خشونت در نایجر تضاد های موجود را در ستراتیژی گروه های افراطی آشکار می سازد

حملات اخیر بر غیرنظامیان در نایجر توسط گروه‌ های تروریستی مرتبط با القاعده، نفوذی را که این سازمان‌ ها در میان جوامع محلی در پی آن هستند، تضعیف می‌ کند.

در حالی که چنین گروه‌ هایی تلاش می‌ کنند خود را به‌ عنوان محافظان یا نهادهای بدیل در مناطق نا امن معرفی کنند، ادامه خشونت آن‌ ها علیه غیرنظامیان، تناقض‌ های موجود در راهبردشان را آشکار می‌ سازد.

حملات گروه‌ های افراطی در افغانستان عمل مشابهی را نشان می‌ دهد، جایی که خشونت علیه غیرنظامیان نفوذی را که این گروه ها در تلاش برای ایجاد آن استند، تضعیف می‌ کند.

افغانستان که زمانی در مسیر نوسازی قرار داشت، اکنون در میان فقیرترین کشورهای جهان قرار دارد و در چرخه‌ های درگیری و بی‌ ثباتی که توسط گروه‌های افراطی تغذیه می‌شود، گرفتار شده است.

افغان‌ هایی که از خشونت القاعده آسیب دیده‌ اند، ماه گذشته در گفتگو با سلام تایمز به ملت های ساحل آفریقا هشدار دادند که فریب وعده‌ های دروغین این گروه را نخورند.

در غرب نایجر، نزدیک به مرزهای مالی و بورکینا فاسو، باشندگان محل بارها مورد حملات جنگجویان وابسته به القاعده مانند جماعت نصرت الاسلام و المسلمین (جناو) قرار گرفته اند..

در حمله ۳۰ مارچ، جنگجویان در چندین یورش در غرب نایجر نزدیک مرز نایجریا، ۳۰ تن از باشندگان قریه ها را به قتل رساندند.

حملات مشابه قریه ها، بازارها و مسیرهای ترانسپورتی را هدف قرار داده و اغلب باعث تلفات ملکی و بی جا شدن گسترده مردم در میان جوامع از قبل آسیب پذیر شده است.

تضاد در ستراتیژی افراط گرایان

گروه های وابسته به القاعده معمولاً تلاش می کنند خود را مدافع جوامع محروم نشان دهند، و از مشکلاتی مانند کمبود خدمات دولتی یا تنش های قومیبهره برداری کنند.

اما عملکرد آنان، از جمله کشتن افراد ملکی، مختل ساختن تجارت و غارت منابع معیشتی، به گونه مستقیم این ادعاها را نقض کرده و فاصله میان گفتار و عمل را آشکار می سازد.

زمانی که این گروه ها همان مردمی را هدف قرار می دهند که ادعا دارند از آنان نمایندگی می کنند، اعتماد مردم را از بین برده و نشان می دهند که انگیزه های شان بیشتر فرصت طلبانه است، امری که نفوذ گسترده آنان را تضعیف می کند.

در نایجر این تضاد به گونه واضح دیده می شود، زیرا مردم با وجود چالش های امنیتی در مناطق دوردست و محروم، به طور فزاینده در برابر گروه های افراطی ایستادگی می کنند.

مردم محل بیشتر بر زراعت و تجارت متکی هستند و اختلالات پیهم ناشی از خشونت جنگجویان ثبات اقتصادی و توان مقاومت اجتماعی را تضعیف می کند.

تلاش های امنیتی محلی

پایداری و مقاومت افراد ملکی نقش مهمی در مقابله با نفوذ افراط گرایان دارد و فضای فعالیت شبکه های جنگجو را در مناطق آسیب دیده محدود می سازد.

اقدامات کوچک اما دوامدار از سوی مردم می تواند به طور چشمگیر امنیت را بهبود بخشد و فرصت فعالیت پنهانی را از جنگجویان بگیرد.

گزارش دادن حرکات مشکوک، افراد ناشناس یا فعالیت های غیرمعمول به مقامات محلی می تواند در جلوگیری از حملات پیش از وقوع کمک کند.

همکاری مردم با نیروهای امنیتی نیز سیستم های هشدار زودهنگام را تقویت کرده و سرعت واکنش را در مناطق آسیب پذیر افزایش می دهد.

در بسیاری از مناطق نایجر، شبکه های غیررسمی ارتباطی مانند بزرگان قریه، تاجران و کارگران ترانسپورت، چنل های مهم برای تبادل اطلاعات به شمار می روند.

تشویق مردم به اشتراک در این شبکه ها می تواند برنامه های جنگجویان را مختل کرده و توانایی آنان را برای فعالیت موثر در مناطق پراکنده روستایی کاهش دهد.

همچنان، خودداری از فراهم کردن حمایت های لوجستیکی، چه به گونه داوطلبانه و چه تحت فشار، می تواند این گروه ها را تضعیف کرده و در درازمدت توان عملیاتی شان را محدود سازد.