کسب و کار

یونیسف برای ۲۰۰۰ خانواده در جوزجان دسترسی به آب آشامیدنی را فراهم کرد

گزارش از محمد قاسم

ساکنان و مقامات محلی شبرغان، مرکز ولایت جوزجان، در مراسم بریدن نوار بتاریخ ۳۱ حمل برای یک پروژه تامین آب که توسط یونیسف تمویل شده بود، شرکت می کنند. [ریاست احیا و انکشاف دهات جوزجان]

ساکنان و مقامات محلی شبرغان، مرکز ولایت جوزجان، در مراسم بریدن نوار بتاریخ ۳۱ حمل برای یک پروژه تامین آب که توسط یونیسف تمویل شده بود، شرکت می کنند. [ریاست احیا و انکشاف دهات جوزجان]

کندز -- مقامات محلی می گویند که صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) دو پروژه آبرسانی را در ولایت جوزجان تکمیل کرده و به این ترتیب برای حدود ۲۰۰۰خانواده آب آشامیدنی پاک را فراهم کرد.

به گفته اسدالله حمزه، رئیس احیا و انکشاف دهات ولایت جوزجان، این پروژه ها شامل ساخت مخازن آب، حفر چاه های عمیق، نصب پمپ های آب شمسی و ایجاد شبکه آبرسانی به عمق ۴۰۰ متر است.

حمزه گفت که زیرساخت ها در روستاهای تنگه و حسن تبین در شبرغان مرکز ولایت و روستای بیزگک در ولسوالی فیض آباد ساخته شده است.

وی افزود، «این پروژه ها در مدت سه ماه تکمیل و به تاریخ ۱ ثور به طور رسمی افتتاح شدند.»

او گفت، «این پروژه ها تا ۹ میلیون افغانی هزینه برداشته است که از سوی یونیسف تمویل شده، و کمبود آب آشامیدنی را برای ۲۰۰۰ خانواده و۱۰۰۰ متعلم در یک مکتب محلی برطرف کرده است.»

حمزه گفت،‌ نقش ادارات ملل متحد در این مقطع حساس زمانی بسیار تعیین کننده بوده است و هر پروژه ای که از طریق این سازمان ها اجرا می شود چه از نظر توسعه و چه در ایجاد فرصت های شغلی برای مردم بسیار موثر است.

دسترسی به آب آشامیدنی پاک

باشندگان جوزجان آب آشامیدنی را از رودخانه ها و جویبارها می آوردند که خطر ابتلا به عفونت را -- به ویژه در میان کودکان و سالمندان، در پی داشت.

نقیب الله حیدر بیک، باشنده روستای بیزگک گفت که اکثر ساکنان چاره دیگری جز نوشیدن آب های زیرزمینی شور ندارند.

وی گفت، «حفر چاه های عمیق یا چاه های کم عمق در روستای ما به دلیل داشتن آب شور جواب نداد، اکنون که شبکه آبرسانی ساخته شده و آب سالم به دست مردم رسیده است، ما بسیار خرسند هستیم.‌»

حیدر بیک گفت که روستاییان قبلاً نیز به دلیل فقر آب ناپاک از تالاب ها و نهرهامی نوشیدند.

وی افزود، «این امر باعث شد کودکان و سالمندان در تابستان به بیماری های فصلی مبتلا شوند.»

محمد ذاکر خیراندیش، معلم مکتب متوسطه حسن تبین در شهر جوزجان شبرغان، گفت که حدود ۱۰۰۰ متعلم اکنون به آب آشامیدنی پاک دسترسی دارند.

وی گفت، «متأسفانه متعلمین ما چندین سال به آب آشامیدنی سالم دسترسی نداشتند، برخی از آنها آب را از خانه می آوردند و برخی دیگر از آب نهرها و حوض ها استفاده می کردند.»

وی افزود، «تقریباً همه متعلمین ما به دلیل نوشیدن آب غیر صحی دچار اسهال شدند، اما اکنون که به مشکلات متعلمین ما رسیدگی شده است، بسیار سپاسگزاریم.»

پروژه های بیشتری زیر کار است

محمد ظریف فایض، رییس اقتصاد ولایت جوزجان گفت که در عین حال، دو پروژه دیگر آب آشامیدنی در شبرغان و ولسوالی آقچه زیر کار است.

او گفت که سازمان انکشاف خیریه (او آر دی)، یک سازمان غیردولتی افغان، این پروژه ها را با بودجه ۱۰۷۰۰۰ دالراز سوی دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی امور بشردوستانه (یونوچا) اجرا می کند.

فایض گفت،‌ «این پروژه ها بتاریخ ۳۱ حمل به درخواست روستاییان مرکز شبرغان و روستاهای منگوتی و نور آباد و روستای پنجه ولسوالی آقچه آغاز شد.»

وی افزود که پس از تکمیل پروژه ها، بیش از ۳۰۰ خانواده در سه ماه آینده به آب آشامیدنی سالم دسترسی خواهند داشت.

۴۰ سال بدون کارهای فواید عامه

محمدالله ربانی یکی از بزرگان قومی در شبرغان گفت که این اولین بار در ۴۰ سال گذشته است که پروژه های فواید عامه در این روستاها اجرا می شود.

وی گفت، «از اینکه کمبود آب آشامیدنی برطرف شد بسیار سپاسگزاریم زیرا با مشکلات زیادی از نبود منبع آب آشامیدنی در روستای خود مواجه بودیم.»

ربانی گفت، «نبود آب آشامیدنی روستاییان ما را مجبور می کرد تا آب پاک مورد نیاز خود را از شهر شبرغان که در ۳ کیلومتری روستای ما قرار دارد، بیاورند.»

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

3 دیدگاه

شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها * نشان دهندۀ فیلد اجباری است 1500 / 1500

دیدن شخصی که درحال انجام کارهای بنیادی و زیربنایی است خوشحالم می کند. حتی اگر از یک خشت برای آبادی کشور استفاده شود، در بحران اقتصادی جاری منفعت محسوب می شود. نقطۀ مهم دیگر این است که با اجرای این گونه پروژه ها آب پاک و صحی تامین می گردد. خانواده های زیادی در طول سه ماه گذشته در حالی غذای مشروع را بدست آوردند که به جای ویران کردن کشور در بازسازی آن سهیم بودند.

پاسخ

این اقدام نیک اما یک قدم بسیار کوچک و ابتدایی در جهت رفع مشکلات کمبود آب صحی آشامیدنی در کشور است. ادارات همکار به جای حفر چاه های عمیق که فایدهٔ آن مؤقت است ولی در دراز مدت باعث ایجاد مشکلات از جمله کمبود آب زیر زمینی میګردد باید روی ایجاد شبکه های وسیع آبرسانی تمرکز کنند تا از یک سو بتوانند مردم بیشتری را از داشتن آب صحی آشامیدنی مستفید کنند و از سوی دیګر یک راه حل دایمی را برای رفع این مشکل ایجاد کنند. متاسفانه در ۲۰ سال ګذشته نیز همکاران بین المللی روی پروژه های کوچک و کوتاه مدت تمرکز داشتند و حالا هم به همان روش ادامه می دهند.

پاسخ

خبر خوش

پاسخ