دستورالعمل افراط ‌گرایان، مسیر افغانستان به سوی رفاه را منحرف کرد

هرات -- قبل از سال ۱۳۵۸ خورشیدی، افغانستان در حال توسعه شهری و نوسازی بود و بندهای بزرگ برق آبی، کارخانه ‌های صنعتی و شاهراه ها در حال ساخت داشت.

به گفته ساکنان کابل، مؤسسات آموزشی شکوفا شدند، زندگی فرهنگی در مراکز شهری رونق گرفت و کشور در زیرساخت ‌ها و تجارت پیشرفت کرد.

تجاوز شوروی هرج و مرجی ایجاد کرد که بعداً به گروه‌های افراطی اجازه داد تا خود را تثبیت کنند.

هنگامی که القاعده در اواسط دهه ۱۳۷۰ خورشیدی در افغانستان جای پایی پیدا کرد، مسیر توسعه کشور تغییر کرد، زیرساخت‌ ها آسیب دیدند، منابع منحرف شدند و فعالیت اقتصادی مختل شد.

از پیشرفت تا ویرانی

تضاد بین گذشته و حال افغانستان برای کسانی که آن را تجربه کرده ‌اند، همچنان آشکار است.

گل محمد، ۷۴ ساله، ساکن کابل، به یاد می ‌آورد، «من آن دوران را به خوبی به یاد دارم. مردم کابل شب و روز به سینما می ‌رفتند و هر شب کنسرت‌ های موسیقی برگزار می‌ شد،»

او به سلام تایمز گفت، «پسران و دختران بدون محدودیت در مکاتب و پوهنتونها شرکت می‌ کردند و توجه ویژه‌ای به آموزش و دانش وجود داشت،»

او گفت، «کابل در آن زمان بسیار مرفه و در مسیر پیشرفت بود، اما با شروع جنگ‌ ها، شهر کاملاً ویران شد و شادی و آرامش مردم از بین رفت،»

حبیب الرحمان امان، تحلیلگر سیاسی ساکن کابل، بر میزان تغییر تأکید کرد.

امان گفت، «قبل از دهه ۱۳۶۰ خورشیدی، افغانستان در ساخت و ساز، پیشرفت، کسب دانش و رفاه، بسیاری از کشورهای همسایه را رهبری می ‌کرد،»

او گفت، «القاعده و سایر گروه‌ های تروریستی این پیشرفت را متوقف کردند و آن را با ویرانی و خونریزی جایگزین کردند.»

فروپاشی اقتصادی و منفعت شخصی

در حالی که غیرنظامیان از فقر فزاینده رنج می ‌بردند، گروه‌ های افراطی شبکه‌ های جنایی پرسودی ایجاد کردند.

نظام ‌الدین کبیری، تحلیلگر سیاسی ساکن کابل، گفت، «القاعده، افغانستان را از مسیر پیشرفت منحرف کرد تا به اهداف تروریستی خود خدمت کند و اقتصاد را نابود کند،»

او به سلام تایمز گفت، «جنگ و افراط‌ گرایی دوران اقتصادی کشور را متوقف کرد و باعث فقر گسترده در میان افغان‌ ها شد،»

طبق گزارش سازمان ملل، تا ماه حوت، بیش از نیمی از جمعیت افغانستان، تقریباً ۲۳ میلیون نفر، به کمک ‌های نجات ‌بخش نیاز دارند.

کبیری گفت که گسترش عملیات افراط‌ گرایان، از جمله قاچاق اسلحه و سایر فعالیت ‌های مجرمانه، اقتصاد ملی را نابود کرد و با فرار دسته‌ جمعی متخصصان تحصیل‌ کرده از کشور، باعث فرار گسترده مغزها شد.

کبیر احمد وصال، استاد پوهنتون ساکن کابل، گفت که گروه‌های افراط‌ گرا، افغانستان را دهه‌ ها به عقب برگردانده‌ اند.

او به سلام تایمز گفت که بدون حضور القاعده، اقتصاد کشور می ‌توانست به طور پیوسته ‌تری رشد کند و فقر و بی ‌سوادی احتمالاً کمتر می‌ بود.

تهدید مداوم

با وجود دهه ‌ها رنج افغان‌ ها، القاعده همچنان اهداف سازمانی خود را بر رفاه افغان‌ های عادی اولویت می ‌دهد.

امان هشدار داد که این گروه هنوز به دنبال بازسازی افغانستان به عنوان پناهگاه اصلی تروریست‌ ها است، که می ‌تواند چرخه خشونتی را که جان بسیاری را گرفته است، ادامه دهد.

جایی که زمانی توسعه از طریق آموزش، تجارت و بیان فرهنگی پیش می‌ رفت، اکنون ویرانی بر زندگی روزمره غلبه کرده است.

تحلیلگران گفتند که این تحول به عنوان یادآوری قدرتمندی از ظرفیت تروریزم برای به دام انداختن کل جمعیت در فقر است، در حالی که گروه‌ های افراطی اهداف ایدیولوژیک خود را دنبال می ‌کنند.