امنیت

زندانیان آزاد شده طالبان با سرپیچی از توافقنامه صلح به میدان جنگ باز گشته اند

گزارش از عمر

image

زندانیان پیشین طالبان پس از آزادشدن از زندان هرات به تاریخ ۲۱ سرطان در مقر مقام ولایت هرات دیده می شوند. [دفتر والی هرات]

هرات -- مقامات افغان در اشاره به تعداد زیادی از طالبان که به عنوان بخشی از پیش شرط مذاکرات بین الافغانی از زندان آزاد شده بودند و به میدان جنگ بازگشتند می گویند، طالبان با حسن نیت عمل نمی کنند.

توریالی طاهری معاون شورای ولایتی هرات گفت، طالبان هیچ کدام از وعده هایی را که در توافقنامه صلح با ایالات متحده داده بودند، وفا نکرده اند و در عوض به کشتار افغان های بی گناه ادامه داده اند.

وی گفت، «گزارش هایی که شورای ولایتی از مردم محلی و بزرگان قومی دریافت کرده است نشان می دهد که تعداد زیادی از جنگجویان طالب در بسیاری از ولسوالی های هرات به جبهه های جنگ بازگشته اند.»

وی گفت، یکی از دلایل تشدید خشونت در مناطقی از ولایت هرات این است که جنگجویان آزاد شده از زندان به جنگ برگشته اند.

image

نیروهای امنیتی افغان به تاریخ ۱۲ عقرب سال ۱۳۹۹ در یک عملیات جاری علیه جنگجویان طالب در منطقه سرکاری باغ ولسوالی ارغنداب ولایت قندهار اشتراک می کنند. [جاوید تنویر/ای اف پی]

image

زنان معترض افغان در جلال آباد در حالیکه خواستار اعلام آتش بس دایمی شدند، به تاریخ ۲۶ سنبله ۱۳۹۹ در جریان یک راهپیمایی برای نشان دادن حمایت خود از مذاکرات صلح میان حکومت افغانستان و طالبان لوایح و شعارهایی را در دست دارند. [نورالله شیرزاده/ای اف پی]

در توافقنامه صلح که در ماه حوت با ایالات متحده به امضا رسید، طالبان وعده دادند که خشونت را کاهش داده و حملات بالای شهرها، مراکز ولسوالی ها و شاهراه ها را متوقف خواهند کرد. تبادله بحث برانگیز زندانیان که چندین ماه طول کشید، همچنان در این معامله شامل بود.

وی گفت، «طالبان به جامعه جهانی فریب می دهند. از یک طرف، آنها وعده می دهند که صلح خواهند کرد و خشونت را کاهش خواهند داد، و از طرف دیگر آنها به کشتار مردم ملکی افغان ادامه داده اند.»

پس از توافقنامه مهمی که توسط شورشیان و واشینگتن به امضا رسید، حکومت افغانستان و طالبان برای اولین بار در مذاکراتی که در دوحه مرکز قطر صورت می گیرد، مستقیماً با هم مذاکره می کنند.

ایالات متحده موافقت کرد که در مقابل تضمین های امنیتی و به شرط اینکه طالبان و حکومت افغانستان به یک توافق استوار صلح دست یابند، همه نیروهای خارجی را تا ماه جوزا سال ۱۴۰۰ خارج کند.

حالت تهاجمی طالبان

تورنجنرال عبدالرؤف ارغندیوال قوماندان قول اردوی ۲۰۷ ظفر اردوی ملی افغان گفت، بر اساس معلومات تحقیقاتی و استخباراتی ادارات امنیتی، اکثریت جنگجویان طالب در حوزه غرب که به عنوان بخشی از توافقنامه صلح آزاد شده بودند، به میدان جنگ برگشته اند و در آنجا علیه نیروهای امنیتی حکومت به جنگ ادامه می دهند.

وی گفت، «پس از آزادشدن جنگجویان طالب و بازگشت آنها به جبهه های جنگ، موارد خشونت در حوزه غرب افزایش یافته اند.»

تاج محمد جاهد والی فراه تائید کرد که، جنگجویان تازه آزاد شده یک بار دیگر در راستای حمله هستند.

وی گفت، «گزارش های استخباراتی ادارات امنیتی ما دقیقاً نشان می دهد که آنعده جنگجویان طالب که از زندان آزاد شده بودند... به جبهات جنگ بازگشته اند.»

وی گفت، جنگجویان طالب که آزاد شده بودند در بسیاری از حملات تروریستی و تهاجمی این گروه در سراسر ولایت فراه نقش دارند.

وی افزود، «تعداد زیادی از زندانیان آزاد شده كه باشندگان ولایت فراه هستند، برای جنگ علیه نیروهای امنیتی به ولایات جنوبی مانند قندهار و هلمند رفته اند.»

متعهد به صلح نیستند

عبدالعزیز بیگ رئیس شورای ولایتی بادغیس گفت، افغان ها اعتماد بالای طالبان را از دست داده اند زیرا طالبان به خشونت و کشتار مردم ملکی ادامه می دهند.

وی گفت، طالبان در دوحه ادعا کردند که آنها خواهان صلح هستند، اما اعضای آنها کشتارهای بی رحمانه انجام می دهند و افغانستان را خراب می کنند.

نامبرده گفت، «طالبان در مذاکرات صلح دوحه وعده دادند که بالای شهرها حمله نخواهند کرد، اما برخی از شهرها به طور روزانه شاهد انفجار ها و حملات انتحاری هستند که طالبان مسؤلیت آنها را به عهده می گیرند.»

وی گفت، «اکثریت افغان ها عتماد بر طالبان را از دست داده انده زیرا آنها برای رسیدن به صلح متعهد نیستند. این عمل طالبان نشان می دهد که آنها برای دستیابی به صلح تلاش ندارند، اما آنها به دنبال گرفتن قدرت هستند.»

حسن حکیمی یک فعال جامعه مدنی در ولایت غور گفت، «طالبان وعده داده بودند که در شهرها حملات تروریستی را انجام نخواهند داد، اما در یک حمله وسیله انفجاری تعبیه شده که بر وسیله نقلیه چسبیده بود، ده ها فرد ملکی به شمول زنان و کودکان در فیروز کوه قتل عام شدند.»

در حمله ۲۸ میزان، ۱۵ فرد ملکی جان خود را از دست داده و بیش از ۱۰۰ نفر زخمی شدند.

حکیمی افزود، «یکی از وعده های طالبان در توافقنامه صلح با ایالات متحده این بود که روابط خود با شبکه تروریستی القاعده را قطع کنند، اما طالبان هرگز روابط خود را با این شبکه قطع نکردند و آنها به جامعه جهانی دروغ می گویند.»

سید وحید قتالی والی هرات گفت، «بعضی از زندانیان طالب که آزاد شدند... پس از رسیدن به خانه هایشان به زودی به میدان جنگ بازگشتند و کشتن مردم ملکی را از سر گرفتند.»

وی گفت، «آنعده اعضای طالبان که پس از آزادشدن از زندان اسلحه در دست گرفتند، در بسیاری از ولسوالی های ولایت هرات جنگ طالبان را رهبری می کنند.»

وی گفت، «این افراد به قرآن كریم قسم خوردند كه دیگر به جنگ برنخواهند گشت، اما آنها به کلام خداوند (ج) بی احترامی كرده اند.»

قتالی افزود، تعداد زیادی از این شورشیان که خشونت و خونریزی را نسبت به زندگی صلح آمیز انتخاب کرده بودند، در درگیری ها با نیروهای امنیتی کشته شده اند.

خواسته ها برای آتش بس

مذاکرات دوحه در روزهای اخیر با تعین نمودن طرزالعمل که به روند اجازه خواهد داد تا به مرحله بعدی یعنی تعین نمودن اجندای مذاکرات برود، پیشرفت کرده است.

با اینکه مذاکرات صلح به نظر می رسند که به پیش حرکت می کنند، افغان ها خواسته های آتش بس را دوباره تجدید می کنند.

محمد ظریف بلوچ یک باشنده زرنج ولایت نیمروز پرسید، «در حالی که مذاکرات صلح بین طالبان و حکومت در دوحه جریان دارند، جنگ و خونریزی چرا ادامه دارد؟»

وی گفت، «ما توقع داریم که طالبان آتش بس را اعلام کنند... تا مردم بتوانند به تعهدات آنها اعتماد کنند. تمام خواسته های طالبان برای آغاز مذاکرات صلح انجام شده اند، اما آنها هرگز از خشونت دست نکشیده اند.»

وی گفت، اگر طالبان افغان های واقعی باشند، توقع داشته باشند که در آینده سیاسی افغانستان نقشی داشته باشند و به دنبال کسب اعتماد باشند، آنها باید از خشونت دست بکشند و در اسرع وقت کشتن افغان ها را متوقف کنند.

نذیر احمد حیدری یکی از باشندگان شهر هرات گفت، «طالبان فقط برای اینکه در مذاکرات صلح امتیازات را بدست آورند، نباید به حملات انتحاری، انفجارها و خونریزی متوسل شوند.»

وی گفت، «مردم از طالبان و حکومت توقع دارند که نخست آتش بس را اعلام کنند تا که همه افغان ها بتوانند این مذاکرات صلح را در یک فضای صلح آمیز تماشا کنند. وقتی مذاکرات در دوحه جریان دارند و افغانستان شاهد خونریزی است، چنین بحث ها بی معنی اند.»

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

1 دیدگاه
شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها * نشان دهندۀ فیلد اجباری است 1500 / 1500

نه به رها کردن این زندانیان طالبان صلح آمد و نه هم به رها نکردن این زندانیان جنگ کم می شد. جنگ افغانستان بعد خارجی داد و تا زمانیکه یک اجماع منقطقه ای در مورد صلح افغانستان بوجود نیاید، صلح در این کشور محال است. خط های سرخ هر دو طرف که در مذاکرت به خاطر صلح پیش کرده اند خیلی با هم دیگر در تضاد است. حکومت افغانستان بر حفظ بیرق سه رنگ، قانون اساسی، نظام جمهوری تاکید دارد در حالیکه طالبان بر تغییر نظام فعلی و ایجاد نظام اسلامی و تعدیل قانون اساسی تاکید می کنند. زمانیکه اختلاف بین هر دو طرف به این حد باشد صلح نمی آید.

پاسخ