دیپلماسی

طالبان و چین برای آسانی اتحاد خود از جرایم یکدیگر چشم پوشی می کنند

گزارش از سلام تايمز و ای اف پی

image

در این تصویر ملا عبدالغنی برادر یکی از بنیانگذاران طالبان همراه با وانگ یی وزیر خارجه چین، در اوایل ماه اسد در جریان سفر طالبان به چین دیده می شود. [ای اف پی]

کابل -- طالبان و چین ظاهراً به یک اتحاد آسان با همدیگر درآمده اند که هر دو به قیمت پذیرفتن جرایم غیرقابل قبول پیشین طرف مقابل، به دنبال مزایای استراتیژیک هستند.

در حالیکه جامعه بین المللی به صداقت این گروه در رسیدن به راه حل سیاسی برای پایان جنگ در افغانستان به طور فزاینده بی باور می شود، طالبان به دنبال متحدین احتمالی هستند.

از نظر تاریخی طالبان برای حمایت تسلیحاتی و مالی به ایران، پاکستان و روسیه روی آورده اند.

اکنون، با اینکه جنگجویان طالب در مرز با منطقه سینکیانگ چین قرار دارند، این گروه تمام تلاش خود را به خرج می دهد تا توجه همسایه ابرقدرت خود را جلب کنند، در حالیکه بیجینگ امیدوار است تا برای حصول اطمینان با رهبران طالبان آشتی کند.

image

دو زن مسلمان از پولیس شبه نظامی چینایی که در خارج از بازار بزرگ در اورومچی سینکیانگ نگهبانی می کنند، عبور می کنند. زنان مسلمان در کمپ های «آموزش دوباره» چین در منطقه سینکیانگ به طور سیستماتیک مورد تجاوز جنسی، شکنجه و آزار جنسی قرار می گیرند. [پیتر پارکس/ای اف پی]

image

این تصویر آرشیف که به تاریخ ۱۵ میزان ۱۳۹۶ گرفته شده است، مواشی را نشان می دهد که در دهلیز واخان افغانستان در نزدیکی مرز با چین می چرند. افغانستان در ارتفاعات بلند و بدون کدام گذرگاه سرک فقط ۷۶ کیلومتر مرز کوتاه با چین دارد، اما این مرز نگرانی بزرگی است چونکه در همسایگی سینکیانگ قرار دارد. [گوهر عباس/ای اف پی]

هفته گذشته یک هیئت بلند پایه طالبان به سرپرستی ملا عبدالغنی برادر یکی از بنیانگذاران این تحریک تندرو، با مقامات بیجینگ ملاقت کرد.

طالبان با ملاقات کردن با رهبران حزب کمونیست چین نشان می دهند که حاضر اند جنایات چین علیه مسلمانان در سینکیانگ را که گروه های مدافع حقوق بشر و کشورهای غربی آن را نسل کشی می دانند، نادیده بگیرند.

در عین حال، حزب ملحد کمونیست چین از ایدیولوژی افراطی طالبان و تلاش های خشونت آمیز آنها برای سرنگونی حکومت افغانستان چشم پوشی می کند.

بر اساس گزارشات خبری، مقامات چینایی این گروه شورشی را به عنوان یک «نیروی مهم نظامی و سیاسی» در افغانستان در آغوش گرفته و از آن خواسته اند که «با همه گروه های تروریستی» روابط خود را قطع کند.

بیجینگ نگران است که جدایی طلبان اویغور منطقه سینکیانگ، از افغانستان به عنوان یک میدان موضع گیری استفاده نکنند. روابط طالبان با تحریک اسلامی ترکستان شرقی (ای تی آی ام) و جانشین آن حزب اسلامی ترکستان (تی آی پی)، برای چین بسیار نگران کننده است.

اگرچه از سال ۱۳۹۶ تاکنون هیچ حادثه تروریستی مهمی در این منطقه گزارش نشده است اما بیجینگ برای توجیه کردن سرکوب خود در سینکیانگ، از موجودیت تحریک اسلامی ترکستان شرقی و حزب اسلامی ترکستان استفاده کرده است.

محمد نعیم سخنگوی طالبان گفت، «امارت اسلامی به چین اطمینان داد که خاک افغانستان علیه امنیت هیچ کشوری مورد استفاده قرار نخواهد گرفت.»

نعیم گفت، «آنها [چین] وعده سپردند که در امور افغانستان دخالت نکنند بلکه در عوض در حل مشکلات و ایجاد صلح کمک کنند.»

طبق گزارشات عبدالغنی برادر بیجینگ را یک «دوست قابل اعتماد» خواند.

وسیله ای برای رسیدن به هدف

برای چین یک حکومت پایدار و همکار در کابل راه را برای گسترش پروژه کمربند و سرک (بی آر آی) در افغانستان هموار می کند.

رید استندیش به تاریخ ۳۰ سرطان در یک مقاله برای رادیو آزادی نوشت، «برای بیجینگ، طالبان وسیله ای برای رسیدن به هدف است. در همین حال، طالبان چین را به عنوان راهی برای مشروعیت بین المللی و جریان قابل اعتماد سرمایه گذاری برای افغانستان جنگ زده می دانند.»

کیان فینگ رئیس تحقیقات انستیتوت استراتیژی ملی پوهنتون تسینگوا در بیجینگ به وال استریت ژورنال گفت، «طالبان می خواهند حسن نیت خود را به چین نشان دهند.»

فینگ گفت، «آنها امیدوارند که چین بتواند نقش مهم تری را ایفا کند به ویژه پس از آنکه امریکا سربازان خود را خارج کند.»

نیشانک موتوانی یک محقق افغان مستقر در استرالیا به ای اف پی گفت، «با جلب کردن حمایت چینایی ها توسط طالبان، چینایی ها می توانند در شورای امنیت سازمان ملل متحد، پوشش دیپلوماتیک را به آنها (طالبان) فراهم کنند.»

موتوانی گفت، «توجه به این نکته مهم است... وقتی سایر کشورها دروازه های خود را باز کنند و با طالبان روابط برقرار کنند، این امر مشروعیت حکومت افغانستان را تضعیف کرده و طالبان را تقریباً به عنوان یک حکومت در انتظار معرفی می کند.»

با امضا کردن قراردادهایی با طالبان، بیجینگ امیدوار است که طالبان در مورد مسئله اویغور در سینکیانگ جایی که بیجینگ در سال های اخیر پالیسی های سختی را به هدف مهارکردن و نظارت کردن بر نفوس اکثریت مسلمان این منطقه به بهانه «امنیت ملی» به راه انداخته است، به طور علنی بی طرف بمانند.

جنایات خاصی که مقامات چینایی در سینکیانگ مرتکب شده اند و شامل بازداشت کردن غیرقانونی بیشتر از ۱۰۰۰ نفر امامان و شخصیت های دینی در منطقه، تخریب کردن حدود ۱۶۰۰۰ باب مساجد و تجاوز جنسی سیستماتیک بالای زنان مسلمان می باشند، برای مسلمانان سراسر جهان بسیار آزار دهنده بوده اند.

طالبان که خود را مدافع اسلام معرفی می کنند، ظاهراً حاضر اند تا در بدل یک قیمت مناسب از کشتار و بردگی مسلمانان چشم پوشی کنند.

سهیل شاهین سخنگوی طالبان به ای اف پی گفت، این شورشیان می خواهند که «با همه کشورهای جهان روابط خوبی داشته باشند».

وی گفت، «اگر هر کشوری بخواهد که معادن ما را استخراج کند، ما از آن استقبال می کنیم. ما فرصت خوبی را برای سرمایه گذاری فراهم خواهیم کرد.»

وی به وال استریت ژورنال گفت، «اگر مشکلی با مسلمانان در چین وجود داشته باشد، مطمئناً ما با حکومت چین صحبت خواهیم کرد.»

تفریحگاه تروریست ها

طالبان چین را به طور مستقیم یا از طریق پاکستان که یکی از حامیان اصلی شورشیان در منطقه و متحد نزدیک بیجینگ می باشد، به عنوان یک منبع مهم سرمایه گذاری و حمایت اقتصادی می دانند.

بیجینگ در سال ۱۳۹۸ میزبان یک هیئت دیگر طالبان بوده و در اواخر سال گذشته چین پیشنهاد کرد که از مذاکرات صلح بین الافغانی میزبانی کند.

اما به گفته تیری کیلنر یک دانشمند علوم سیاسی در پوهنتون لیبره دي بروکسلز، ارتباطات پشت دروازه ها با شورشیان از طریق پاکستان حتی سابقه طولانی تری داشته «و به چین این زمینه را فراهم نموده است تا از هرگونه حمله تروریستی بزرگ بالای پروژه های آن در افغانستان جلوگیری کند».

این پروژه ها شامل معدن بزرگ مس عینک در نزدیکی کابل می شود که یک شرکت چینایی آن را در سال ۱۳۸۶ به عنوان یک امتیاز بالقوه پردرآمد به دست آورده بود، اما مدت هاست که کار آن به دلیل درگیری متوقف شده است.

روهان گوناراتنا یک تحلیلگر امور تروریزم بین المللی در پوهنتون تخنیکی نانیانگ در سنگاپور گفت، اما طالبان به احتمال زیاد به همسایه خوبی تبدیل نخواهند شد.

وی گفت، به احتمال زیاد آنها حمایت از جنگجویان اویغور را از سر خواهند گرفت، به ویژه اکنون که بسیاری از این جنگجویان در تلاش هستند تا از سوریه به افغانستان برگردند.

گوناراتنا به وال استریت ژورنال گفت، «طالبان میزبان اصلی آنها بودند. آنها با یکدیگر روابط بسیار نزدیکی داشتند.»

وی گفت، «طالبان با خروج نیروهای امریکایی به همان چیزی تبدیل خواهند شد که قبلاً بودند زیرا ایدیولوژی طالبان زیاد تغیر نکرده است.»

وی افزود، ممکن است که افغانستان جایی که همه این گروه های تروریستی خارجی حضور قدرتمندی در آن ایجاد خواهند کرد «به عنوان یک تفریحگاه تروریست ها پدیدار شود».

رئیس جمهور اشرف غنی از جامعه بین المللی خواست تا «روایت تمایل طالبان و حامیان آنها برای پذیرش راه حل سیاسی را بررسی کند».

وی در سخنرانی اش به تاریخ ۶ اسد در کابل هشدار داد، «ما از لحاظ مقیاس، دامنه و زمان، با یک تهاجمی روبرو هستیم که در ۳۰ سال گذشته بی سابقه بوده است.»

وی گفت، «اینها طالبان قرن ۲۰ میلادی نیستند بلکه مظهر روابط میان شبکه های تروریستی فراملی و سازمان های جنایی فراملی می باشد.»

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

9 دیدگاه

شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها * نشان دهندۀ فیلد اجباری است 1500 / 1500

طالبان با آزادیخواهان نیاکان ما مقایسه شده بودند چون همه در کاخ سفید نشسته بودند. ما به آنها تاکتیک های تیراندازی، حرکات، زدن و فرار کردن را با استفاده از مواد تعبیه شده آموزش دادیم تا آنها بتوانند با روسیه بجنگند. ما به آنها کمک کردیم تا آنها ستینگر را که طیاره ها را هدف قرار می داد شلیک کنند. هروئین چیزی است که آنها را نجات می دهد، آنها گروه از رهبران در حال چرخش مانند جنایت سازمان یافته هستند، کسی خلا را پر می کند، آنها تن ها هروئین می فروشند، ایران از آنها حمایت می کند.

پاسخ
این نظر به دلیل تخلف از پالیسی نظردهی حذف گردید

بچه ها شما راست می گویید.

پاسخ
این نظر به دلیل تخلف از پالیسی نظردهی حذف گردید

یگانه راه که آنها مورد احترام قرار بگیرند این ست که آنها محاکم صحرایی را مانند سنگسار کردن زنها برای راندن موتر متوقف کنند.

پاسخ
این نظر به دلیل تخلف از پالیسی نظردهی حذف گردید

آیا همه ای شان ابرقدرت هستند؟ جهان سوم ممکن.

پاسخ

تشکر

پاسخ

این پیشرفت خوبی است چون بالاخره جهان درک کرد که پاکستان حامی تروریست ها در منطقه است. پاکستان به صورت آشکار و پنهان از اقدامات شیطانی تروریست ها در منطقه و سراسر جهان حمایت می کند. سازمان ملل متحد باید پاکستان را به دلیل حمایت از تروریست ها تحریم کند. ایران، پاکستان یا هر کشور دیگری که از تروریزم و تروریست ها حمایت می کند، نباید گذاشته شود بلکه باید مجازات شود. وضع کردن تحریم های اقتصادی علیه این گونه کشورهای شیطان صفت راه خوبی برای رفتار با آنها است - مرگ بر تروریست ها و پاکستان حامی تروریست ها.

پاسخ