اقتصاد

سازمان ملل متحد ساختن مرکز قالین بافی را در جوزجان آغاز کرد

گزارش از محمد قاسم

باشندگان ولسوالی آقچه، ولایت جوزجان، به تاریخ ۱۰ عقرب، مراسم قطع کردن نوار را برای راه اندازی کار ساختمانی اولین مرکز پروسیس قالین در این ولسوالی برگزار می کنند. [رسانه های اجتماعی]

باشندگان ولسوالی آقچه، ولایت جوزجان، به تاریخ ۱۰ عقرب، مراسم قطع کردن نوار را برای راه اندازی کار ساختمانی اولین مرکز پروسیس قالین در این ولسوالی برگزار می کنند. [رسانه های اجتماعی]

جوزجان -- برای کمک به اقتصاد افغانستان، کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (یو ان اچ سی آر) ساخت اولین مرکز پروسیس قالین ولایت جوزجان را در ولسوالی آقچه آغاز کرده است.

ذبیح الله زاهد، مدیر اجرایی شرکت عابد افغان در جوزجان گفت که ساخت و ساز به تاریخ ۱۰ عقرب آغاز شد و انتظار می رود که در ظرف شش ماه تکمیل شود.

او به سلام تایمز گفت، «این یک رویای قالین بافان جوزجان بود که خوشبختانه به واقعیت تبدیل شد.»

او گفت، «ده ها زن و مرد در ولسوالی آقچه به بافتن و تولید قالین مشغول هستند، و داشتن یک مرکز پروسیس یکی از نیازهای اصلی آنها بود.»

زاهد گفت، پس از تکمیل، این مرکز برای ۱۲۰۰ تن فرصت های کاری ایجاد خواهد کرد.

او گفت، «ساختن این مرکز که در زمینی به مساحت ۲۰۰۰ متر مربع در آقچه ساخته می شود،۱۳ میلیارد افغانی (۱۵۰۰۰۰ دالر) هزینه خواهد داشت... تولید، برش و بسته بندی نیز در این مرکز انجام خواهد شد.»

وی افزود، با تکمیل این مرکز، تمام مراحل مربوط به صنعت قالین بافی در جوزجان انجام، و قالین های تولید شده در افغانستان از آنجا صادر خواهد شد.‌

قالین های تولید شده در افغانستان در گذشته برای پروسیس به پاکستان یا ایران انتقال می شدند.

بافندگان از مرکز جدید استقبال کردند

قالین بافان و تاجران محلی می گویند که صنعت قالین بافی در جوزجان به دلیل ناامنی سال های اخیر رو به رکود بوده و بسیاری از بافندگان این صنعت را ترک کرده اند.

صفر محمد ترکمن، ۵۸ ساله، یک قالین باف در ولایت جوزجان گفت، «مرکز پروسیس به رونق دوباره صنعت قالین در جوزجان کمک می کند و قالین بافانی که این صنعت را ترک کرده اند، باز خواهند گشت.»

وی گفت، «ما هر ماه یک ... قالین می بافتیم و در بازار ولسوالی آقچه می فروختیم.»

قالین های افغانستان عموماً ۵ متر طول و ۳ متر عرض دارند.

او گفت، درآمد بافندگان بسیار خوب بود.

وی گفت، «در یک سال گذشته زندگی ما خوب نبوده و از صنعت قالین فاصله گرفته ام، اما خوشحالم که اکنون مرکزی در حال ساخت است و کارم را از سر خواهم گرفت.»

ربیع الله خالقی، تاجر قالین در جوزجان گفت که سازمان های همکار باید با ایجاد پارک های صنعتی، تهیه مواد خام و تجهیزات شستشوی پشم و ایجاد بازار فروش و خرید قالین و سایر مواد ضروری، از تجار حمایت کنند.

وی گفت،‌ «اکثر قالین بافان و تجاران ما با چالش کمبود مواد اولیه و امکانات برای صادرات قالین مواجه هستند. اگر ما در آن ساحات از حمایت برخوردار شویم، قالین های افغانی موقعیت قبلی خود را باز خواهند یافت.»

وی گفت، «واردات پشم و رنگ مصنوعی از ایران و پاکستان که به عنوان مواد بلژیکی به فروش می رسد، کیفیت قالین را تحت تاثیر قرار داده و ارزش آن را کاهش داده است.»

وی افزود، «دیزاین هایی که در حال حاضر در قالین های افغانستان استفاده می شود در بازارهای بین المللی علاقه مندان زیادی ندارد و این یکی دیگر از عوامل کاهش صادرات قالین های افغانستان است.»

حمایت از تولیدات داخلی

قالین بافی یک صنعت قدیمی و ارزشمند در افغانستان است. در شمال کشور قالین های با طرح‌های خاص تولید می‌شوند، اما به دلیل عدم توجه و مشکلات اقتصادی محبوبیت خود را از دست داده‌اند.

محمد شاکر اختری، ۴۶ ساله، قالین بافی در جوزجان، می گوید که تمام زحماتی که او و همتایانش انجام می دهند به دلیل واردات قالین های بی کیفیت ایرانی بیهوده است.

او گفت، «قالین هایی که با دست تولید می‌کنیم و هزینه‌های زیادی متحمل می‌شویم، کیفیت بالاتری نسبت به قالین های وارداتی ایرانی دارند، اما مشتریان قالین ایرانی را به دلیل ارزان‌تر بودن آن می‌خرند.»

وی افزود، «اگر جلوی واردات فرش ایرانی گرفته نشود، صنعت قالین افغانستان ورشکسته خواهد شد. دولت باید برای اطمینان از بقای صنعت قالین، به همه مسائلی که صنعت قالین با آن مواجه است، رسیدگی کند.»

اختری خاطرنشان کرد، «قالین های افغانستان تا سال گذشته به اروپا، آمریکا، کانادا، کشورهای عربی و آسیا صادر می شد، اما اکنون صادرات کاهش یافته است.»

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

1 دیدگاه

شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها * نشان دهندۀ فیلد اجباری است 1500 / 1500

آغاز کار ساختن مرکز قالین بافی ولسوالی آقچه ولایت جوزجان بکی آز بهترین کارهای سازمان ملل متحد به شمار می‌رود. قالین بافی یکی صنعت قدیمی درولایت های شمال افغانستان به شمار میرود. درسال های که در همین ولایت های شمال افغانستان جنگ بود .صنعت قالیبافی کشور ما همچنان قالین بافان ما به کشور همسایه ما پاکستان مهاجرت کردند . دولت پاکستان از این قالین بافان استقبال کردند. و این های را در آغوش خود گرفتند . وبرای این قالین بافان زمینه کار مهیا نمودن وبرایشن زمین هم دادند تا بتواند که برای خود شأن خانه بسازند.قالین های ما ازطریق کشور پاکستان به مملکت های اروپایی و آمریکایی وبه مملکت های عربی صادر می‌شود. وازهر نکاه فایده قالین افغانی برای پاکستان میرسد . به تاسس این پروژه ملل متحد ما افغان ها بتوانم که قالین ساخت کشور خودمان را به بازار های جهانی عرصه کنم . تا بتوانیم که اقتصاد وطن خود را تقویت دهم و همچنان اقتصاد خود او فامیل مان را رشد دهم . با احترام مدسر

پاسخ