اقتصاد

با اخراج طالبان، دهقانان ننگرهار چشم به راه سود از باغ های جدید میوه هستند

گزارش از خالد زیری

<p>مقامات محلی می گویند، قطعات زمین در ولایت ننگرهار که زمانی توسط طالبان کنترل می شد، به باغ های میوه ای تبدیل خواهند شد که به دهقانان این منطقه اجازه خواهد داد تا ضمن متوقف کردن تولید تریاک، وضعیت معیشت خود را بهبود بخشند. [خالد زیری]</p>

ننگرهار -- مقامات محلی می گویند، قطعات زمین در ولایت ننگرهار که زمانی توسط طالبان کنترل می شد، به باغ های میوه ای تبدیل خواهند شد که به دهقانان این منطقه اجازه خواهد داد تا ضمن کاهش تولید تریاک، وضعیت معیشت خود را بهبود بخشند.

ریاست زراعت، آبیاری و مالداری ننگرهار در نظر دارد که در طول سال خورشیدی جاری در شش ولسوالی ننگرهار که قبلاً ناامن بودند، باغ های میوه ای را در ۱۳۰۰ جریب (۲۶۰ هکتار) زمین توسعه دهد.

به گفته این ریاست، قبلاً دهقانان مجبور بودند تا کوکنار را برای طالبان کشت کنند، که آنها برای تأمین بودجه خود از فروش مواد مخدر غیرقانونی حاصل شده از بوته مانند هیروئین استفاده می کنند.

داکتر ضمیر بهسودی، رئیس زراعت، آبیاری و مالداری ننگرهار گفت، «ما امسال باغ ها را در ۱۳۰۰ جریب (۲۶۰ هکتار) زمین در ولسوالی های رودات، چپرهار، شیرزاد، خوگیانی، اچین و کوت توسعه خواهیم داد. این ولسوالی ها قبلاً ناامن بودند، بنابراین توجه زیادی به آنها نشده بود. برای اطمینان از رشد متوازن زراعت در سطح ولایت، باغ هایی را تولید می کنیم که دارای میوه های مختلف در آن ولسوالی ها باشند.»

image

در این تصویر دیده می شود که، کارگران نارنج را به تاریخ ۲۸ قوس گذشته در ولسوالی بتی کوت، ولایت ننگرهار جمع آوری می کنند. [خالد زیری]

بهسودی گفت، «توسعه این باغ ها از طریق بودجه انکشافی وزارت زراعت، آبیاری و مالداری با میوه های مناسب برای آب و هوای هر ولسوالی تمویل خواهد شد.»

به گفته بهسودی، در حال حاضر، ولایت ننگرهار بیش از ۳۰۰۰ جریب (۶۰۰ هکتار) باغ های میوه های گوناگون دارد.

درآمد بهبود یافته

دهقانان محلی از این ابتکار حکومت استقبال کردند و گفتند که تغیر کار به کشت میوه باعث بهبود معیشت آنها خواهد شد.

رحیم شاه، یکی از باشنده گان ولسوالی خوگیانی گفت، «طالبان قبلاً این منطقه را کنترل می کردند. ما را مجبور می کردند که کوکنار را کشت کنیم زیرا کوکنار به نفع آنها بود.»

این مرد ۳۸ ساله افزود، «ما اکنون بسیار خوشحال هستیم چون که امنیت این مناطق تأمین شده است. ریاست زراعت، آبیاری و مالداری به من کمک می کند تا یک باغ نارنج ۱ جریبه (۰.۲ هکتار) را توسعه دهم. بعد از دیدن باغ های دیگر، من مطمئن هستم که درآمد بهتری نسبت به آنچه که قبلاً از تریاک دریافت می کردم، از این مزرعه خواهم داشت

وی گفت، «ما قبلاً در شرایط سخت اقتصادی زندگی می کردیم که در آن حتی نمی توانستیم سه وقت غذا را در روز داشته باشیم. حکومتی وجود نداشت و لذا زندگی ای وجود نداشت. اما اکنون ما خوشحالیم که آن روزهای دشوار را پشت سر گذاشتیم.»

شاه با افزودن اینکه امیدوار است حکومت به سایر دهقانان در توسعه باغ های میوه ای کمک کند تا آنها بتوانند معیشت خود را بهبود بخشند گفت، «ما زندگی ای خواهیم داشت و علاوه بر گندم و جوار، در دو سال آینده می توانیم باغ های میوه ای داشته باشیم که از این طریق درآمد خوبی کسب خواهیم کرد.»

حاجی گلاب الدین، یکی از باشنده گان ولسوالی سرخ رود که پیاز را در زمین خود پرورش می دهد، گفت که وی اکنون ارزش کشت میوه را می بیند، به خصوص اکنون که سربازان این منطقه را از طالبان در امن کرده اند.

وی گفت، «برادرم باغ هایی را در ۲ جریب (۰.۴ هکتار) زمین توسعه داده بود که سال گذشته ثمر داد. ما قبلاً وی را دلسرد می کردیم، و استدلال می کردیم که این سودآور نخواهد بود. اما اکنون می بینم که وی به ارزش صدها هزار افغانی زردآلو را از یک قطعه زمین ۱ جریبه (۰.۲ هکتاری) فروخت.»

وی گفت، «حالا من نیز می خواهم باغ های میوه ای را توسعه دهم. از برکت امنیت بهبود یافته، اکنون ما می توانیم بر معیشت های خود تمرکز کنیم.»

اجمل عمر، یک عضو شورای ولایتی ننگرهار، از حکومت خواست، اکنون که طالبان از این منطقه اخراج شده اند، برنامه باغ های میوه ای را، گسترش دهد.

وی گفت، «این شش ولسوالی در گذشته ناامن بودند و دهقانان در شرایط بسیار دشوار کار می کردند. ما از ریاست زراعت، آبیاری و مالداری می خواهیم تا توسعه باغ ها را گسترش داده و اقدامات لازم را در زمینه تهیه بذر و کود برای دهقانان انجام دهد.»

عمر گفت، «من از ولسوالی شیرزاد هستم، جایی که پیشرفتی در بخش زراعت صورت نگرفته است بخاطریکه کاملاً تحت کنترل طالبان بوده است. اکنون که این ولسوالی مصؤن تر شده است، ما از حکومت می خواهیم که در اینجا به زراعت بیشتر توجه کند.»

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

3 دیدگاه
* نشان دهندۀ فیلد اجباری است شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها 1500 کاراکتر باقی مانده است (حداکثر 1500 کاراکتر)

وزرات زراعت و مالدرای افغانستان باید با دهقانان کمک های بیشتری نماید زیرا بیش از هفتاد در صد مردم افغانستان در کشت و زراعت، باغداری و مالداری ممصروف هستند و معیشت زنده گی شان را از این طریق تامین می کنند. در طی دو دهه ای گذشته حکومت چندان توجه را در قسمت زراعت، باغداری، مالدرای، مرغداری و غیر ه نکرده است. اگر حکومت در این بخش توجه می کرد، اکنون امنیت به این حد خراب نمی شد و مردم خصوصاً جوانان از اثر بیکاری فریب مخالفین مسلح دولت را نیخورند و به صفوف طالبان و سایر گروه های ترویستی نمی پیوستند. چرا مخالفین حکومت را اکثراً مردم قریجات و دهات افغانستان تشکیل میدهد و مردم شهر در صفوف آنها نیستند؟ بخاطریکه مردم شهر مصروفیت دارند، آنها دوکانداری می کنند، برخی آنها خیاط، نجار، موچی، و در سایر کسبه ها مصروف کار هستند. یگانه راه اصلی آوردن امنیت در افغانستان اشتغال زایی است. اگر برای جوانان فرصت های کاری مساعد گردد، به زدوی در این کشور امنیت تامین می شود.

پاسخ

این یک دست آورد خوب است و من از شما بخاطر نشر کردن معلومات در مورد چنین پروژه های انکشافی بسیار تشکری می کنم. پیشنهاد من این است که چنین باغ های میوه بهتر است در زمین های زراعتی که برای کشت کردن محصولات دیگر استفاده می شود ساخته نشود، بلکه بهتر است چاه های عمیق حفر گردد، یا کانال های آب به سمت دشت ها سوق داده شود ودر آن باغ ها انکشاف یابند. با انجام نمودن این کار، از یک سو از زمین های زراعتی موجوده صرفه جویی می شود و از سوی دیگر زمین های صحرایی کشور انکشاف می کنند. زمانیکه یک شخص از هواپیما نگاه کند می تواند زمین انکشاف یافته را با زمین انکشاف نیافته مقایسه نماید طوری به نظر می رسد که در یک کیلومترمربع زمین فقط یک کیلو گرام سنگ وجود دارد، به این معنی که تقریباً کل کشور انکشاف نیافته است، بنابراین زمین زراعتی را با باغ های میوه اشغال نکنید، بلکه در عوض آن زمین های دیگر را انکشاف دهید. تشکر.

پاسخ

حکومت باید همراه دهاقین در افغانستان کمک بکنند و برای شان تخم های اصلاح شده را فراهم کنند تا اقتصاد مردم بهبود یابد. حکومت باید برای دقاقین ولایت ننگرهار توجه خاص داشته باشد بخاطریکه ولایت ننگرهار با داشتن آب و هوای خوب، انواع مختلف میوه ها در آنجا کشت می شود که در ولایات دیگر نمی شود و پس از غدا، خوردن میوه برای انسان خیلی مفید می باشد زیرا همه ویتامین ها در میوه ها یافت می شود. از این جهت اگر ما در کشور خود میوه های مختلف النوع داشته باشیم، دیگر نیاز نیست که تجار های ما میوه ها را از کشور پاکستان وارد کنند. اکنون بخاطر فاجعه کرونا همه دروازه های پاکستان مسدود هستند و نرخ های میوه ها در شهر های کشور بشکل سرسام آور افزایش یافته اند. قیمت یگدانه لیمو در کشور به ۸۰ افغانی رسیده است. یک کیلو کینو از ۱۵۰ افغانی بالا رفته است. مردم فقیر نمیتوانند آن را خریداری کنند در حالیکه خوردن میوه ها مقاومت بدن را در برابر مرض ها خصوصاً مرض کرونا افزایش میدهند. از این جهت باید در بخش زراعت در این کشور کار های زیادی صورت بگیرد. ما زمین عضوی داریم، اما از سوی حکومت خصوصاً وزارت زراعت و مالداری بخاطر بهبود وضعیت زراعت در کشور هیچ برنامه ای درست ندارد. اگر چه افغانستان یک کشور زاعتی است اما هشاد در صد محصولات زراعتی ما از کشور های خارجی وارد می شوند.

پاسخ