هرات -- نمایشگاه صنایع دستی که امروز (۲۵ حوت) در هرات به کار خود پایان می دهد، کار ده ها زن کارآفرین از این ولایت را به نمایش می گذارد، حتی در حالی که آنها همچنان با محدودیت های اجتماعی و استخدامی روبه رو هستند.
این نمایشگاه شش روزه که از روز شنبه آغاز به کار کرد، دارای ۴۵ غرفه است که صنایع دستی و محصولات زنانه از جمله لباس، قالین های دستباف، جواهرات و مواد غذایی را به نمایش می گذارد.
شبانه سینا میزبان یکی از این غرفه ها است که یک دوکان جواهرسازی در شهر هرات دارد و نزدیک به ده ها زن و دختر را در شرکت خود استخدام کرده است.
در دوکان او، متعلمین مکتب و محصلین پوهنتون که از حضور در مکاتب منع شدهاند، اقلام مختلفی از جواهرات - گوشواره، دستبند، گردنبند و پازیب - را از انواع سنگهای قیمتی میسازند.
![کارآفرینان زن به تاریخ ۲۰ حوت، روز افتتاحیه نمایشگاه صنایع دستی در شهر هرات، محصولات را به مشتری نشان می دهند. [عمر/سلام تایمز]](/cnmi_st/images/2023/03/16/41221-women-shop-owners-585_329.jpg)
کارآفرینان زن به تاریخ ۲۰ حوت، روز افتتاحیه نمایشگاه صنایع دستی در شهر هرات، محصولات را به مشتری نشان می دهند. [عمر/سلام تایمز]
سینا گفت، با وجود اینکه تقاضا بسیار کم است و محدودیت ها بر کار او تأثیر می گذارد، اما او انگیزه خود را از دست نداده است و همچنان به کسب و کار خود ادامه می دهد.
او گفت، «در واقع دوران سختی برای زنان است، اما ما متحد میایستیم و با هم علیه محدودیتها به امید پیروزی میجنگیم. من امیدوارم بتوانم قوت رشد کسب و کارم را دوباره به دست بیاورم.»
وی گفت، «در زمان حکومت قبلی محصولاتم را به ولایات دیگر و حتی خارج از کشور صادر می کردم، اما اکنون وضعیت متفاوت است زیرا صادرات متوقف شده و بازاری در هرات وجود ندارد.»
او گفت که بحران اقتصادی افغانستان به تجارت زنان آسیب رسانده است و آنها مشتریان زیادی را از دست داده اند.
شبنم غنی زاده، صاحب دوکان لباس و لوازم آرایشی، گفت، «کسب و کار من در چند ماه گذشته آنچنان خوب نبوده و انگیزه ام هم خوب نبوده است، اما هرگز تسلیم نشدم.»
او گفت، «اگر سخت کار نمیکردم، کسبوکارم به دلیل محدودیتهای جاری و سایر چالشهای مرتبط از بین میرفت.»
وی گفت، «آنها محدودیتهای سختی را برای منع کار زنان اعمال کردهاند، اما این تلاشها تاکنون با شکست مواجه شده است. ما مصمم هستیم که خارج از خانه کار کنیم و اجازه نخواهیم داد کسی ما را محدود کند.»
غنی زاده گفت که او به مبارزه در مقابل محدودیت ها متعهد است و لو که بسیار سخت و خشن هم باشد.
بالا بردن دیگران
برخی از زنان کارآفرین در ولایت هرات برای ایجاد فرصت های کاری برای زنانی که از کار و دسترسی به تحصیل محروم شده اند، ابتکارعمل کرده اند.
از جمله فریبا صدیقی است که در ولسوالی گذره ولایت هرات یک دکان تولید پوشاک دارد و حدود ۲۵ کارگر زن را برای تولید صنایع دستی، لباس های مراسم، لباس عروس و لباس های سنتی افغانی استخدام کرده است.
او به هر کارمند، که بیشتر آنها تنها نان آور خانواده هایشان هستند، معاش ماهانه ۵۰۰۰ افغانی (۵۶ دالر) می پردازد.
صدیقی گفت، «شرایط بازار در حدود یک سال گذشته خوب نبوده و مردم به دلیل ادامه بحران مالی نمی توانند لباس بخرند.»
او افزود که در سابق او لباس های سنتی افغانی را به اروپا و ایالات متحده صادر می کرد، «اما اکنون صادرات کاملا متوقف شده است.»
او توضیح داد، «ما ظرفیت تولید و صدور داریم، اما فاقد همکاری و حمایت مناسب از سوی شرکای مربوطه هستیم.»
صدیقی کسب و کار خود را در سال ۱۳۹۵ تنها با ۱۰۰۰۰ افغانی (۱۱۳ دالر) راه اندازی کرد. او گفت که امروز بطور مجموعی در حدود ۱.۳ میلیون افغانی (۱۴۷۴۰ دالر) سرمایه دارد.
او گفت، «با وجود چالشهای دلهرهآور، ما انگیزه خود را از دست ندادهایم و تلاشهای خود را متوقف نخواهیم کرد.»
به گفته بهناز سلجوقی، معاون اتاق تجارت و صنایع زنان هرات، تعداد زنان کارآفرین در هرات افزایش یافته است.
او گفت، «ما متوجه شده ایم که محدودیت های جاری علیه کار زنان در هرات در طول سال گذشته بی اثر بوده است،» و تعداد زنانی که به بازار بازگشته و دیگران را به انجام این کار تشویق می کند افزایش یافته است.
وی خاطرنشان کرد، «در پنج ماه گذشته دو بازار ویژه زنان در هرات افتتاح شده است،» و یک بازار دیگر نیز ماه آینده در شهر هرات افتتاح خواهد شد.
بمیان آوردن امید
سعدیه حمید، محصل سال دوم فاکولته حقوق وعلوم سیاسی پوهنتون هرات، که مجبور شد تحصیل خود را رها کند و در خانه بماند، گفت که ابتکارات زنان مانند این نمایشگاه الهام بخش است.
او گفت، «این نمایشگاه به من امید زیادی داده است. من بسیار خوشحالم که زنان و دختران در شرایط فعلی می توانند در جامعه فعال باشند.»
او گفت، «این تلاشها مجدداً تأیید میکند که زنان نمیخواهند دستاوردهایشان از بین برود یا حقوقشان زیرپا گذاشته شود.»
او گفت، این نمایشگاه زنان و دختران دیگر را تشویق کرد که بدون ترس بیرون بیایند و در جامعه شرکت کنند.
ضیاگل تیموری متعلم صنف یازدهم در شهر هرات گفت که این نمایشگاه روزنه امیدی را برای زنان و دخترانی که در خانه محبوس هستند و از اضطراب های روحی و روانی رنج می برند باز کرد.
او گفت، «زمانی که وارد نمایشگاه شدم احساس بسیار خوبی داشتم و بسیار خوشحال شدم. من احساس امیدواری کردم زیرا دیدم زنان با نادیده گرفتن محدودیت ها کار و فعالانه در جامعه مشارکت می کنند.»
تیموری گفت، «من از زنان دیگر میخواهم که در خانه نمانند، بلکه بیرون بیایند و در جامعه کار کنند تا روی پای خود بایستند. با این تلاشها میتوانند تجارت خود را گسترش دهند و به سایر زنان امید به زندگی بدهند.»
مشکلات اقتصادی در افغانستان زیاد است مردم ګوشش بیسبار زیاد می کنند که صرف مواد غذای خریداری کنند اکسریت مردم افغانستان پول نان خوردن فامیل شان را پیدا کرده نمی تواند چی بادا که لباس های دست دوزی خریداری کنند. در دواران حکومت جمهوریت اکسر زنان کارمندان دولت یا هم در موسسه های خارجی کار می کردن و معاش ماهوار می کرفتن با آن معاش خودشان متوانستند که هرقسم جیز برای خودشان خریداری کنند فعلان زنان در خانه ها ی خود بیکار نشته استن و هیچ نوع آمد پولی ندارند و نمی توانند کی چیز برای خود شان خریداری نماید از همین نکاه خریداری لباس زنان کمتر شده است . زنان که کار صنعت دستی می کنند کو شش زیاد کنند که برای کار صنعت دست دوزی خود در خارج از افغانستان برای خود مشتری پیدا کنند تا بتوانند که لباس های کندی افغانی که شهزت زیاد دارد به بازرا های اروپا عرض کنند و خریداری زیاد هم دارند دړ مملکت های خارجی . زنان نا امید نشوند امشاالله همه کار ها درست می شود .
پاسخ4 دیدگاه
ما پشتون ها در میدان عمل مساوی با صفر هستیم. ما مردم روی صحنه هستیم و خواهان حقوقی برای زنان روی صحنه هستیم. ما در عمل دیگر این کار را نمی کنیم. و وقتی صحبت از حقوق روی صحنه می شود، ما آن را برای زنان دیگر می خواهیم. ما حق تحصیل و کار خواهران، همسران و هیچ یک از اعضای زن خانواده را نمی خواهیم. زنان هرات و مزار و مردان آنها را باید ستود. زیرا زنان در عرصه عمل فعالیت می کنند و مردان زمینه کار را برای آنان ایجاد می کنند. زنان پشتون نیز به کار و تحصیل علاقه مند هستند، اما مردان آن را نادیده می گیرند. برای زنان دیگر تبلیغ می کنند اما خواهر و دخترش را از خانه بیرون نمی گذارند. اگر هستند، کمیاب و کم هستند.
پاسخوقتی در مورد پشتون ها صحبت می کنید، لطفاً یا خود را ذکر کنید یا قید (عده ای)، (بعضی)، (کم)، (زیاد) را با آن ذکر کنید. چون همه پشتون ها طوری نیستند که شما ذکر کرده اید. پشتون ها نیز افراد عاقل، روشنفکر و افراد کم عقل دارند و این طبیعی است. پشتون ها همیشه مردمان نخبه در افغانستان بوده اند و هنوز هم هستند. همه ما از طالبان (که اکثریت آنها پشتون هستند) متنفریم و من بسیاری از سیاست های آنها را تایید نمی کنم. با این حال، اگر زمان سقوط حکومت طالبان در سال ۲۰۰۱ و سقوط جمهوری به دست طالبان یک و نیم سال پیش را مقایسه کنیم، تفاوت زیادی بین این دو وجود دارد. با سقوط حکومت طالبان در سال ۲۰۰۱، ائتلاف شمال سابق (عمدتاً تاجیک، ازبک و هزاره) هزاران زندانی طالبان را در مزار شریف و قندوز به طرز وحشیانهای کشتند، آنها را زنده به گور کردند و در کانتینرها انداختند، کانتینرها را با مرمی زدند و همچنان روی کانتینرها آتش افروختند در حالیکه زندانیان در داخل کانتینرها بودند. شایان ذکر است که سربازان آمریکایی نیز شاهد این صحنه بودند اما جلوی جنایات ملیشه های ائتلاف شمال را نگرفتند. تسلط ائتلاف شمال بر کابل و سپس مخالفت ائتلاف شمال به مدت پنج سال و حتی تا آخر، مخالفت ائتلاف علیه نظام باعث فروپاشی جمهوری شد. یعنی ۵۰ درصد دست طالبان و ۵۰ درصد ائتلاف شمال در سقوط جمهوری دست داشتند. افراد ائتلاف نیز تحت تأثیر سازمان اطلاعات پاکستان فعالیت های مخربی را علیه حکومت افغانستان انجام می دادند. یک نشانه خوب این است که پاکستان در روز سقوط حکومت جمهوری یک طیاره را برای رهبران ائتلاف شمال فرستاد و همه آنها را زنده بلند کرد. از سوی دیگر، پس از سقوط جمهوری در سال ۲۰۲۱ عفو عمومی که از سوی طالبان اعلام شد و گاهی هم نقض شده
پاسخ4 دیدگاه
از آنجایی که امروز مشکلات اقتصادی زیادی در افغانستان وجود دارد و وضعیت مالی کشور ما خوب نیست، فراهم کردن چنین فرصت ها بسیار خوب خواهد بود. از یک سو تولیدات داخلی با این امر افزایش می یابد و از سوی دیگر آن دسته از خانواده هایی که سرپرست ذکور ندارند، امرار معاش خانواده خود می کنند. اگر امارت اسلامی افغانستان بتواند نمایشگاه های را در این قالب برای صنعتگران زن فراهم کند، بسیار خوب است. دیگر اینکه محصولات داخلی افغانستان در کشورهای خارجی طرفداران زیادی دارد. این کالاهایی که در اینجا تولید می شود باید به خارج از کشور صادر شود تا هم صادرات ما بهتر شود و هم وضعیت اقتصادی مردم کشورمان بهتر شود. نصیب
پاسخ4 دیدگاه