حقوق بشر

بررسی در مورد کمپاین چین برای عقیم سازی زنان مسلمان در سینکیانگ جزئیات ارائه کرد

گزارش از سلام تايمز و ای اف پی

image

یک زن مسلمان در یک بازار هوتان در سینکیانگ منطقه غربی چین طفل خود را در آغوش اش گرفته است. [گریگ بیکر/ای اف پی]

بیجینگ -- یک بررسی تازه در مورد هدف قراردادن زنان مسلمان توسط رژیم چین در کمپاین جلوگیری از بارداری و عقیم سازی اجباری به عنوان بخشی از تلاش های جاری برای سرکوب ولادت ها در منطقه سینکیانگ، جزئیات ناخوشایندی را ارائه کرده است.

نیویارک تایمز به تاریخ ۲۰ ثور گزارش داد، مصاحبه ها با اویغورها، قزاق ها و سایر زنان و مردان مسلمان از سینکیانگ و بررسی احصائیه دولتی و رسانه های محلی، «تلاش اجباری» رژیم چین را نشان می دهد تا حقوق این جامعه برای به دنیا آوردن اولاد را کنترل کند.

یک زن ازبیک نژاد حکایت کرد که وقتی حکومت چین در سال ۱۳۹۶ به زنان سینکیانگ دستور داد تا وسیله های جلوگیری از بارداری داخل رحمی (آی یو دی) ها را نصب کنند، وی چگونه خواستار معافیت شد.

قیلبینور صدیق که در آن زمان تقریباً ۵۰ ساله بود گفت که وی از محدودیت ولادت حکومت پیروی کرده بود و فقط یک فرزند داشته است.

image

اعضای اقلیت اویغوری به تاریخ ۴ حوت سال گذشته طی یک مظاهره در نزدیکی قونسلگری چین در استانبول لوایحی را در دست گرفته اند تا در مورد اقارب خود بپرسند که در کمپ های آموزش مجدد زندانی شده اند. [اوزان کوسی/ای اف پی]

آما فایده ای نداشت. کارمندان تهدید کردند که اگر وی از رعایت انکار کند، وی را به پولیس می برند.

صدیق با بیان کردن اینکه وقتی یک داکتر دولتی با استفاده از یک اسپیکولم (فراخ کن) فلزی آی یو دی را برای جلوگیری از بارداری فرو کرد وی چقدر گریه کرد گفت، «من احساس کردم که دیگر یک زن نورمال نیستم».

آی یو دی باعث درد و خونریزی شدید شد و در سال ۱۳۹۸ وی تصمیم گرفت تا عقیم شود.

وی که در سال ۱۳۹۸ از چین فرار کرد و در هالند مستقر شد گفت، «حکومت بسیار سختگیر شده بود و من دیگر نمی توانستم آی یو دی را تحمل کنم. من همه امیدواری به خودم را از دست دادم.»

زنان دیگر بیان کردند که آنها به سقط کردن بارداری ها، پرداختن جریمه های سنگین در صورت داشتن فرزندان زیاد و یا رد کردن روش های جلوگیری از بارداری، و مصرف کردن ادویه جاتی که دوره های عادت ماهوار آنها را متوقف می کند، مجبور شده اند.

سال گذشته، یک کارمند اجتماعی در ارومچی مرکز این منطقه، به همه زنان بین ۱۸ الی ۵۹ ساله دستور داد تا به بررسی های بارداری و جلوگیری از بارداری حاضر شوند.

بر اساس تصاویر صفحه از پیام های ویچت که صدیق با نیویارک تایمز به اشتراک گذاشت، این کارگر نوشت، «اگر شما در دروازه خانه با ما مقاومت کنید و اگر از همکاری با ما امتناع ورزید، شما به حوزه پولیس منتقل خواهید شد.»

در یک پیام آمده است، «با زندگی خود قمار نزنید حتی تلاش آن را هم نکنید.»

بیجینگ بیش از یک میلیون اویغور و سایر مسلمانان ترکتبار را در بیش از ۴۰۰ باب تأسیسات زندانی کرده است که شامل کمپ های «آموزش سیاسی»، مراکز بازداشت های مؤقت و زندان ها می شوند.

میلیون ها نفر دیگر تحت یک سیستم سخت نظارت و کنترل زندگی می کنند.

شکنجه، تجاوز جنسی گروهی، لت و کوب ها

به گفته آدریان زینز یک محقق آلمانی، میزان عقیم سازی در سینکیانگ از سال ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۷ تقریباً شش برابر افزایش یافته و به بیش از ۶۰ هزار عملیات ها رسیده است، حتی درحالیکه در سایر نقاط چین کاهش یافته است.

گلنار اومیرزاخ پس از آن به قزاقستان فرار کرد که مقامات وی و دو دخترش را به بازداشت کردن تهدید کردند در یک مصاحبه تیلیفونی به نیویارک تایمز گفت، «زنان سینکیانگ در معرض خطر هستند».

در سال ۱۳۹۵، هنگامی که وی سومین فرزند خود را به دنیا آورد، مسؤلین در قریه شمالی ولادتش را ثبت کردند. سه سال بعد آنها به دلیل تخطی از محدودیت ولادت ها، وی را به مبلغ معادل ۲۷۰۰ دالر جریمه کردند.

وی پول را از اقارب خود قرض گرفت و سپس از کشور فرار کرد.

وی گفت، «حکومت می خواهد که مردم ما را جایگزین کند.»

تهدید به بازداشت واقعی است.

تحقیقات زینز نشان داد، در یک اطلاعیه حکومت از یک منطقه در ولایت ایلی سینکیانگ توصیه کرده بود که زنانی که از سقط کردن بارداری های غیرقانونی و یا پرداختن جریمه امتناع می ورزند، به کمپ های زندان راجع خواهند شد.

بر اساس شهادت های مستقیم شاهدان عینی، در کمپ ها «تجاوزهای وحشتناک و سیستماتیک» اتفاق می افتد و زندگی برای بعضی ها غیرقابل تحمل می شود.

بازداشت شدگان پیشین و یک نگهبان در اواخر سال گذشته به بی بی سی گفتند که زنان مسلمان در کمپ ها به طور سیستماتیک مورد تجاوزجنسی، شکنجه و آزار جنسی قرار می گیرند.

آنها از شکنجه توسط شاک برقی به شمول تجاوزجنسی توسط نگهبانان با استفاده از میله های برقی، محرومیت از غذا، لت و کوب، تجاوز جنسی گروهی و عقیم سازی اجباری حکایت کردند.

تورسونای ضیاءالدون که ۱۰ ماه را به جرم سفر به قزاقستان در یک کمپ در ولایت ایلی گذراند گفت، «شما به اسباب بازی آنها تبدیل می شوید».

وی در یک مصاحبه تیلیفونی از ایالات متحده که اکنون در آنجا زندگی می کند به نیویارک تایمز گفت، وی سه دفعه به یک اطاق تاریک منتقل شد که در آن دو یا سه مرد نقابدار وی را مورد تجاوز قرار داده و میله های برقی را به زور داخل می کردند.

وی گفت، «در آن زمان شما فقط می خواهید بمیرید، اما متأسفانه نمی میرید.»

حکومت چین تمام ادعاهای تجاوز در این مراكز را كه بیجینگ از آنها بعنوان «مراكز آموزش حرفه ای» با هدف ریشه کن کردن تروریزم و بهبود فرصت های کاری دفاع می كند، رد كرده است.

ژو گوئیشیانگ سخنگوی حکومت سینکیانگ در ماه حوت سال گذشته در یک نشست خبری گفت، «تجاوز جنسی و شکنجه نمی تواند وجود داشته باشد.»

وانگ یی وزیر خارجه چین در ماه حوت سال گذشته در ملل متحد، رفتار چین با اقلیت های قومی در سینکیانگ را یک «نمونه درخشان» از پیشرفت حقوق بشر در این کشور خواند.

خواست ها از چین برای پایان دادن به 'نسل کشی'

مقامات ایالات متحده، بریتانیا و آلمان به روز چهارشنبه (۲۲ ثور) در یک کنفرانس ویدیویی از چین خواستند که به سرکوب اقلیت اویغور پایان دهد.

در جریان این کنفرانس که با حمایت دیده بان حقوق بشر برگزار شده بود و اویغورها در آن شهادت دادند، لیندا توماس گرینفیلد سفیر ایالات متحده در ملل متحد گفت، «در سینکیانگ، مردم شکنجه می شوند. زنان به زور عقیم می شوند».

وی گفت، «ما به ایستادن و صحبت کردن تا زمانی ادامه خواهیم داد که حکومت چین از جنایات خود علیه بشریت و نسل کشی اویغورها و سایر اقلیت ها در سینکیانگ دست بردارد.»

باربرا وودورد سفیر بریتانیا از چین خواست که به کمیشنر عالی حقوق بشر ملل متحد «دسترسی فوری، پرمعنی و بدون محدودیت به سینکیانگ» بدهد.

وی گفت، «در مورد بازداشت های مستبدانه دسته جمعی، ناپدید شدن های اجباری و وقایع شکنجه شواهد وجود دارد. در مورد کار اجباری و عقیم سازی گسترده گزارش های بیشتری وجود دارد.»

وی در اظهارات ویدیویی که در توییتر منتشر شد گفت، «بیش از یک میلیون مسلمان از اواسط سال ۱۳۹۶ خارج از صلاحیت های قضایی در کمپ های زندانی بازداشت شده اند.»

کریستوف هیوزگن سفیر آلمان افزود، «ما از چین می خواهیم که به اعلامیه جهانی حقوق بشر احترام بگذارد و ما از چین خواستیم که کمپ های بازداشت را ویران کند.»

وی از چین پرسید، «اگر چیزی برای پنهان کردن ندارید پس بالاخره چرا به کمیشنری عالی حقوق بشر اجازه دسترسی بدون ممانعت را نمی دهید؟»

هیئت چینایی در یک اعلامیه تأکید کرد، «وضعیت فعلی سینکیانگ در بهترین حالت تاریخی قرار دارد.»

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

10 دیدگاه

شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها * نشان دهندۀ فیلد اجباری است 1500 / 1500

باور کنید، من اکنون به خاطر بی رحمی های که حکومت چین مرتکب شده است، نسبت به همه مردم چین احساس نفرت دارم. به لحاظ خدا چرا اینقدر ظلم و ستم؟ چرا این همه بی رحمی؟ چرا این نوع سلوک وحشیانه؟ آیا چینایی ها انسان هستند یا خر؟ حتی یک خر چنین کاری نخواهد کرد. یک سگ چنین کاری نمی کند. خوک کثیف چنین کاری را که اینها انجام می دهند انجام نخواهد داد. لعنت بر چین و لعنت بر پاکستان و ارتش پاکستان زیرا آنها به حکومت دیکتاتور چین فرصت کار در کشورشان را مساعد ساخته اند.

پاسخ

وقتی که ارتش چین به خانه های مسلمانان می روند، شب را نیز با آنها سپری می کنند و می بینند که آنها در تمام روز چه می کنند و چه مشکلاتی دارند. در گذشته هیچ کس توجهی به این مسأله نداشت. این مأموران رسمی اکثراً دو نفره به خانه های مسلمانان می روند و مؤظف اند تا سه بار در ماه، شب را با آنها سپری کنند. آنها معمولاً دو مرد یکجایی به خانه های آنها می روند؛ یک زن و یک مرد. مرد مهمان بعداً در اتاق با پدر خانه می خوابد و مهان زن در کنار مادر خانه استراحت می کند. در چین علیه مسلمانان خیلی ظلم روان است. خداوند چینایی های کثیف را نابود کنند.

پاسخ

والدین دیگر اجازه ندارند به فرزندان خود اسم اسلامی بگذارند. برای کنترول و نظارت بیشتر بر اویغور ها، همچنان سیستم اجباری والدین تعمیدی در شین جیانگ معمول است. پدران و مادران تعمیدی اکثراً مأمورین رسمی دولت اند که به داخل خانواده ها رفته و طور مثال دقت می کنند که در خانواده ها به زبان چینایی صحبت گردد. ظلم به ضرر دولتمردان و حکومت و ملت چین است. ملت ‌هایی که در حق دیگران ظلم می‌کنند در نگاه جهانیان منفور هستند. حکومت و ملت چین نباید به‌گونه ‌ای با مسلمانان رفتار کنند که هر مسلمانی مردم چین را در کشورش ببیند از آنها متنفر باشد. حکومت چین باید به ظلم در حق مسلمانان این کشور پایان بدهد.

پاسخ

زبان از بیان ظلم ‌هایی که توسط حکومت چین علیه مسلمانان این کشور انجام می ‌گیرد و در رسانه‌ ها مطرح می‌شوند، عاجز است. در چین کودکان را از والدین ‌شان جدا می ‌کنند و در اردوگاه‌ هایی مخصوص آموزش می‌دهند تا آنان را از اعتقادات دینی و مذهبی جدا کنند و فرهنگ و زبان ‌شان را تغییر بدهند. در کجای دنیا چنین ظلمی در حق ملت ‌ها می‌شود؟! به چه جرمی زنان را از مردان جدا می‌کنند و هر کدام از آنها را در اردوگاه‌های مخصوص شکنجه می‌کنند و مورد تعدی و تجاوز قرار می‌دهند؟! آیا این ظلم و شکنجه به جرم دین و قومیت و زبان و گرایش به دین اسلام است؟ این مردم به چه گناهی کشته می‌شوند و مورد شکنجه قرار می‌گیرند؟!

پاسخ

سران و مقامات چین در قبال ظلمی که در حق این مردم مرتکب می ‌شوند چه پاسخی دارند؟ حقوق بشر کجاست؟ انسان ‌ها اعم از مسلمان و غیر مسلمان، دارای حق و حقوقی هستند که باید مورد توجه قرار گیرند؟ برای ما دفاع از مظلوم مطرح است و ظلم از جانب هر کسی و در هر نقطه‌ ای از دنیا که باشد مردود و محکوم است؟ نباید در برابر ظلم سکوت کنیم، بلکه باید علیه ظالم فریاد بزنیم.

پاسخ

دولت ظالم چین از طریق نماینده‌ های سیاسی‌ اش در جهان اسلام باید درک کند که خشم، تنفر و صبر مسلمان‌ ها علیه‌ شان لبریز شده است و می ‌خواهند تا هرچه زودتر به این ظلم و ستم نقطۀ پایان بگذارند. ممکن دولت چین فریب خاموشی حاکمان خائن مسلمان را خورده باشند و جای تعجب نیست؛ چون حاکمان مسلمان خویشتن را با وعده ‌های سرمایه ‌گذاری و معاملات تجارتی چین فروخته اند. آن‌ها اصل مسئولیت‌شان را از طرف الله سبحانه ‌و‌تعالی، که یاری رساندن مسلمان است، ترک و از وضعیت آن‌ها غافل گشته اند. اما این‌ها، حاکمان واقعی امت نیستند و نه هم امت مسلمان با وعده‌ های دروغین آن ‌ها اغوا می‌شوند. دولت مستبد چین باید بیداری مسلمانان را از اندونیزیا الی ماراکو ملاحظه نماید که آن ‌ها خواهان وحدت و تطبیق اسلام اند و این را باید درک کند که در حال حاضر بازگشت خلافت راشده نیاز مبرم زمان است.

پاسخ

کشور مستبد چین برای وادار ساختن مسلمانان برای ترک عقیدۀ اسلامی اقدام به ساخت مراکز توقیف‌ خانه ‌های بزرگ تحت نام "کمپ‌ های تعلیم و تربیه دوباره" نموده است که در آن کمپ ‌ها میلیون ‌ها مسلمان اعم از دانشمندان، متفکرین، عالمان و پروفیسور های پوهنتون ها در حالت رقت ‌بار و اسف ‌بار قرار دارند. آیا همۀ این کار ها کوتاه ‌فکری دولت چین را نشان نمی‌دهد که دشمنی را با مسلمانان ترکستان شرقی و اسلام اختیار نموده است؟ آیا از عکس ‌العمل وسیع و گسترۀ امت مسلمه نمی ‌هراسد؟ آن‌ ها باید بدانند که اذیت یک مسلمان در یکی از نقاط دنیا، حمله بالای تمام مسلمانان محسوب می ‌شود.

پاسخ

مرده باد حکومت کمونیستی چین مرده باد حکومت دجالیه ایران غلام چین زنده باد افغانستان

پاسخ

دولت وحشی چین با شیوع وحشیانه‌ای انواع مختلف شکنجه، ترس، عقیم سازی و حتی قتل، مسلمانان را مجبور می‌کند تا عقیدۀ اسلامی را ترک کرده و عقیدۀ فاسد چین را اختیار نمایند. دولت مستبد چین با بسته نمودن دروازه‌های مساجد، برادران و خواهران ما را از ادای نماز در مساجد باز می‌دارند؛ حتی به این هم اکتفا نکرده، مانع گرفتن روزه در ماه مبارک رمضان نیز می‌گردند. در واقع دولت چین می‌خواهد انجام تمام مراسم عبادی مسلمانان را بسته کند. آن‌ها در خانۀ هر مسلمان بدون در نظر گرفتن حریم خصوصی، یک فرد کافر چین را مؤظف می نمایند تا با جاسوسی‌اش مانع پوشیدن حجاب زنان و گذاشتن ریش مردان شوند، مانع سلام دادن و احوال‌پرسی و خوردن غذای حلال شوند. در ضمن، مسلمانان را مجبور می‌سازند تا مرده‌های خویش را دفن نکرده و در عوض باید آن‌ها را بسوزانند.

پاسخ

بی تفاوتی کشورهای اسلامی در برابر ظلم بالای مسلمانان میانمار؛ عامل قتل صدها مسلمان در چین، فلسطین و هند گردیده است، در حالی که مسلمانان باید به اندازه توان شان از همدیگر شان دفاع کنند. اختلافات مسلمانان در برابر همدیگر شان سبب خون ریزی های کنونی گردیده است؛ اگر کشور های مسلمان در برابر قتل مسلمانان در میانمار صدای شان بلند می کردند؛ شمار عظیم مسلمانان در چین، فلسطین و هند و سایر کشور ها به قتل نمی رسیدند.

پاسخ