سلامتی

با بدتر شدن سیستم مراقبت های صحی افغانستان مریضان با واقعیت های تلخ روبرو هستند

گزارش از عمر

داکتران و باشندگان هشدار می دهند، سیستم مراقبت های صحی در ولایات غربی افغانستان در حال فروپاشی است زیرا کاهش بودجه باعث شده است که بسیاری از مراکز صحی نتوانند لوازم طبی را خریداری کرده و معاشات را بپردازند. [عمر/سلام تایمز]

هرات -- داکتران و باشندگان هشدار می دهند، سیستم مراقبت های صحی در ولایات غربی افغانستان در حال فروپاشی است زیرا کاهش بودجه باعث شده است که تعداد زیادی از مراکز صحی نمی توانند که لوازم طبی را خریداری کرده و معاشات کارمندان را بپردازند.

دو ماه قبل پس از تصرف قدرت توسط طالبان در ماه اسد کمک های بین المللی برای افغانستان متوقف شدند.

تیدروس ادهانوم غبریسوس رئیس عمومی سازمان صحی جهان به تاریخ ۳۱ سنبله گفت، کاهش بودجه بین المللی باعث شده است که فراهم کنندگان خدمات صحی مجبور شوند تا تصمیم بگیرند که «چه کسی را نجات دهند و چه کسی را بگذارد که بمیرد».

به گفته مقامات شفاخانه، تداوی مریضان در شفاخانه حوزوی هرات بزرگترین مرکز صحی در حوزه غرب، به دلیل کاهش کمک های بین المللی و کاهش بودجه وزارت صحت عامه طالبان، اکنون با چالش های بزرگی روبرو است.

image

کودکان به تاریخ ۱۷ میزان در اطاق عاجل شفاخانه حوزوی هرات تداوی را دریافت می کنند. [عمر/سلام تایمز]

داکتر محمد عارف جلالی سرطبیب شفاخانه حوزوی هرات گفت، فقط ۳۰٪ از ادویه جات و لوازم ضروری طبی در این شفاخانه موجود اند، این بدان معناست که مریضان باید بقیه ادویه جات را از دواخانه های دیگر تهیه کنند.

وی گفت، «ما در مورد کمبود ادویه جات و تجهیزات طبی در شفاخانه حوزوی به شدت نگران هستیم. اگر به زودی فراهم نشوند، در مدت یک ماه هیچ ادویه و لوازم طبی در این شفاخانه وجود نخواهند داشت.»

بر اساس معلومات این شفاخانه، روزانه الی ۲۰۰۰ مریض به شفاخانه حوزوی هرات مراجعه می کنند که از این تعداد ۳۰۰ نفر در شفاخانه بستری هستند. معلومات همچنان نشان می دهد که از زمان به قدرت رسیدن طالبان تعداد مریضانی که به این شفاخانه مراجعه می کنند، ۳۰٪ افزایش یافته است.

افزایش مراجعه ها ناشی از بسته شدن مراکز صحی در ولسوالی ها و کاهش کیفیت خدمات صحی در ولایات همجوار است.

جلالی گفت، «کارمندان و داکتران شفاخانه حوزوی هرات در سه ماه گذشته معاشات خود را دریافت نکرده اند. اگر معاش دریافت نکنند بسیاری از داکتران و کارمندان وظایف خود را ترک خواهند کرد و این امر تداوی مریضان در این شفاخانه را با سختی مواجه خواهد ساخت.»

وی گفت، سازمان صحی جهان و یونیسف وعده کمک را داده اند، که این برای جلوگیری از سقوط خدمات صحی در هرات یگانه امید می باشد.

مریضان مواجه با مشکلات

باشندگان ولایات غربی می گویند که از زمان سقوط کابل تاکنون اکثریت کلینیک ها و مراکز صحی در ولسوالی های آنها بسته شده اند که این امر آنها را مجبور ساخته است که بیماران خود را به شفاخانه های شهرهای دورتر منتقل کنند.

عبدالجبار یک باشنده ولسوالی خاک سفید ولایت فراه گفت که پسرش در یک تصادم ترافیکی در قسمت سرش زخم برداشت.

وی مجبور شد که پسرش را برای تداوی به هرات ببرد زیرا خدمات صحی در فراه وجود ندارند.

وی گفت، در گذشته خدمات صحی در این ولایت خوب بودند، اما اکنون در شفاخانه دولتی شهر فراه حتی ساده ترین خدمات طبی وجود ندارند.

وی افزود، «کلینیک ولسوالی ما از زمان تصرف طالبان بسته شده است.»

محمد عوض نورزی یک باشنده ولسوالی شیندند گفت که برادرش از چند روز بدینسو بر اثر جراحت در قسمت سرش در شفاخانه هرات بستری است.

نورزی گفت، این شفاخانه لوازم مورد نیاز برای تداوی برادرش را ندارد و وی تمام ادویه جات و لوازم ضروری طبی را از دواخانه های شهر خریداری می کند که بالای شرکت های خصوصی که از کشورهای دیگر ادویه وارد می کنند، تکیه می کنند.

برعلاوه این همه، بودجه محدود نورزی برای تأمین کردن مواد لازم کفایت نمی کند.

وی گفت، «من با دوستان و اقارب خود در ایران در تماس هستم تا هر کدام ۱۰۰۰ یا ۲۰۰۰ افغانی (۱۱ الی ۲۲ دالر) کمک کنند تا برادرم تداوی شود.»

عبدالحکیم یک باشنده ولسوالی بالا بلوک ولایت فراه که فرزندش از مریضی گرده رنج می برد و در شفاخانه حوزوی هرات بستری است گفت که تمام مصارف تداوی پسرش را از جیب خود پرداخت کرده است.

وی گفت، «من مجبور شدم که زمین خود را بفروشم تا هزینه تداوی پسرم را پرداخت کنم. من به شفاخانه گفتم که من غریب هستم و پول ندارم اما هیچ کس با من کمک نکرد.»

وی گفت، «من تمام ادویه و لوازم صحی را از دواخانه های بیرون از شفاخانه خریداری می کنم. داکتران به من می گویند که ادویه شفاخانه تمام شده و من باید آن را از بیرون بخرم.»

حکیم افزود، طالبان هنوز برای حل مشکلاتی که افغان ها با آن روبرو هستند هیچ کاری را انجام نداده اند.

ترس از یک فاجعه انسانی

در صورتی که مشکلات سیستم صحی کشور به زودی رفع نشوند، داکتران در مورد یک فاجعه انسانی احتمالی در زمستان هشدار می دهند.

داکتر فرهاد افضلی یک متخصص امراض داخله در این شفاخانه گفت، اکثریت مریضان در شفاخانه حوزوی هرات به دلیل کمبود ادویه و لوازم ضروری طبی، تداوی مناسبی را دریافت نمی کنند.

وی هشدار داد، در روزهای آینده داکتران با مریضان مردنی روبرو خواهند شد زیرا ادویه جات و لوازم آنها خلاص می شوند.

وی گفت، «در زمستان، شیوع بیماری های فصلی افزایش می یابد و نیاز به منابع کافی در شفاخانه ها وجود دارد. اکثریت مریضان فقیر بوده و توان خریدن ادویه یا آزمایش های طبی را ندارند.»

افضلی گفت، «اگر ادویه جات و لوازم ضروری در دسترس نباشند، داکتران نمی توانند که برای نجات بیماران کاری را انجام دهند.»

وی افزود، «این بسیار دردناک است که می بینیم مریضان در شفاخانه زندگی های خود را از دست می دهند زیرا آنها نمی توانند از عهده خریدن ادویه برآیند.»

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

2 دیدگاه

شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها * نشان دهندۀ فیلد اجباری است 1500 / 1500

سازمان جهانی صحت باید تا به رسمیت شناخته شدن حکومت طالبان با بخش صحت افغانستان همکاری نماید در غیر آن مشکلات بخش صحی افغانستان با یک فاجعه دچار خواهد شد و مردم از اثر نبود ادویه در مراکز صحی کشور تلف خواهند شد. هزاران مریض که در گذشته به کشور های همسایه و هند به خاطر تداوی می رفتند اکنون در کشور گیر مانده اند و آنها نمی توانند در کشور تداوی دریافت کنند زیرا شفاخانه های کشور با کمبود ادویه و پرسونل صحی روبرو است.

پاسخ

کمک های جامعه جهانی باید برای مردم افغانستان از سر گرفته شود زیرا توقف این کمک ها به مردم عام افغانستان ضرر می رساند. اگر جامعه جهانی طالبان را به رسمیت نمی شناسد، کمک های نظامی را با حکومت آنها فراهم نکند ولی در بخش های ملکی و صحی باید کمک ها ادامه پیدا کند. بیست سال طالبان با شکم خالی در برابر حکومت گذشته و نیرو های خارجی مبارزه کرد و آنها بیست سال دیگر هم بدون کمک های خارجی ها به حکومت خویش ادامه خواهند داد ولی مردم عام کشور با مشکلات روبر خواهند شد. جامعه جهانی باید در بخش زراعت، معارف، تحصیلات عالی و صحی افغانستان را کمک کند و معاشات مامورین دولتی که تعداد آنها به حدود پنجصد هزار تن می رسید بپردازد. اگر جامعه جهانی این همکاری را با مردم افغانستان نکند مردم این کشور با یک بحران بزرگ انسانی روبرو خواهند شد و میلیون ها تن مجبور به ترک کشور خواهند شد.

پاسخ