آموزش

متعلمین افغان برای پرکردن خلای ناشی از ویروس کرونا درس های خود را به طور آنلاین می آموزند

گزارش از عمر

حکومت افغان در حالیکه اکثر مکاتب را در جریان فاجعه ویروس کرونا می بندد، راه حل های آموختن از راه دور را برای متعلمین در نظر گرفته است. وزارت معارف گفته است که این ابتکار را برای اطمینان از تداوم آموزش برای متعلمینی که در خانه از طریق تلویزیون، رادیو و انترنیت درس می خوانند، تطبیق می کند. [عمر]

هرات -- حکومت افغان در حالیکه اکثر مکاتب را در جریان فاجعه ویروس کرونا می بندد، راه حل های آموختن از راه دور را برای متعلمین در نظر گرفته است.

وزارت معارف گفته است که این ابتکار را در حالی که آنها در خانه از طریق تلویزیون، رادیو و انترنیت درس می خوانند، برای اطمینان از تداوم آموزش برای متعلمین تطبیق می کند.

نوریه نهضت، سخنگوی این وزارت گفت، «با توجه به خطرهای فزاینده بیماری ویروس کرونا، ما مجبور شدیم به گزینه آموزش از راه دور برویم. این گزینه جایگزین موفق بوده است و خالیگاه ایجاد شده توسط شیوع ویروس کرونا را تا یک حدی پر کرده است.»

وی گفت، «مضامین سائینسی در تلویزیون و مضامین علوم اجتماعی از طریق چینل های رادیویی تدریس خواهند شد. خانواده ها می توانند نقش مهمی در آموزش علوم اجتماعی داشته باشند زیرا والدینی که سواد دارند می توانند به فرزندان خود در آموختن مضامین آنها کمک کنند.»

image

در تصویر یک متعلم مکتب دیده می شود که، به تاریخ ۲۴ حمل در شهر هرات یک برنامه آموزشی را بر تلویزیون تماشا می کند.

image

در این تصویر متعلمین مکتب مشاهده می شوند که، به تاریخ ۲۴ حمل یک برنامه آموزشی را بر تلویزیون در ولایت نیمروز مشاهده می کنند. [عمر]

حکومت افغان در واکنش به این بیماری همه مکاتب، پوهنتون ها و صالون های عروسی را بسته است.

نهضت افزود، هنوز صنوف حضوری در مکاتب روستاها و مناطق دور افتاده که فاقد دسترسی به تلویزیون و انترنیت هستند ادامه خواهد یافت و متعلمین و معلمین اقدامات صحی لازم مانند فاصله گیری اجتماعی را رعایت خواهند کرد.

این ابتکار آموزش از راه دور در حالی صورت می گیرد که وزارت تحصیلات عالی در اعلامیه ای به روز دوشنبه (۱ ثور) گفته است که، تعطیلی تمام مؤسسات تحصیلات عالی را برای ۲۰ روز دیگر -- تا ۲۰ ماه ثور -- به عنوان بخشی از تلاش ها برای جلوگیری از گسترش ویروس کرونا، تمدید کرده است.

بر اساس گزارش وزارت صحت عامه، تا روز سه شنبه (۲ ثور)، ۱۰۹۲ مورد تائید شده کووید-۱۹ در کشور وجود دارد که ۳۶ مورد آنها فوت کرده است.

نهضت گفت، برای آنعده متعلمینی که در برنامه های آموزش از راه دور شرکت می کنند، دروس از طریق تلویزیون ملی و تعدادی از چینل های تلویزیونی خصوصی در ۳۴ ولایت پخش می شوند.

وی افزود، «هر روز ۴۰ درس ۲۰ دقیقه ای در چینل های تلویزیونی و استیشن های رادیویی تدریس می شود.»

افزایش آگاهی خانواده ها و متعلمین

محمود محمودی، یک استاد در پوهنتون نیمروز گفت، آموزش دروس در تلویزیون می تواند خالیگاه تعلیمی ایجاد شده توسط این فاجعه، تا حد زیادی پر کند.

محمودی گفت، «ويروس کرونا بر سيستم های تعلیمی در سراسر دنيا تأثير گذاشته است و برای جهان نياز آشكار وجود دارد تا راه حل های جايگزين را تطبیق کند كه می تواند به متعلمین کمک كند تا از ضیاع وقت خود بپرهيزند. افغانستان در حال تطبیق نخستین تلاش خود برای آموزش از راه دور است که امیدوارم به نتایج مثبتی برسد.»

وی گفت، «این راه حل به محافظت از متعلمین در مقابل ابتلا به ویروس کرونا کمک می کند و فرصت های یادگیری در خانه را برای آنها فراهم می کند. اگر تهدید ویروس کرونا طولانی شود، این برنامه ها می تواند به افزایش علمیت و بهبود سواد در خانواده ها کمک کند.»

ذکریا رحیمی، رئیس معارف هرات، تاکنون از ابتکار مکتب در خانه راضی است.

وی گفت، «ما تدریس مضامین مکتب را در ۱۶ چینل تلویزیونی محلی در هرات آغاز کردیم. [این ابتکار] به نتایج بسیار خوبی رسیده و خانواده های متعلمین را راضی کرده است. متعلمین در چینل های تلویزیونی در صنوف خود شرکت می کنند.»

وی افزود، در ولایت هرات، ٪۷۵ متعلمین در شهر هرات و ولسوالی های نزدیک از طریق تلویزیون به برنامه های آموزش از راه دور دسترسی دارند.

رحیمی گفت، «ما برای ۲۵٪ متعلمینی که در مناطق دور افتاده و بدون دسترسی به تلویزیون زندگی می کنند برنامه های آموزشی جداگانه داریم.»

مسعود نوری، رئیس معارف نیمروز نیز از برنامه های آموزشی از راه دور که توسط حکومت تنظیم شده است، استقبال کرد.

وی گفت، «آموزش از راه دور ابتکار بزرگی است که در این زمان مناسب تطبیق می شود. تمام رسانه های محلی در ولایت نیمروز با پخش برنامه های آموزشی از راه دور به ریاست معارف کمک می کنند.»

وی افزود، با این که خانواده ها به دلیل تهدید ویروس کرونا در خانه می مانند، این برنامه های تلویزیونی فرصتی را برای اعضای خانواده متعلمین در ولایت نیمروز فراهم می کند تا آنها نیز یاد بگیرند.

همکاری های رسانه ها

رسانه ها برنامه های آموزشی وزارت معارف را بصورت رایگان پخش می کنند و می گویند که هدف آنها فراهم کردن فرصت های آموزشی برای کودکان و خانواده ها در جریان این بحران است.

حبیب الله فراهی، رئیس عصر، یک چینل تلویزیونی خصوصی گفت، یک ساعت دروس مکتب و دو ساعت برنامه ها با هدف بالا بردن سطح آگاهی خانواده ها در مورد تهدید ویروس کرونا شش روز در هفته در این شبکه پخش می شود.

وی گفت، «این فاجعه تمام سیستم های آموزشی را در اکثر کشورهای جهان مختل کرده است و در افغانستان نیز مکاتب بسته شده اند. ما می خواهیم از طریق رسانه ها تمام مضامین مکتب را به متعلمین در خانه های شان آموزش دهیم و محیطی مصؤنی را برای یادگیری آنها فراهم کنیم.»

فراهی افزود، «ما هر روز یک ساعت از درس های مکتب را به صورت رایگان پخش می کنیم و این امر به متعلمین امکان آموزش آسان را فراهم می کند. ما همکاری خود را با ریاست معارف افزایش می دهیم و در صورت نیاز می توانیم زمان بیشتری را برای آنها اختصاص دهیم.»

جهانزیب آریا، رئیس تلویزیون یازده در زرنج، ولایت نیمروز گفت، «پخش کردن برنامه های درسی مکتب [از طریق تلویزیون] فرصتی برای هزاران متعلم در این زمان مهم فراهم کرده است.»

وی گفت، «ویروس کرونا یک تهدید بزرگی است، اما ماندن متعلمین در خانه بدون دسترسی به آموزش، فاجعه ای است در همان سطح [مانند این فاجعه]. ما سعی می کنیم تا درس های مکتب را برای متعلمین پخش کنیم تا بسیاری از خالیگاه هایی را که شیوع ویروس کرونا ایجاد کرده است پر کنیم.»

آریا افزود، «ما [شش روز در هفته] روزانه سه ساعت دروس مکتب را برای صنف های مختلف پخش می کنیم. ما می خواهیم صنف های درسی را به خانه ها بیاوریم و متعلمین را در آموزش دروس های شان مصروف بسازیم.»

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

8 دیدگاه
* نشان دهندۀ فیلد اجباری است شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها 1500 کاراکتر باقی مانده است (حداکثر 1500 کاراکتر)

حکومت باید بعوض ارایه کردن تدریس از راه دور برای مردم یک لقمه نان فراهم کند، مردم در غم نان است، کودکان زمانیکه گرسنه باشند درس خوانده نمیتوانند. نان نسبت به تعلیم و تربیه مقدم تر اند. اکثری مردم کشور در قرنطین به سر می برند، در حالیکه تعداد کمی مردم کارمند حکومت یا نهاد های خصوصی هستند و معاش می گیرند. متباقی مردم کسبه کار و تجار پیشه هستند و آنها باید هر روز کار کنند تان شام برای فایل و کودکان شان نان بیاورند. زمانیکه این مردم در قرنطین هستند، نان را از کجا بدست بیاورند؟ چرا حکومت در این زمینه فکر نمی کنند، که در مورد تدریس از طریق تلویزیون یا بشکل آنلاین فکر می کنند؟ آیا حل کردن مشکل گرسنه گی مهم است یا تعلیم و تربیه؟ ۱۰٪ کودکان شاید از طریق تدریس از راه دور مستفید شوند. من فکر می کنم که حکومت این تصمیم را بخاطر این گرفته که اولاد های آنها بی تعلیم نمانند، بخاطریکه اولاد های آنها هم در خانه تلویزیون دارند و هم دسترسی به انترنیت. مردم غریب نان خوردن را ندارند، آنها انرنیت را از کجا کردند؟ مرگ بر این حکومت بی کفایت.

پاسخ

تعلیم و تربیه برای مردم یک کشور خیلی مهم است، اما قبلا از تعلیم و تربیه زنده گی انسان مهم است. مردم با یک مرض خیلی کشنده روبرو هستند. کرونا روزانه جان های مردم کشور ما را می گیرند و حکومت هیچ برنامه ای برای مهار کردن این مرض روی دست نگرفته است. یک تعداد کیت های که از بیرون کشور خریداری گردید، توسط معاینه کردن مقامات حکومتی مورد استفاده فرار گرفت. کس در قصه مردم عادی نیست، حتی چندین دکتران بخاطر نداشتن لباس های وقایوی جان های شان را از دست داند. بناءً حکومت باید اول غم نجات دادن شهروندان اش را بخورد، باز تعلیم و تربیه را برای مرد فراهم کنند.

پاسخ

من هم به نوبت خود ازین اقدام نیک , دقیق و بجا که وزارت معارف گرفته قدردانی میکنم. وباید گفت که این مرض جهانگیر که دامنگیر تمام جهانیان شده است واقعاً قابل نگرانی است. یک چیزیکه باید گفت سرنوشت متعلمین که در اطراف و اکناف هستند چه میشود؟ طوریکه من میدانم در ولسوالی ها بطور فیزیکی یک معلم لایق, کارکشته و دلسوز نیست که شاگردان را تدریس کند چه برسد به انترنت و مبایل های هوشمند. وزارت معارف باید محض رضای خدا و به عنوان یک فرد دلسوزبه خاک ویران شده باید با معلمان که شایستگی و لیاقت ندارند برخورد جدی نماید و انها را از بست معلمی اش منفک نماید. چقدر فارغ التحصیل از رشته های انجینری, ساینس تکنالوژی, اقتصاد و زراعت داریم؟؟؟؟ که همگی اینها قشر جوان و پرانرژی جامعه را تشکیل میدهد ولی افسوس و بدبختانه بیکار در خانه های نشسته اند. با تمام احترام که به معلمان عزیز داریم میخواهم بگویم که از معلمان الجبر,فیزیک, مثلثات,کیمیا که سن شان بالای 60 میباشد حالا دگه چه حاصل که نه شاگرد از شیوه تدرس ان لذت میبرد و نه کدام حرفی بطور دقیق از معلم میشنود که درست درک کنند. اینها باید همگی بسوی تقاعد سوق داده شوند و قشر جوان را بصفت معلم جایگزین کند. تا زماینکه همین اش و همین کاسه باشد. سرنوشت ما ملت بدتر ازین خواهد بود و توقع بهترشدن را از خود دور کنیم. علت همه این بختی ها جهل و بیسوادی ما ملت است. چون تهداب ما اساس ما که علم است از ان دور هستیم و همیشه دنبال خرافه گویی ها هستیم. وزارت معارف باید توجه و تمرکز زیادتری بالای مکاتب ولسوالی ها و قریه جات نماید نسبت به مکاتب شهری. دلیل اش هم این است که تمام بدبختی ها امروزی جامعه ما از بی سوادیست که مردم ما انجام میدهند.

پاسخ

این یک اقدام عالی است اما وزارت معارف نتوانسته که این کار را درست مدیریت بکند بخاطریکه بسیاری از مضامین محدود از طریق برخی تلویزن ها تدریس می گردد. برای وزارت معارف کشور یک پیشنهاد دارم. پیشنهاد من این است که با ۱۲ رسانه ای کشور قرار داد بکنند که هر کدام اش اگر همه مضامین یک صنف را نمیتواند، حد اقل صرف مضامین ساینسی را برای دو ساعت کور بکند. و وقت اش را نیز وزارت معارف تعیین کند که در کدام ساعت مضامین کدام صنف از مکتب از طریق کدام رسانه تدریس می گردد. و فراموش نشود که تدریس آنلاین به دو زبان ملی یعنی پشتو و دری به پیش برده شود بخاطریکه در برخی ولایات نصاب مکتب به یکی از این دو لسان ها است. این کار خیلی ساده است زیرا در سراسر کشور نصاب مکاتب واحد است. بین نصاب های مکاتب هیچ تفاوتی وجود ندارد.

پاسخ

این کار برای نصف افغانستان نتیجه نمی ته. در ولایت تخار یک هفته می شود که برق نیست و از طرف شب حتی شبکه های مخابراتی از سوی طالبان قطع می شوند. این کار در کشور های کار میته که برق ۲۴ ساعته داشته باشد و همه خانه ها با انترنیت ارزان وصل باشد. آیا در افغانستان امکان دارد که مردم ویدیو ها را پلی کنند؟ یک ایمیل را انترنیت در نیم ساعت بازنمی کنند. چه رسد به داونلود کردن ویدیو ها از یو تیوب.

پاسخ

این یک اقدام نیک است. وزیر صاحب معارف افغانستان یک شخص کار کشته و مسلکی است. در بسیار کم وقت برای معارف افغانستان خیلی کار های موثری را انجام داده است. از خداوند برایش موفقیت آروز می کنم.

پاسخ

از طریق تلویزیون تا یک حدی امکان دارد که متعلمین دروس مکاتب شان را تعقیب نمایند، اما از طریق انلاین امکان ندارد. بخاطریکه شاگردان مکتب مبایل هوشمند ندارند و اگر یک تعداد شان داشته باشند، باز آنها دسترسی به انترنیت ندارند. حتی در شهر ها انترنیت درست کار نمی کنند، شاگردان در قریه جات با بی برقی و بی انترنیتی چه کار کنند؟ وزارت معارف کوشش بکنند که اساتید از طریق تلویزیون درس ها را به شاگردان ارایه کنند.

پاسخ

خیلی خوب، رادیوها و تلویزیون ها در افغانستان باید چنین برنامه های آموزشی را بیشتر گسترش دهند. مردم در طول ۱۸ سال گذشته آهنگ های زیادی شنیدند و آن کفایت می کند. اگر من یک کانال تلویزیونی می داشتم، وقت این گونه برنامه ها را بیشتر می کردم زیرا مردم ما باید دانش خود را بالا ببرند و کشور شان را بسازند، نه اینکه برنامه های مبتذل ایرانی، ترکی و هندی را تماشا کنند.

پاسخ