اقتصاد

یک عتیقه فروش افغان در مورد گذشته افغانستان و امیدواری به آینده صحبت می کند

گزارش از سلام تايمز و ای اف پی

image

یک بازدید کننده به تاریخ ۱۴میزان از غرفه افغانستان در نمایشگاه اکسپو ۲۰۲۰ دبی عکس می گیرد. [کریم صاحب/ای اف پی]

دبی -- محمد عمر رحیمی یک عتیقه ‌فروش افغان با ارزش ‌ترین دارایی ‌های خود را برای نمایش در نمایشگاه اکسپو ۲۰۲۰ دبی انتقال کرد، به این امید که بتواند میهن جنگ زده اش را از یک دیدگاه متفاوت به تصویر بکشد.

رحیمی ۳۰۰ قلم اجناس از خنجرها و قالین ها گرفته تا زعفران و سنگ های لاجورد آبی رنگ، در نزدیکی یک غرفه غذای فوری (فست فود) در ساحه گسترده نمایشگاه جهانی در امارات متحده عربی با اینکه هیچ علامتی برای نشان دادن موقعیت غرفه افغانستان وجود ندارد، به نمایش گذاشته است.

رحیمی که از بیش از ۴۰ سال بدینسو در ویانا زندگی می‌ کند، این را وظیفه خود دانست که با اکسپو تماس گرفته و این غرفه را تنظیم کند، زيرا خطر باز نشدن غرفه افغانستان به وجود آمده بود.

رحیمی ۶۳ ساله به ای اف پی گفت، «زمانیکه حکومت افغانستان سقوط کرد، برگزارکنندگان اکسپو تصمیم گرفتند که این غرفه به یک غرفه مردمی برای مردم افغانستان تبدیل شود.

image

محمد عمر رحیمی یک عتیقه فروش افغان حدود ۳۰۰ قلم دارایی های باارزش خود از خنجرها و قالین ها گرفته تا لاجورد و زعفران، را در نمایشگاه اکسپو ۲۰۲۰ دبی به نمایش گذاشته است. [کریم صاحب/ای اف پی]

image

غرفه افغانستان به تاریخ ۱۴ میزان در جریان نمایشگاه اکسپو ۲۰۲۰ دبی به تصویر کشیده شده است. [کریم صاحب/ای اف پی]

سخنگوی اکسپو ۲۰۲۰ گفت که با توجه به تحولات اخیر در افغانستان، نمایشگاه از «این ابتکار جامعه تاجران افغان برای راه اندازی این غرفه و به اشتراک گذاشتن داستان مردم افغانستان با جهان» استقبال کرد.

وبسایت اکسپو غرفه افغانستان را به عنوان «یک سفر در فرهنگ ‌های باستانی و مؤفقیت‌ های عصری»، توصیف می کند.

در این وبسایت آمده است، «بیاموزید که ظهور صنایع جدید در افغانستان با ایجاد کردن فرصت های کاری، دسترسی به تعلیم و سایر امتیازات اجتماعی، بر معیار زندگی افغان ها چگونه تأثیر مثبت گذاشته است.»

دور از صحنه‌ های جنگ و ویرانی، این غرفه نمایشگاهی که در ماه میزان افتتاح شده است، با لباس ‌های سنتی، قالین ‌های دست‌ بافت و رباب ‌های لوت مانند، مزئین شده است.

رحیمی گفت، «این نمایشگاه برای افغانستان بسیار مهم است. افغان ‌های زیادی در اینجا زندگی می ‌کنند.»

رحیمی با کمک دو پسر و برادرش که همه آنها در اتریش زندگی می کنند، این اجناس را از مجموعه شخصی خود با هزینه شخصی انتقال کرد.

وی گفت، «این در خون من است. این حرفه من است. ما روز و شب ۲۰ ساعت در روز کار می‌ کردیم و این کار را در ۷۲ ساعت تکمیل کردیم.»

غرفه افغانستان حدود یک هفته پس از افتتاح اکسپوی شش ماهه دوبی باز شد و این نمایشگاه پس از یک تأخیر تقریباً یک ساله به دلیل شیوع ویروس کرونا، به تاریخ ۹ میزان افتتاح شده است.

به گفته قونسلگری افغانستان در دبی، حدود ۱۵۰۰۰۰ اتباع افغانستان در این امارت زندگی می کنند. بسیاری از آنها تجارت های مؤفقی را اداره می کنند، در حالیکه دیگران در دوکان ها، رستورانت ها و پروژه های ساختمانی کار می کنند.

ما صلح می خواهیم

رحیمی گفت، هدف اشتراک وی در اکسپو این است که میهنش را و اینکه میهنش چه دارد، به مردم جهان معرفی کند.

رحیمی گفت، «هدف این است که نام افغانستان فراموش نشود و مردم فرهنگ و سرزمین حاصلخیز ما را ببینند. ما صلح می خواهیم و به آینده افغانستان امیدواریم.»

فواز الشمری که پس از بازدید از غرفه عربستان سعودی به طور تصادفی به غرفه افغانستان برخورد کرده بود، گفت که با حاصل کردن معلومات بیشتر در مورد فرهنگ افغانستان فکرش روشن شد.

این شهروند سعودی گفت، «این یک فرصتی است تا آنچه را که آنها ارائه می دهند، ببینیم.»

آیا شما درباره آینده افغانستان خوش بین هستید؟

3 دیدگاه

شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها * نشان دهندۀ فیلد اجباری است 1500 / 1500

سپاس از این شخص که یک بار دیگر فرهنگ و عنعنات غنی کشور عزیز مان افغانستان را به جهانانیان به نمایش گذاشت و آثار عتیقه ای کشور ما جمع آوری کرده و به مردم نشان داد.

پاسخ

وقتی که یک آدم به آثار عتیقه و قدامت تاریخ کشور عزیز خود افغانستان نگاه می کند، بسیار خون جیگر می شود. ما چه تاریخ و کشوری داشتیم ولی اکنون بدبخت ترین کشور جهان ما هستیم. حدود صد سال قبل در منطقه افغانستان نام داشت. در این منطقه فقط نام هند و افغانستان گرفته می شد. کشور های آسیای میانه اصلاً وجود نداشت. پاکستان وجود نداشت. ایران آنقدر مطرح نبود. نخستین پوهنتون در افغانستان تاسیس شد و چندین سال بعد باز در ایران پوهنتون ها تاسیس گردید. افغانستان با همه جهان روابط نیک و حسنه داشت و همه کشور های جهان به آن به حیث یک کشور باعزمت تاریخی نگاه می کرد و به آن احترام داشت. افغانستان مردم با استعداد داشت. مختصصین داشت. افراد مسلکی داشت. در این جا پیشرفت و ترقی بود. بوی آزادی و صلح به مشام می رسید. نمی دانم چه شد که این کشور در جهان بد نام شد و مردم از نام افغان ها نفرت دارد. علت همه این بد بختی کشور های غربی، روس، انگلیس، امریکا و کشور های عربی که تحت تاثیر امریکا است می باشد. غرب باید تلاش کند تا عظمت تاریخی افغانستان را دوباره بر گرداند. و این کشور را دوباره برای مردم اش امن بسازد. اگر امروز طالبان در سر قدرت است باید جهان با آنها تعامل کند. طالبان آنقدر مردمان بدی هم نیستند که کشور شان را ویران کند. جهان باید از طالبان بخواهند که برای پیشرفت و ترقی کشور و مردم این کشور کار کند.

پاسخ

این شخص باید آثار عتیقه اش را به داخل افغانستان بیاورد و در اینجا یک موزیم جور کند تا عایدش به کشور سرازیر شود. ما در افغانستان یک موزیم خوب نداریم که جهان گردان از آن دیدن کنند. حکومت افغانستان باید جلو قاچاق آثار عتیقه را به کشور های بیرونی بگیرد. افغانستان یک کشور تاریخی و قدیمی است و بیش از پنج هزار سال تاریخ دارد. بسیار کشور های اندکی وجود دارد که به این اندازه قدامت تاریخی دارد. آثار عتیقه جز فرهنگ و قدامت تاریخی یک کشور می باشد از این جهت باید جلو قاچاق آن به بیرون از کشور گرفته شود.

پاسخ