![بتاریخ ۲۸ سنبله ۱۳۹۴، دو مرد در اوآگادوگو، پایتخت بورکینافاسو، از کنار تایرهای آتش گرفته عبور می کنند. [سیا کامبو/خبرگزاری فرانسه]](/cnmi_st/images/2025/09/04/51763-afp__20150919-739_416.webp)
از بنین تا مالی، موترسایکل ها به نشانه های بارز تروریزم تبدیل شده اند و حملات سریع القاعده را ممکن می سازند و در عین حال سوء ظن مرگباری را به غیرنظامیانی که به آنها وابسته هستند، وارد می کنند.
برای یاهوزا، تاجر ۳۴ ساله ساکن بریگنامارو در شمال بنین، این تغییر عمیقاً شخصی است.
وقتی که او موترسایکل خود را خرید، کودکان به کوچه می دویدند تا هنگام عبور او از کنارشان دست تکان دهند و خوشحالی کنند.
حالا همان صدا مردم را از ترس پراگنده می کند.
او به الجزیره گفت، «مردم کم کم مرا به عنوان عضوی از گروه مسلحی می بینند که در این منطقه حمله می کند. دیگر هنگام موترسایکل سواری احساس امنیت نمی کنم.»
ترور با دوچرخه
گروه های افراطی به دلیل سرعت، هزینه کم و توانایی فرار از گشت های امنیتی، موترسایکل ها را پذیرفته اند.
جماعت نصرت الاسلام والمسلمین (جناو)، قوی ترین گروه وابسته به القاعده در ساحل با حدود ۶۰۰۰ جنگجو، به شدت به آنها برای کمین، آدم ربایی، ترور و حمله متکی است.
تنها در سال جاری، جناو و جناح های متحد آن حملات انفرادی انجام دادندکه منجر به کشته شدن حداقل ۵۴ سرباز در بنین، ۶۰ سرباز در مالی و تا ۱۰۰ سرباز در بورکینافاسو شد.
تحلیلگران نظامی به سلام تایمز گفتند، حملات موترسایکل، شوک و تحرکی را ایجاد می کند که نیروهای امنیتی برای مقابله با آن تلاش می کنند.
محمد نعیم غیور، تحلیلگر مستقر در ایتالیا، گفت، «تروریست ها وسایل نقلیه کوچک را برای جلوگیری از نیروهای امنیتی و حملات هوایی ترجیح می دهند،»
موترسایکل ها به جنگجویان فرصت می دهند تا به سرعت پراگنده شوند، سلاح ها را پنهان کنند و قبل از رسیدن نیروهای کمکی فرار کنند.
یک شاهرگ حیاتی که به سلاح تبدیل شده است
موترسایکل ها همچنان عملی ترین راه برای رسیدن به مزارع، بازارها، مکاتب و کلینیک های پراگنده در مناطق وسیع روستایی هستند.
اما ارتباط آنها با تروریزم این شاهرگ حیاتی را مسموم کرده است.
موترسایکل ها اکنون در معرض خطر شناسایی توسط همسایگان یا توقف توسط سربازان مضطرب هستند و بازارها با صدای نزدیک شدن ماشین ها خالی می شوند.
طرح جهانی مبارزه با جرایم سازمان یافته فراملی در سال ۱۴۰۲ خورشیدی گزارش داد که موترسایکل ها از جمله وسایل قاچاق شده در منطقه ساحل هستند که هم به شبکه های افراطی و هم به اقتصاد قاچاق دامن می زنند.
این تجارت به گروه های مسلح اجازه می دهد تا ضمن تضعیف کنترل دولت و تعمیق ناامنی غیرنظامی، منابع خود را حفظ کنند.
نوید ضیا، استاد پوهنتون در هرات، گفت، «در مناطقی که تحت کنترل یا تهدید تروریست ها هستند، مردم در ترس زندگی می کنند،»
او گفت، «بسیاری از مردم از موترسایکل سواری پرهیز می کنند تا با شبه نظامیان اشتباه گرفته نشوند. این محرومیت به طور نامتناسبی بر فقرا و افراد ناتوان تأثیر می گذارد.»
عواقب آن در کل جوامع موج می زند.
تحرک محدود به این معنی است که کشاورزان نمی توانند به بازارها برسند و تاجران نمی توانند تجارت کنند.
جوانان موترسایکل ها را نه به عنوان فرصت، بلکه به عنوان حکم اعدام بالقوه می بینند.
برای یاهوزا، این تحول واضح است. چیزی که زمانی شادی و حیثیت می آورد، اکنون سوء ظن و خطر به همراه دارد.
تحلیلگران می گویند، القاعده از ابزاری برای زندگی روزمره به عنوان سلاح استفاده کرده، اقتصادها را فرسوده کرده و مردم را از تحرکی که برای زنده ماندن به آن وابسته هستند، محروم کرده است.
