یا بی‌ وطن بودند.

بسیاری از آنها در کمپ ها و مراکز موقت زندگی می‌ کنند، جایی که خدمات اولیه محدود و شکاف‌ های حمایتی گسترده است.

در این شرایط، جوانان به ترتیب در معرض دسترسی افراط‌ گرایان قرار می ‌گیرند.

گروه‌های افراط ‌گرا از بی‌ تجربگی، فقر، انزوای اجتماعی و فشار روانی سوء استفاده می‌ کنند.

تحلیلگران ‌گفتند، آنها وعده‌ های دروغین تعلق، احترام اولیه و حمایت مالی را برای جذب جوانان به شبکه‌ های استخدام ارائه می‌ دهند.

این رویکردها اغلب به طور نامحسوس، از طریق جلسات غیررسمی، بروشورها یا حتی کمک‌ های نقدی هدفمند، قبل از مجبور کردن و شستشوی مغزی، آغاز می ‌شوند.

نبی‌الله فاطمی، محقق سیاسی خاورمیانه در فرانسه، گفت که فقدان آموزش و فرصت‌ های ساختاریافته، پناهندگان جوان را در برابر روایت‌ هایی که هویت و هدف را به سمت خشونت سوق می‌ دهند، بسیار آسیب ‌پذیر می‌ کند.

تحلیلگران گفتند که افراط‌گرایان از ناامیدی سوء استفاده می ‌کنند و در ازای مشارکت در فعالیت‌های خطرناک و خشونت ‌آمیز، توهم امنیت و مقام را ارائه می‌ دهند.

دام‌ های پنهان جذب نیرو

مختار موسوی، تحلیلگر امور بین‌المللی مستقر در کابل، بحران مهاجرت را به عنوان یک «میدان بازی» جهانی برای شبکه ‌های تروریستی توصیف کرد.

او توضیح داد که القاعده ابتدا با ارائه حمایت یا محافظت در مقیاس کوچک از تهدیدات درک شده، اعتماد را جلب می ‌کند.

با گذشت زمان، این اعتماد به کنترل درازمدت تبدیل می ‌شود و نیازهای فوری بقا را به ابزاری برای جذب نیرو تبدیل می ‌کند و دوران های بی ‌ثباتی و خشونت را ادامه می دهد.

شکستن این دوران ضرورت به یک رویکرد چند مرحله ای دارد. اقدامات امنیتی به تنهایی کافی نیستند؛ آنها باید با برنامه‌های توسعه، ابتکارات فرهنگی و آموزشی و همکاری بین‌المللی همراه شوند.

روح‌الله حق‌ زار، محقق مطالعات اسلامی در انقره، گفت که تقویت اصول اسلامی و جهانی انسانی مانند عدالت، شفقت، احترام به زندگی انسان و همزیستی مسالمت ‌آمیز می ‌تواند به مقابله با تبلیغات افراط‌ گرایان کمک کند.

او به سلام تایمز گفت که آگاهی مذهبی و آموزش با کیفیت، سپرهای مهمی در برابر استخدام ایدیولوژیک هستند.

با توجه به پراکندگی میلیون‌ ها پناهنده و آواره افغان در سراسر منطقه، تحلیلگران هشدار می‌ دهند که حفاظت از جوانان چیزی بیش از تأمین امنیت مرزها است.

این امر مستلزم تعامل پایدار در سطح جامعه، برنامه‌های آموزشی و شغلی هدفمند و تلاشی هماهنگ برای از بین بردن شبکه‌ های جذب نیرو است.

تحلیلگران ‌گفتند، تنها در این صورت می ‌توان دوران استثمار را مختل و آینده یک نسل کامل را تضمین کرد.