حقوق زنان

مقامات ملل متحد می گویند، زنان در تامین و حفافظت صلح جهانی نقش حیاتی دارند

گزارش از سلام تایمز و ای اف پی

در این عکس که به تاریخ ۷ ماه جوزا گرفته شده است، لیمه سپیسلی یک گردانندۀ زن شبکۀ خبری تلویزیونی یک، قبل از نشرات زنده این تلویزیون برای پوشانیدن چهره اش آمادگی می گیرد. [وکیل کوهسار/ای اف پی]

در این عکس که به تاریخ ۷ ماه جوزا گرفته شده است، لیمه سپیسلی یک گردانندۀ زن شبکۀ خبری تلویزیونی یک، قبل از نشرات زنده این تلویزیون برای پوشانیدن چهره اش آمادگی می گیرد. [وکیل کوهسار/ای اف پی]

ملل متحد -- آنتونیو گوترش سرمنشی ملل متحد به روز چهارشنبه (۲۵ جوزا) گفت، در سراسر جهان مردان باید از حذف زنان از مذاکرات صلح دست بکشند.

وی گفت، از مذاکرات صلح اوکراین گرفته تا افغانستان، میانمار و مالی، عدم موجودیت نمایندگان زن در این گونه مذاکرات، نشان می دهد که «نبود موازنه در قدرت و مردسالاری به گونۀ دوامدار مارا شکست می دهد.»

وی در نشست ویژه شورای امنیت ملل متحد در نیویارک گفت، در نتیجۀ این کار، «مردان در قدرت قرار گرفته و زنان حذف شدند، حقوق و آزادی های آنها به گونۀ عمدی مورد هدف قرار گرفتند.»

گوترش گفت، حق زنان «درمشارکت در همۀ سطوح برای تامین و حفظ صلح ضروری است.»

اعضای جنبش زنان قدرتمند افغانستان در تظاهرات ۲۰ ثور در کابل اشتراک دارند. [وکیل کوهسار/ای اف پی]

اعضای جنبش زنان قدرتمند افغانستان در تظاهرات ۲۰ ثور در کابل اشتراک دارند. [وکیل کوهسار/ای اف پی]

وی خاطرنشان ساخت که تهاجم روسیه بر اوکراین میلیون ها زن و کودک را مجبور به فرار از کشور شان کرده اند و «آنها را در معرض خطر جدی قاچاق انسانی و همه انواع استثمار قرار داده است.»

مشارکت زنان در حل منازعات ضروری است

گوترش گفت، «آن عده زنانی که نخواسته اند کشور شان را ترک کنند، در خط مقدم مراقبت های صحی و حمایت اجتماعی قرار دارند.»

به گفتۀ وی، به همین دلیل نظریات آنها «برای دانستن وقایع جنگ مهم بوده و اشتراک آنها در راستای حل منازعات ضروری می باشد.»

گوترش گفت، در بسیاری از مناطق، مردان در قدرت به گونۀ فعالانه تلاش کرده اند تا زنان را از قدرت بیرون نگاه دارند، وی به گونۀ مثال از افغانستان یاد کرد در جاییکه «نزدیک به ۲۰ میلیون زن و دختر افغان خاموش و از صحنه بیرون ساخته شده اند.»

وی گفت، در میانمار، «زنان نمی توانند که به گونۀ اشکار نظریات شان را اظهار کنند و هیچگونه مسیری برای مشارکت سیاسی شان وجود ندارد.»

وی اظهار داشت، کودتاهای نظامی پی در پی «منجر به فقیر تر شدن زنان و حاشیه نشین شدن آنها در مالی گردیده است، که در آن افراط گرایان به تهدید بزرگرتری تبدیل شده اند.»

گوترش با صراحت در مورد تاثیر آن چیزی که وی آنرا «تغیر مسیر اخیر از پالیسی های همه شمول خواند گفت، این یک بار دیگر نشان میدهد که زن ستیزی و استبداد به گونۀ موازی تقویت می شوند.»

در اظهارات جداگانه، میشل باشله کمیشنر عالی حقوق بشر ملل متحد که در ماه حوت از افغانستان دیدن کرد در مورد ملاقات با زنان در آنجا گفت، زنان با وجود «چالش های غیر قابل تصور» به مطالبۀ حقوق خود ادامه می دهند.

وی گفت، «وضعیت آنها واقعا بحرانی است.»

این امر در کشوری که در مقطع بحران های وخیم انسانی و اقتصادی قرار دارد و ۹۳٪ خانواده های آن با سطح بلند نا امنی غذایی روبرو هستند، مایۀ نگرانی جدی است.

باشله گفت، افغانستان نمی تواند با چالش بزرگی که با آن روبرو است بدون اجازه دادن به صدای زنان مقابله نماید.

وی تاکید نمود، «راه خروج از بحران برای مردم افغانستان با تلاش های یک عدۀ محدود هموار نخواهد شد.»

وی گفت، «نمایندگی همۀ افغان ها در پروسه های پالیسی سازی جهت حرکت دادن جامعۀ افغانی به سوی صلح، و تصمیم گیری بسیار مهم خواهد بود.»

باشله افزود، «و این امر شامل گوش دادن به صدای زنان و دختران نیز می شود

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

6 دیدگاه

شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها * نشان دهندۀ فیلد اجباری است 1500 / 1500

فاطمه پیمان اولین زن اهل افغانستان به عنوان سناتور وارد پارلمان آسترالیا شد. او نامزد حزب کارگر از شهر پرت بود. پدر خانم پیمان در سال ۱۹۹۹ از رژیم طالبان گریخت و با قایق به عنوان پناهنده وارد آسترالیا شد. انتونی البانیزی، نخست‌وزیر آسترالیا پیروزی خانم پیمان را تبریک گفته است. از خبر مذکور بر می آید که اگر دخترهای افغان اجازه بدست آوردن تعلیم و تحصیل داشته باشد، می توانند که به موقف های خوب دست یابند.

پاسخ

طالبان زنان را که نیم نفوس کشوراند: از رفتن به حمام منع کردند، از سوار شدن درتکسی منع کردند، از مسافرت به ولایات منع کردند، ار ادامه تعلیمات متوسطه وعالی منع کردند، ازرفتن به کار منع کردند، از ادارات دولتی اخراج کردند، و پوشیدن کامل روی را بالای آنها اجباری ساختند. ازهمین جهت هیچ کشور دنیا، حتی هیچکدام کشور اسلامی، اداره فعلی طالبان رابا این طرز دید درقرن 21 به مثابه یک دولت مشروع قانونی برسمیت نشناخته است. حالا ملل متحد هم میخواهد رهبران طالبان را از مسافرت به خارج منع کند. طالبان در ده ماه حکومت خود نشان دادند که بزرگترین مانع در مقابل شناخته شدن شان به مثابه یکدولت مشروع عقب ماندگی باورنکردنی فکری شان است. نتیجه تعلیم وتربیه در مدرسه های حقانیهٔ پاکستاتی آن است که به عوض خلق انسانهای متفکر مجهز به علوم معاصر، آموختن اسلام متحجر دیوبندی بوده باشد. اما بزرگترین خطر آن برای افغانستان تربیهٔ آدمهایی است که امروز بزور تفنگ و قربانی کردن کودکان معصوم در حملات انتحاری به قدرت رسیده اند و با محروم کردن زنان این کشورازحق زندگی متمدن امروزی آینده مردم این کشور را محکوم به خطر غرق شدن در جهالت و عقب ماندگی کرده اند! طالبان در روز آخرت در بارگاه الهی از جهالتی که در حق یک ملت بنام اسلام کرده اند پاسخگو هستند! والسلام دوکتور نوراحمد خالدی

پاسخ

مهاجرت و رسیدن یک زن افغان – استرالیایی به سنای استرالیا: بخش دوم: اگر فرصت مساعد باشد، هر زن افغان در داخل و خارج کشور می تواند که این گونه توانایی های مشابه را از خود نشان داده و یک افتخار را به ارمغان آورند. با توجه به این دستاورد قابل ملاحظۀ فاطمه، مکاتب دخترانه در افغانستان باید باز شوند. بستن مکاتب دخترانه هیچگونه توجیه ندارد. تحصیل زنان هیچگاه در اسلام و نه هم حالا حرام است. با این حال، طالبان اجندای پنجاب [پاکستان] را در افغانستان تطبیق می‌کنند تا نسل‌های افغان برای همیشه در تاریکی زندگی کنند. فاطمه پیمان، افغان ما می گوید که او اولین سناتور پارلمان استرالیا خواهد بود که هنگام حضور در این جرگه چادر خود را بر سر خواهد داشت. وی در گفتگو با رادیوی ای بی سی نگرانی اش را در مورد وضعیت کنونی افغانستان ابراز داشت. وی گفت او تصویر کشوری در حال انکشاف را به یاد می‌آورد، که در دهه‌های ۱۲۹۰ یا ۱۳۱۰ کشوری بود که در آن همه از حقوق عادلانه و مساوی برخوردار بودند. زنان تحصیل می کرددند، در چوکی ‌های بالاتر کار می‌کردند، فعال بودند و باعث ایجاد تغیرات می گردیدند. اما اکنون این مایه خجالت است که این کشور بعد از چندین دهه شکست خورد و ما نمی دانیم که بازسازی آن امکان پذیر است یا نه؟

پاسخ

مهاجرت و رسیدن یک زن افغان – استرالیایی به سنای استرالیا: بخش اول: فاطمه پیمان یک خانم افغان الاصل استرالیایی، به عنوان عضو مجلس سنای استرالیا انتخاب شد. به نقل از گزارش رسانه های بین المللی، خانم پیمان یکی از اعضای حزب حاکم کارگر است که با اعلان نتایج انتخابات مشرانو جرگه به تاریخ ۳۰ جوزا توانست که از استرالیای غربی راهی سنا شود. فاطمه پیمان در کودکی همراه با خانواده اش بواسطۀ کشتی از طریق بحر هند به استرالیا رفته است. وی در اظهارات خود بیان داشته است که با پوشیدن حجاب و حضور در پارلمان استرالیا می خواهد به دختران مسلمان این پیام را ارسال نماید که آنها به گونۀ مطلق حق پوشیدن لباس را دارند. این در حالیست که ۲۷۶ روز می شود که دختران و زنان افغان در کشور خود از حقوق اسلامی و انسانی شان محروم گردیده اند و حاکمان فعلی کشور از حقوق آنان چشم پوشی می کنند. دختران و زنان افغان دارای توانایی های فوق العاده هستند، اما برای آنها فرصت نشان دادن این توانایی های شان و انجام نقش فعال در ساختن آینده خود داده نمی شود. آنها توانایی های شان را در همۀ عرصه های زندگی و با تلاش، صداقت، دانش و رهبری نشان داده اند اما آنها در نتیجۀ یک تصمیم طالبان از رفتن به مکتب و تحصیل محروم شده اند. این هم معلوم نیست که حقیقت چی است اما با وجود آن آنها را از رفتن به مکتب منع کرده اند. فاطمه پیمان مثال زنده ای از توانایی ها و موفقیت های زنان افغان است که عضویت سنای استرالیا را در هنگام پناهجویی به دست آورده است.

پاسخ

دشمنی با زنان دشمنی با نیم نفوس جامعه است. اگر سرشماری دقیق انجام شود بسیار امکان دارد که نفوس زنان بیشتر از مردان باشد چرا که در جریان ۴۰ سال جنگ بی وقفه شمار زیاد مردان کشته شده اند. اما با وجود آن هم یک گروه از مردان که یک اقلیت بسیار کوچک را تشکیل میدهند بر زنان نظریات شان را تحمیل می کنند. یک گروه دیگر از مردان نیز به جای اینکه از زنان حمایت کنند از ترس طالبان کوشش می کنند که زنان شانرا قانع بسازند که به فرمان های غیر اسلام و انسانی طالبان گردن نهند و اعتراض نه کنند. اما این مردان باید بدانند که بعد از اینکه طالبان زنان را به طور کلی در جامعه منزوی ساختند نوبت خودشان هم خواهند رسید زیرا طالبان می خواهند فکر و ظاهر مردم همه مثل طالب باشد بنابرین خوب است که سر از حالا در حمایت از زنان اعتراض کنند تا فردا خودشان این تجربه را نداشته باشند. تشکر. شیرین علیزی

پاسخ

حمایت و محافظت از حقوق زنان برای کشورهای غربی و سازمان های که بر اساس منافع آن کشورها تشکیل شده اند صرف و صرف یک شعار است و بس. همهٔ ما می دانیم که دشمنی طالبان با زنان بیشتر از هرکس دیګر است اما امریکا برای محافظت منافع خوداش چندین سال با این ګروه وحشی مذاکره کرد و امریکا بلاخره بر اساس یک توطیه مشترک با استخبارات پاکستان جمهوریت را که حقوق همه مردم افغانستان در آن محفوظ بود سقوط داد. سازمان ملل متحد و سایر سازمان های حقوق بشری اګر واقعا جرأت دارند از حکومت جوبایدن و امریکا باید سوال کنند که چرا بر سر حقوق زنان افغان معامله نمودند و چرا دولت مشروع افغانستان را سقوط دادند. اما من میفهمم که آنها این کار را نخواهند کرد چون جرأت آنرا ندارند.

پاسخ