امنیت

علمای دینی و بزرگان قومی در کندز خواستار آتش بس از طالبان شدند

گزارش از هدایت الله

حدود ۲۰۰ علمای دینی و بزرگان قومی از شهر کندز و ۹ ولسوالی ولایت کندز، به تاریخ ۲ میزان در شهر کندز گرد هم آمدند تا از حکومت افغانستان و طالبان بخواهند که آتش بس فوری را اعلام کنند و به توافق نامه صلح جامع برسند. [هدایت الله]

کندز -- علمای دینی و بزرگان قومی از شهر کندز و ۹ ولسوالی ولایت کندز به روز چهارشنبه (۲ میزان) در شهر کندز گردهم آمدند تا از حکومت افغانستان و طالبان بخواهند که به یک توافقنامه صلح جامع برسند.

مذاکره کنندگان طالبان و حکومت افغانستان در دوحه مرکز قطر، جایی که آنها تلاش می کنند راهی را برای پایان دادن به جنگ چندین دهه پیدا کنند، دیدار می کنند.

اگرچه کابل خواستار آتش بس شده است، اما طالبان هنوز با آتش بس موافقت نکرده اند.

حدود ۲۰۰ تن در این نشست اشتراک کردند تا تقاضای یک پایان فوری جنگ و خشونت در کشور بکنند و از طالبان بخواهند که به تقاضا های مشروع مردم افغانستان احترام بگذارند و آتش بس را اعلام کنند.

image

حدود ۲۰۰ علمای دینی و بزرگان قومی از سراسر ولایت کندز به تاریخ ۲ میزان در شهر کندز گرد هم آمدند تا از طالبان و حکومت افغانستان بخواهند که در میان مذاکرات صلح در دوحه، آتش بس فوری را اعلام کنند. [هدایت الله]

image

تعدادی از دختران یتیم به مناسبت روز جهانی صلح و درخواست اینکه طالبان جنگ را متوقف کنند، به تاریخ ۳۱ سنبله در یتیم خانه کندز جمع می شوند. [هدایت الله]

عزیزالله عبدالهی یکی از بزرگان قومی ولایت کندز در این گردهمایی گفت، افغان هایی که در طول ۴۰ سال گذشته از جنگ و ویرانی رنج برده اند، چشم به راه صلح و پایان جنگ هستند.

عبدالهی گفت، «آتش بس اولین شرط نزدیک شدن به صلح است. تا زمانی که جنگ متوقف نشود، صلح حاصل شده نمی تواند.»

وی گفت، «در گذشته، زمانی که بین دو گروه جنگ می بود، اولین چیزی که برای رسیدن به صلح لازم بود، اعلام آتش بس بود که به مذاکره کنندگان صلح و ناظرین مستقل اجازه می داد تا اوضاع را بررسی کنند. بنابراین، وقتی جنگ جریان دارد، به طور واضح بالای روند صلح تأثیر می گذارد.»

میرزا محمد لغمانی یکی دیگر از بزرگان قومی در این گردهمایی، عین احساسات را انعکاس داد.

وی گفت، «افزایش خشونت ما را در مورد آینده نگران می سازد. از یک طرف مذاکرات صلح انجام می شوند، در حالی که در عین زمان خشونت ادامه دارد.»

لغمانی گفت، «ما پس از اعلام شدن آتش بس به روند صلح اعتماد خواهیم کرد. اگر آتش بس صورت نگیرد و جنگ ادامه یابد، نتیجه مثبتی نخواهد داشت.»

یک فرصت طلایی

محمد یوسف ایوبی رئیس شورای ولایتی کندز در این گردهمایی گفت، «افغان ها از زمان حمله شوروی تاکنون رنج می بردند. سرک ها، مکاتب و کلینیک ها توسط هاوان ها و تانک ها تخریب شده اند. زنان بیوه می شوند، کودکان یتیم می شوند و جوانان ما به شهادت می رسند. این حالت تا کی ادامه خواهد داشت؟»

ایوبی گفت، «یک کارگر برای بیش از ۱۵ سال کار می کند تا یک خانه گلی را برای خانواده خود بسازد، اما این خانه با هاوان ها و تانک ها بی رحمانه ویران می شود. آن کارگر برای بازسازی خانه گلی خود از کجا می تواند دوباره منابع را بدست آورد؟»

مولوی محمد عقیل سیرت رئیس شورای علمای کندز گفت، «مردان، زنان، بزرگسالان و جوانان هر روز برای صلح دعا می کنند و از خداوند (ج) طلب صلح می کنند.»

وی افزود، «ما صلح می خواهیم كه بتواند عزت، احترام، صداقت و نیکویی را تضمین كند.»

سیرت گفت، خشونت و ناآرامی به بنیاد کشور آسیب می رساند و اکنون زمان آن فرا رسیده است که هر دو طرف با صداقت و نیت خیرخواهانه یکدیگر را در آغوش بگیرند.

وی خاطرنشان کرد، «نخست باید آتش بس صورت بگیرد و سپس اگر سال ها طول بکشد تا هر دو طرف در مورد جزئیات نظام و حکومت آینده مذاکره کنند، مشکلی نخواهد بود.»

نورالدین رشتین یک فعال جامعه مدنی ولایت کندز در این گردهمایی گفت، اکنون بهترین فرصت است که هر دو طرف برای پیداکردن یک راه حل صلح آمیز تلاش اعظمی خود را به خرج دهند.

رشتین گفت، «ما در ۲۰ سال گذشته چنین فرصتی نداشته ایم. اگر این مذاکرات به نتیجه ای نرسند، هر دو طرف خسارت جبران ناپذیری را متحمل خواهند شد.»

وی گفت، «ما از هر دو طرف -- كه فرزندان این سرزمین هستند -- می خواهیم تا به لحاظ خدا (ج) منافع شخصی خود را نادیده بگیرند و این فرصت طلایی را از دست ندهند.»

نجیب الله عمرخیل معاون والی کندز در امور اجتماعی و اقتصادی گفت، «صلح به معنای پایان جنگ است. ما نمی توانیم خون را با خون بشوییم.»

وی گفت، «این جنگ به نفع ما نیست زیرا افغان ها را می كشد و خانه ها و املاک آنها را تخریب می كند. پس چرا نباید مشکل خود را از طریق گفتگو حل کنیم؟»

عمرخیل گفت، «مسلمانان از ترس نمی توانند برای نماز به مساجد بروند و اگر هر دو طرف مذاکره این فرصت تاریخی را از دست دهند، افغان ها آینده خوشایندی نخواهند داشت.»

کودکان امیدوار برای صلح

علاوه بر گردهمایی بزرگان قومی و علمای دینی، تعدادی از کودکان به عصر روز دوشنبه (۳۱ سنبله) در یتیم خانه کندز گرد هم آمدند تا از طالبان بخواهند که جنگ را متوقف سازند و آتش بس را اعلام کنند.

ستاره ۱۴ ساله یک متعلم در این یتیم خانه گفت، بزرگترین امید کودکان به صلح پایدار و پایان جنگ در این کشور است.

ستاره گفت، «طالبان باید با حکومت صلح کنند. این خشونت و خونریزی برادران ما در کشور ما تا کی ادامه خواهد داشت؟ ما به اندازه کافی جنگ داشته ایم.»

باشندگان کندز به تاریخ ۳۱ سنبله همچنان گردهم آمدند تا شمع ها را روشن کنند و کاغذباد ها را برای صلح به پرواز درآورند تا روز جهانی صلح را تجلیل کنند.

عبدالشکور قدردان رئیس اطلاعات و فرهنگ ولایت کندز گفت، هدف این گردهمایی ترویج فرهنگ صلح و تحمل و نشان دادن حمایت از مذاکرات بین الافغانی صلح بوده است.

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

5 دیدگاه
شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها * نشان دهندۀ فیلد اجباری است 1500 / 1500

جنگ س است، کشتار بس است! این وطن از کشتار خسته است و تنها آرزو صلح است، خدا بکند که این گفتگو های صلح که در دوحه قطر جریان دارد به درازا نکشد و به صلح پایدار مبدل شود.

پاسخ

یکی از موضوعات و مباحث داغ روز افغانستان و جهان مسئله تامین صلح افغانستان است. با گذشت چندین سال از استقرار نظام جدید سیاسی و حضور گسترده جامعه بین المللی، هنوز موضوع تامین امنیت و یا استقرار صلح در کشور در صدر مسایل قرار دارد. بدون شک استقرار صلح در کشوری که بیش از چهار دهه در جنگ و بحران بسربرده است، امری نیست که بصورت دفع الوقت و آنی تحقق یابد. اما عدم چنین انتظاری این مسئله را نیز ایجاب یا توجیه نمی نماید که پس از نزده سال هنوز کشور در بحران ناامنی قرار داشته باشد. اوضاع عمومی، بویژه روند بازسازی تحت تاثیر آن قرار گیرد. به معنی دیگر اوضاع جاری به دلیل گسترش ناامنی و شدت فعالیت های مخالفین و وسعت جنگ، کاملا با بن بست مواجه گردیده است. مسئله تداوم خشونت و افزایش روز افزون آن نه تنها در داخل کشور باعث ایجاد بحران های متعدد گردیده است، بلکه بگونه ای سیاست و عملکرد برخی از اعضای جامعه جهانی را در نزد افکار عمومی آن کشور ها نیز زیر سوال قرار داده و تنش هایی را بوجود آورده است. از جمله می توان به بحث ها و کشمکش های سیاسی پیرامون مسئله که چرا نیروهای امریکایی به افغانستان آمد و پرسش دست آورد این این نیرو ها در جومع مختلف جهان اشاره داشت. از این جهت برداشت من از گفتگو های صلح این است که امریکا ناگذیر است که باید به جنگ افغانستان نقطقه پایان بگذارد.

پاسخ

بر هر دو طرف صدا می‌زنم که در صلح زنده‌گی ما است در صلح عزت ما است و در صلح خوشبختی دنیا و آخرت است و صلح یک امر الهی است. هر دو طرف خواسته های شخصی شان را کنار گذاشته بخاطر ملت مظوم افغانستان صلح کنند.

پاسخ

جنگ در افغانستان توسط ارتش پاکستان انجام داده می شود، اما آنها این کار را تحت نام طالبان انجام می دهند. محمودخان اچکزی

پاسخ

ما از تلاشهای ایالات متحده آمریکا در زمینه صلح قدردانی می کنیم. خدا کند که امریکا، روسیه، چین و سایر کشورهای پیشرفته را از صمیم قلب در بازسازی افغانستان کمک کنند تا افغانها نیز مانند مردم دیگر از زندگی خود لذت ببرند.

پاسخ