اقتصاد

بازگشایی بازار زنانه در قلعۀ نو مصارف زندگی دوکانداران را فراهم میکند

گزارش از محمد قاسم

ده ها زن در ولایت بادغیس بعد از یک مدت بیکاری، با بازگشایی بازار زنانه در قلعۀ نو، مرکز این ولایت دوباره به کار برگشته اند. این بازار که در سال ۱۳۹۵ تأسیس گردیده و در جریان هشت ماه گذشته بسته شده بود، ۲۵ دوکان دارد و زمینۀ کار را برای نزدیک به ۸۰ زن و دختر فراهم کرده است. [عکس از میرویس عمر]

هرات -- ده ها زن در ولایت بادغیس بعد از یک مدت بیکاری، با بازگشایی بازار زنانه در قلعۀ نو، مرکز این ولایت دوباره به کار برگشته اند.

این بازار که در سال ۱۳۹۵ تأسیس گردیده و در جریان هشت ماه گذشته بسته شده بود، ۲۵ دوکان دارد وزمینۀ کار را برای نزدیک به ۸۰ زن و د ختر فراهم کرده است.

در این بازار تولیداتی مانند لباس های زنانه و بچه گانه، بوت ها، لوازم آرایش و سایر صنایع دستی که همۀ آن توسط زنان محلی ساخته می شوند، به فروش می رسند.

عتیبه توخی مدیر مارکیت زنانه گفت، با وجود نبود حمایت مؤسسات بین المللی، زنان از بازگشایی کاروبار خود خوشحال هستند.‌

به تاریخ ۲۰ حمل یک زن دوکاندار در بازار زنانۀ قلعۀ نو مرکز ولایت بادغیس، یک پیراهن را به یک مشتری نشان میدهد. [میرویس عمری/سلام تایزم]

به تاریخ ۲۰ حمل یک زن دوکاندار در بازار زنانۀ قلعۀ نو مرکز ولایت بادغیس، یک پیراهن را به یک مشتری نشان میدهد. [میرویس عمری/سلام تایزم]

وی گفت، «زنان از محصور شدن در خانه ها و بیکاری احساس خسته گی زیاد میکنند و می خواهند که با برگشتن به زندگی عادی به کار خود ادامه بدهند.»

زرغونه عطایی یکتن از دوکانداران در این مارکیت، بر حق کار کردن خود تاکید کرد.

وی افزود، «ما بعد از چندین سال و بعد از کوشش های زیاد به این نقطه رسیده ایم، و حالا بعد از بدست آوردن این همه دستأوردها، نمی خواهیم که زحمات ما ضایع شود و ما دوباره به خانه محدود شویم.»

وی گفت، «ما میخواهیم که به پای خود ایستاد شده و از نظر اقتصادی خودکفا باشیم.»

وی افزود، اقتصاد افغانستان بدون مشارکت فعال زنها در بخش های اقتصادی و صنعتی هیچ وقت رشد نخواهد کرد.

رشد اقتصادی

بسیاری از زنان در این بازار تنها نان آور خانوادۀ خود هستند و اکنون می توانند که از فقر و گرسنگی خانوادۀ خویش جلوگیری کنند.

عزیزه نیازی یکی از دوکانداران این بازار و مادر شش طفل گفت، به دلیل بسته بودن دوکان اش در ماه های گذشته، او با مشکلات اقتصادی زیادی روبرو شد.

وی گفت، «من یگانه نان آور خانواده هستم و بقای خانوادۀ ما به این دوکان بستگی دارد.»

وی افزود، «چند ماه پیش بازار ما توسط افراد ناشناس غارت شد. در آن زمان در هر دوکان به ارزش ۲۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ افغانی (از ۲۲۸ تا ۳۴۲ دالر) جنس موجود بود، اما دزدان هیچ چیز را در آنها نه مانده بود.»

نیازی گفت، وی دوباره کاروبار اش را از صفر شروع کرده و ابراز امیداوری کرد که کاروبار اش دوباره رونق بگیرد و خانواده اش را از فقر نجات دهد.

نوریه افضلی، یک دوکاندار دیگر گفت، درنتیجۀ بسته بودن بازار، زنان با مشکلات زیاد اقتصادی روبر شدند.

وی افزود، «ما می خواهیم که این بازار را دوباره راه اندازی کنیم تا بتوانیم عایدی داشته باشیم و با درآمد خانوادۀ خود کمک کنیم.»

وی افزود، «دو پسرم بیکار هستند و ما هیچ عاید دیگری نداریم، من برای بازگشایی این دوکان از یکی از خویشاوندان خود قرض گرفتم. روزانه از ۴۰۰ تا ۵۰۰ افغانی (۴.۶۰ الی ۵.۷۰ دالر) درآمد دارم که تا حدی ضروریات اقتصادی ما را تامین میکند.»

صابره صبور یک دکاندار نیز گفت، این دوکان یگانه منبع درآمد وی است.

وی گفت، «من چهار طفل دارم و شوهرم هم بیکار است. تمام پس اندازم را در جریان چند ماه گذشته که بازار بسته بود مصرف کردم، اما از روزی که دوکانم را بازگشایی کرده ام، دوباره شروع به کسب درآمد نموده ام.»

صبور گفت، اگر به زنان اجازه کار کردن داده شود، مشکلات فعلی اقتصادی در بین خانواده ها کم خواهد شد.

نقش زنان در پیشرفت اقتصاد

بعد از گذشت ماه ها ترس و بی اعتمادی، زنان که به کار بر میگردند، باز هم با مشکلات و محدودیت هایی روبرو هستند.

گلثوم خیر اندیش، یک فعال حقوق زنان در قلعۀ نو گفت، زنان و دختران مانند مردان دارای حق کار کردن و استقلال اقتصادی هستند.

وی گفت، «ما زنان با تجربه و توانمدی داریم که در بخش های مختلف کار کرده اند، تغیرات و تحولاتی را به میان آورده اند، اما اکنون به دلیل محدودیت ها و چالش ها مجبور شده اند که در خانه بمانند.»

خیر اندیش افزود، «چشم پوشی از سهم زنان در نیروی کاری افغانستان امکان ندارد. آنها مجبور هستند که با بیرون رفتن از خانه کارکنند و خانوادۀ شان را از فقر و غربت نجات دهند.»

وی گفت، توانایی های زنان را نه باید نادیده گرفت، آنها می توانند با ایجاد تحول تغیرات مثبتی را به وجود بیاورند.

شیرین افضلی، یک فعال جامعۀ مدنی در قلعۀ نو گفت، در شرایط فعلی اکثریت مردان بیکار شده اند، به همین خاطر نیاز است تا زنان برای نجات خانواده های خود از فقر و مشکلات اقتصادی تلاش نمایند.

شیرین گفت، «اگر به زنان اجازۀ کار در بیرون از خانه داده شود، میتوانند که به رشد صنایع دستی و تولیدات داخلی کمک کنند.»

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

2 دیدگاه

شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها * نشان دهندۀ فیلد اجباری است 1500 / 1500

این یک خبر بسیارعالی است. به جای اینکه یک زن تمام روز سرسرک گدایی کند، بهتر است که کار کند تا مصارف زندگی خود را رفع کند. مردم به زنانی که سر سرک گدایی می کنند القاب مختلف میدهند. تعدادی آنها را فاحشه خطاب کرده و تعدادی هم تن فروش و حتی نام های بدتر از این می دهند. ما همچنین می دانیم که گدایگری اکنون برای مردم زیادی به تجارت مبدل شده است. با این هم با روی کارآمدن دوبارۀ رژیم طالبان در افغانستان هزاران خانوادۀ با عزت و محترم مجبور به گدایی شده اند. من مخالف هیچ نوع شغل زنان نیستم، اما دانستن و درک کردن تعهدات افراد و سپردن شغل به آنها ضروری است. برای یک زن نسبت به گدایی یک میلیون بار بهتر است تا در دوکان بنشیند و یا در یک دفتر کار کند. اجازه دهید که زن روی پای خود ایستاد شود و از گدایی دست بردارد تا به مکتب و پوهنتون برود و کار کند. اجازه دهید که خانواده های با سواد تشکیل دهند و فرزندان خوبی را به جامعه تقدیم کنند. و در آخر باید گفت که زنان توانمند خودکفا خواهند بود وعاری از هرگونه فساد اخلاقی خواهند بود که در مورد آن بحث کردیم.

پاسخ

این یک پیشرفت خوب و قابل ملاحظه است. زنان نیم پیکر جامعه را تشکیل میدهند و به هر اندازهٔ که زن در جامعه فعال باشد به همان اندازه جامعه مترقی و پیشرفت میباشد. امارت اسلامی طالبان نه باید از پیشرفت زنان و فعالیت شان در سطح اجتماع بترسد. بلکه در شرایط وخیم اقتصاد به کار زنان به مثابهٔ یک عمل مثبت دیده و آنرا حمایت کند. کار زنان زمانی اهمیت بیشتر پیدا میکند که در طی سالها جنګ و ویرانی هزاران مرد افغان جان شان را از دست داده اند و بیوه ها و اطفال یتیم را از خود به جا ګذاشته اند، بنا اګر این زنان بیوه کار نه کنند از یکسو اقتصاد جامعه با مشکل مواجه میشود و از سوی دیګر آنها نه میتوانند به فرزندان شان تربیه خوب بدهند که این خودش در آینده یک مشکل کلان خواهد بود.

پاسخ