آموزش

یونیسف برای ۱۳۰۰۰ کودک در بدخشان آموزش دوره کودکستان را تمویل می کند

گزارش از محمد قاسم

در این تصویر بدون تاریخ، متعلمین در یک فضای آزاد در ولسوالی درایم ولایت بدخشان درس می خوانند. [محراب الدین ولی زاده]

در این تصویر بدون تاریخ، متعلمین در یک فضای آزاد در ولسوالی درایم ولایت بدخشان درس می خوانند. [محراب الدین ولی زاده]

کندز -- صندوق ملل متحد برای کودکان (یونیسف) با ۱۳۰۰۰ کودک در هفت ولسوالی ولایت بدخشان کمک می کند تا در صنف ها به آموزش دوره کودکستان دسترسی داشته باشند.

به گفته فقیرمحمد قادری رئیس این برنامه تعلیمی، این پروژه که به تاریخ ۸ جدی آغاز شده است، توسط کمیته ناروی برای افغانستان با بودجه یونیسف تطبیق می شود.

وی گفت، «این برنامه در ولسوالی های جرم، وردوج، درایم، کوهستان، راغستان، یاوان و یفتل پایان ولایت بدخشان برای ۱۳۰۰۰ پسر و دختر که هنوز در مکاتب ابتدائیه شامل نشده اند، آموزش ۹ ماهه را فراهم می کند.»

به گفته قادری، در این برنامه متعلمین بر اساس فاصله آنها از مکاتب شامل شده و هر پسر با فاصله ۵ کیلومتر و هر دختر با فاصله ۳ کیلومتر را تحت پوشش قرار گرفته است.

وی افزود، «کودکان زیر هفت سال در این برنامه شامل شده اند و ۵۰۸ معلم این صنف ها را اداره می کنند که توسط کمیته ناروی در افغانستان استخدام شده اند.»

وی گفت، «معلمین در زمینه های مختلف به شمول متودولوژی، انگیزه دادن به متعلمین، تهیه کردن نصاب درسی، آمادگی در برابر حوادث طبیعی و کمک های اولیه، برای ۱۴ روز توسط استادان مسلکی مورد آموزش قرار گرفته اند.»

قادری گفت، چنین برنامه های آموزشی در زمینه رسیدگی به چالش های به وجود آمده اقتصادی-اجتماعی مردم بدخشان، سرزمین سخت، مسدودیت سرک ها و سایر مسائل، بسیار مؤثر هستند.

به گفته قادری، کمیته ناروی برای افغانستان همچنان در ماه میزان برای ۶۲۵۰۰ متعلمین از ۱۲۵ مکتب محلی در مرکز بدخشان و چندین ولسوالی که به دلیل تغیرات سیاسی اخیر و شیوع ویروس کرونا در کشور عقب مانده بودند، یک دوره آموزشی دو ماهه را فراهم کرد.

فرصت های جدید

والدین متعلمین و معلمینی که قبلاً معاشات نداشتند و یا از وظیفه سبک دوش شده‌ اند، می ‌گویند که از این برنامه خوش هستند.

مقتدر حقبین پدر سمیرا شش ساله و باشنده ولسوالی جرم گفت، «دخترم برای رفتن به مکتب بسیار مشتاق بود و من تصمیم گرفته ام که وی را شامل بسازم. اکنون که آنها آموزش دوره کودکستان را برای کودکان فراهم می سازند، من بسیار خوشحالم که می بینم دخترم یکی از آنهاست.»

وی گفت، صنف های دوره کودکستان با کودکان کمک می کنند تا خودشان را برای شروع تعلیم ابتدائیه بهتر آماده بسازند.

حقبین افزود، «من دو دختر دیگر دارم که یکی در صنف ۹ و دیگری در صنف ۱۱ است، اما متأسفانه با تغیرات اخیر در حکومت آنها از ادامه تعلیم محروم شده اند.»

نظر بیگ بیگزاد یک معلم در ولسوالی درایم به سلام تایمز گفت، «این برنامه به تاریخ ۱۰ جدی به طور رسمی در این ولسوالی آغاز شد و من انتظار دارم که ماهانه ۶۰۰۰ افغانی معاش بگیرم.»

بیگزاد گفت، «این برنامه با معلمینی که در نتیجه تغیرات سیاسی اخیر یا وظایف خود را از دست داده اند و یا معاشات خود را دریافت نکرده اند، کمک می کند.»

وی افزود، «علاوه بر این، ما برای کودکانی که برای شمولیت در مکاتب آمادگی می گیرند، آموزش دوره کودکستان را ارائه می کنیم.»

وی گفت، این آموزش رایگان است و کودکانی که برای این برنامه انتخاب شده اند، در نزدیکی مکاتب محلی زندگی می کنند.

مبارزه با جهل

این برنامه در حالی صورت می گیرد که با سقوط حکومت قبلی در ماه اسد، مکاتب متوسطه و ثانوی برای دختران بسته شده و میلیون ها جوانان افغان از تعلیم محروم شده اند.

عالیه صدیقی یک متعلم صنف ۱۰ در مکتب نسوان الجهاد در فیض آباد مرکز ولایت بدخشان گفت، «ما با تاریکی و جهل مبارزه خواهیم کرد. تعلیم کردن حق ماست.»

وی افزود، «درس های ما به دلیل شیوع ویروس کرونا در دو سال گذشته مختل شده اند. علاوه بر این، ما با تغیرات اخیر در حکومت به شدت رنج می بریم و برای یک سال دیگر به طور غیرضروری از تعلیم خود عقب می مانیم.»

صدیقی گفت، «افغانستان به جوانان تحصیل کرده ضرورت دارد. حکومت فعلی باید مانع تحصیل جوانان نشود تا که آنها بتوانند در انکشاف، بازسازی و رشد این کشور نقش فعال داشته باشند.»

مولوی سید افضل اسلمی یک عالم دینی در فیض آباد گفت، طلب علم برای زنان و مردان هر دو فرض است و برای حاصل کردن آن باید هیچ گونه موانع یا محدودیت هایی وجود نداشته باشند.

وی افزود، «یاد داشتن خواندن و نوشتن در اسلام بالای زنان و مردان فرض است و هر قدر که کودکان و جوانان ما تعلیم کنند، آینده کشورمان پرسعادت و روشن خواهد بود.»

اسلمی گفت، «ما باید در جامعه خود داکتران، انجنیران، معلمین، قاضیان، سارنوالان و غیره داشته باشیم. اگر جوانان ما از ادامه تعلیم و تحصیل محروم شوند، واضح است که ما توقعی جز یک آینده تاریک بیش نداریم.»

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

4 دیدگاه

شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها * نشان دهندۀ فیلد اجباری است 1500 / 1500

علیرغم یک سلسله تلاش های هیجان انگیز، سطح تحصیلات همچنان یک چالش مهم است. مکاتب به امکانات بسیار مورد نیاز از آب آشامیدنی و تشناب گرفته تا کتابخانه ها و لابراتوارهای علمی دسترسی ندارند. اکثر شاگردان هنوزهم بدون کتاب درسی درس می خوانند. بیشتر آنها از معلمان درس می گیرند در حالی که سرنوشت تحصیلات پس از متوسطه آنها نامشخص است. صنف های درسی مزدحم است و شاگردان در ساعات مختلف روز درس می خوانند. در برخی مناطق، مکاتب دخترانه وجود ندارد و فقدان صلح تأثیر مخربی به ویژه بر دسترسی دختران به آموزش داشته است. دولت و مردم کانادا به این عقیده هستند که سکتور معارف افغانستان به تعهد بلند مدت ضرورت دارد تا روی پای خود بایستد. قوی ترین پاسخ ممکن به جنگ و مهم ترین سرمایه گذاری برای ثبات، صلح، توسعه و فقرزدایی افغانستان در این زمینه وجود دارد.

پاسخ

افغانستان یکی از کشورهایی است که کمترین میزان باسوادی را در سطح جهان دارد و با چالش های قابل توجهی در بخش آموزش مواجه است که بر اهداف توسعه اساسی آن تأثیر نامطلوب می گذارد. طالبان برای سال‌ها در بسیاری از مناطق کشور حقوق بشر زنان و دختران را در آموزش و پرورش تحت فشار قرار داده‌اند. فاجعه ای که پیش از آن رخ داد، با کمبود امکانات آموزشی اولیه، کمبود معلمان آموزش دیده، افراد تحصیل کرده و فقر گسترده تشدید شد. اگرچه بیشتر این چالش ها هنوز هم وجود دارند، اما پیشرفت های گسترده ای حاصل شده است. مهم ترین پیشرفت این است که دختران به مکاتب باز می گردند و تعداد آنها به طور پیوسته افزایش یافته است. جامعه جهانی با دولت افغانستان برای ایجاد مکاتب بیشتر و بهبود سیستم آموزشی کار می کند. این کار باید به آرامی اما مطمئنا انجام داده شود. ادامه دارد

پاسخ

توقف روند تعلیمات و تحصیلات عالی حتی برای یک روز، سالها عقب ماندگی آینده کشور را به دنبال دارد و از پیشرفت چشمگیر جلوگیری می کند. اولویت بندی فرآیند آموزشی در درجه اول ضروری است تا هیچ کودکی از مکتب و جوانی از پوهنتون خارج نماند. دلیل اصلی پیشرفت کشورها باز شدن درهای مراکز آموزشی دختران و پسران و فراهم کردن فرصت ها از سوی مراجع ذیربط است. مکاتب و پوهنتون ها باید باز باشند و معلمان و مدرسان پوهنتون ها طبق معمول معاش بگیرند. حقوقی که در حال حاضر به یک معلم و یک استاد دانشگاه پرداخت می شود نمی تواند زندگی را تامین کند و مشکلات آنها قابل حل نیست.

پاسخ

تعلیم و تعلم تحت هیچ شرایطی باید متوقف نشوند. تعلیم باید برای متعلمین طوری مهیا شود که بتوانند در باد و باران، طوفان و سیلاب و در فصل های گرم و سرد درس بخوانند. علاوه بر این، معاشات معلمین نیز باید افزایش یابند. معلم با ۶۰۰۰ افغانی نمی تواند هیچ کاری بکند. آیا آنها باید آرد بخرند و یا روغن، مواد سوخت، نمک و شکر بخرند؟ اگر کرایه خانه، بیل های برق و آب همه جمع آوری شود، برای یک خانواده افغان که معمولاً بیشتر از پنج عضو دارد، معاش باید حداقل ۲۰۰۰۰ افغانی باشد. معاش معلم باید بیست و پنج هزار و یا بیشتر باشد، زیرا در این صورت یک معلم نگران مصارف خانه نخواهد بود و خواهد توانست که برای متعلمین خود مواد درسی را فراهم کند و به خوبی تدریس کند.

پاسخ