حقوق بشر

پیشرفت افغانستان در حفاظت از حقوق اتباع در سطح منطقه به عنوان یک مثال مبدل شده است

گزارش از سلیمان

image

در این تصویر شاگردان موسیقی افغان دیده می شوند که، در جریان یک تمرین در انستیتوت ملی موسیقی افغانستان در کابل، به تاریخ ۳۰ دلو ۱۳۹۷ می نوازند. بیست سال پیش، هر نوع موسیقی در افغانستان ممنوع بود. [وکیل کوهسار/ای ایف پی]

کابل -- فقط ۲۰ سال پیش، تعداد کمی از افغان ها به مراقبت های صحی دسترسی داشتند، محکمه های صحرایی هرجا بودند، موسیقی و تلویزیون ممنوع بودند و هیچ رسانه مستقلی وجود نداشت.

مقامات و تحلیلگران می گویند، همه این مسائل اکنون به دلیل تعهد حکومت برای حمایت از حقوق بشر، بهبود دسترسی به مراقبت های صحی، حفاظت از حقوق زنان و ترغیب یک محیط مناسب و آزاد برای رسانه ها، تغیر کرده است.

پس از سقوط طالبان در اواسط سال ۱۳۸۰، یک حکومت مؤقت این کشور را به مدت شش ماه اداره کرد. در جوزا ۱۳۸۱، یک حکومت انتقالی قدرت را بدست گرفت تا اینکه در سال ۱۳۸۳ انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد.

بر اساس معلومات وزارت صحت عامه، پیش از سال ۱۳۸۱، افغانستان در زمینه ارائه خدمات صحی، در جهان پائین ترین درجه را داشت.

image

در این تصویر خبرنگاران افغان طلوع نیوز دیده می شوند که، به تاریخ ۲۰ سنبله ۱۳۹۷ در اتاق خبرها در استدیوی تلویزیونی طلوع در کابل، کار می کنند. قانون اساسی افغانستان و قوانین حفاظت از رسانه ها، یک محیط مناسب و آزاد را برای رسانه ها ایجاد کرده است. [وکیل کوهسار/ای ایف پی]

image

در این تصویر ادریس سیاوش ۲۷ ساله، بایسکل سوار افغان دیده می شود که، در جریان کمپاین آگاهی خود علیه ویروس کرونا کووید-۱۹ در ولسوالی سرخ رود، ولایت ننگرهار، به تاریخ ۳۰ ثور با باشنده گان صحبت می کند. امروز، ۹۰٪ از افغان ها -- حتی آنهایی که در مناطق دور افتاده کشور زندگی می کنند -- به خدمات صحی دسترسی دارند. [نورالله شیرزاده/ای ایف پی]

image

در تصویر دیده می شود که، یک رهگذر به تاریخ ۴ جوزا ۱۳۷۸، به سوی دو دست قطع شده نگاه می کند، که از یک پایه چراغ در کابل به عنوان یک هشدار در برابر جرایم آویزان شده اند. [لوک هنت/ای ایف پی]

داکتر غلام دستگیر نظری، رئیس برنامه وسیع معافیت سازی این وزارت گفت، در آن زمان، فقط ۱۰٪ الی ۱۲٪ از باشنده گان تحت پوشش خدمات صحی در افغانستان بودند.

وی گفت، در سال ۱۳۹۹، ۹۰٪ از افغان ها -- حتی آنهایی که در دوردست ترین نقاط کشور زندگی می کنند -- به خدمات صحی دسترسی دارند.

نظری گفت، «در سال ۱۳۸۱، ۴۰۰ باب مراکز صحی در تمام کشور وجود داشت، در حالیکه اکنون ۳۵۰۰ مرکز صحی در سراسر کشور فعال هستند.»

وی گفت، «قبل از آنکه حکومت جدید در سال ۱۳۸۱ قدرت را بدست بگیرد هیچ قابله ای برای کارکردن در مناطق دور افتاده وجود نداشت. ما برنامه های آموزش قابله ها را در هر ولسوالی تأسیس کردیم و نزدیک به ۲۴۰۰۰ قابله را در سراسر کشور آموزش دادیم.»

وی گفت، چند سال قبل به دلیل دسترسی ناچیزی به خدمات صحی، مرگ و میر مادران و نوزادان بسیار زیاد بود، اما اکنون به اندازه قابل توجهی کاهش یافته است.

نظری گفت، «در سال ۱۳۸۱، فقط ۱۶٪ از افغانستان به خدمات واکسیناسیون و تغذیه دسترسی داشتند، اما اکنون بیش از ۶۰٪ از مردم خدمات معافیت سازی را دریافت می کنند و خدمات تغذیوی [بطور گسترده] در سراسر کشور ارائه می شوند.»

وی گفت، «فلج اطفال در كشور گاهی بسیار معمول بود اما امروز در راستای نابودشدن است.»

حفاظت از حقوق بشر

حکومت افغانستان اقدامات بسیاری را در زمینه تأمین حقوق بشر برای اتباع خود انجام داده است.

در سال ۱۳۸۱، کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان پس از تأسیس حکومت انتقالی، فعالیت خود را آغاز کرد.

سیما سمر، رئیس پیشین کمیسیون مستقل حقوق بشر و وزیر پیشین امور امور زنان گفت، «اتباع قبل از سال ۱۳۸۰ انواع مختلفی از ظلم ها و شکنجه ها را متحمل شده بودند، و هیچ شخصی یا گروهی جرأت بلندکردن صدای خود را نداشت تا از نقض حقوق بشر که بر افغان ها وارد شده بود، جلوگیری کند.»

وی گفت، «اما پس از تأسیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان بعد از ۱۳۸۰،این کمیسیون توانست که [تجاوزها بر حقوق] را نظارت کند و از حقوق بشر به یک شیوه بهتر پشتیبانی کند.»

سمر گفت، این کمیسیون حقوق بشر و آزادی های مدنی را از نزدیک تحت نظارت قرار می داد. این کمیسیون در مورد نقض های حقوق بشر تحقیق می کرد و به طور گسترده آن را شریک می ساخت، و این کمیسیون کارهای زیادی را برای بهبود و تقویت وضعیت حقوق بشر انجام داده است.»

سمر گفت، «بین سالهای ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰، محکمه های صحرایی به طور گسترده برگزار می شدند. افغان ها بدون فیصله محکمه در جاده های عمومی و استدیوم ها اعدام می شدند. هر کس شکنجه می شد -- چه برای دزدیدن بایسکل و چه برای یک قتل.»

وی گفت، «عملکرد خوب و استقلال کمیسیون مستقل حقوق بشر راه را برای افغانستان هموار کرد، که اکنون یکی از بهترین کمیسیون های حقوق بشر در بین کشورهای جهان را دارد.»

تعهد افغانستان برای بهبود حقوق بشر شامل تقویت نقش زنان در جامعه نیز بوده است.

شکریه بارکزی، فعال حقوق زنان و عضو پیشین ولسی جرگه گفت، «زنان افغان در دو دهه گذشته دستاوردهایی داشته اند که در تاریخ افغانستان بی سابقه است.»

وی گفت، «این دستاوردها شامل مشارکت زنان در تقویت دیموکراسی و حضور آنها در قوه های اجرائیه و مقننه، در نهادهای جامعه مدنی و احزاب سیاسی، در نیروهای امنیتی و در سکتورهای تجاری و سرمایه گذاری است.»

وی گفت، «در طول دو دهه طلایی گذشته، زنان افغان به عنوان وزیر، معین، رئیس ادارات، اعضای پارلمان و اعضای شوراهای ولایتی خدمت کرده اند. حضور زنان در رسانه ها و رشد آنها در موسیقی، هنرها، ورزش ها و کنفرانس های بین المللی شامل سایر دستاوردها است.»

به گزارش منابع امنیتی، علاوه بر این، تعداد بیشتری از زنان به نیروهای امنیتی افغان می پیوندند زیرا آنها به دنبال ایفای نقش بیشتر در مبارزه با تروریزم و تأمین امنیت کشورشان هستند.

بارکزی گفت، «زنان تا سال ۱۳۸۰ از حقوق خود محروم بودند، زیرا آنها در خانه خود محصور شده بودند، ازدواج اجباری و زودهنگام را تجربه می کردند، و حق نداشتند تحصیل کنند، به کار بروند یا به سایر خدمات دسترسی پیدا کنند.»

وی گفت، «برای مجازات عاملین خشونت علیه زنان قوانینی وجود نداشتند.»

«اما امروز، زنان از حقوق اساسی و طبیعی خود لذت می برند، و کسانی که مرتکب خشونت علیه آنها می شوند، بر اساس قانون رفع خشونت علیه زنان و سایر قوانین محاکمه و مجازات می شوند.»

آزادی رسانه ها

قبل از سال ۱۳۸۱، افغان ها اجازه نداشتند به موسیقی گوش دهند و یا تلویزیون را تماشا کنند، و فقط یک استدیوی رادیویی بنام شریعت ژغ (صدای شریعت) در افغانستان فعالیت می کرد.

مجیب خلوتگر، رئیس سازمان نی، یک سازمان غیردولتی که از رسانه های آزاد در افغانستان حمایت می کند گفت، «در گذشته، هیچ نظامی و هیچ قانونی آزادی بیان یا آزادی رسانه ها را به رسمیت نمی شناخت.»

وی گفت، «اما قانون اساسی جدید و سایر قوانین نافذه، آزادی بیان و رسانه ها را تا دی حفظ کرده اند که هیچ سابقه ای در تاریخ افغانستان ندارند. آزادی بیان را که ما در افغانستان داریم، در سطح منطقه ما یک نمونه است

خلوتگر گفت، «ایجاد قانون رسانه ها و قانون دسترسی به معلومات، که [در نوع خود] از بهترین قوانین در جهان است، و ایجاد کمیسیون رسانه ها، کمیسیون تخلفات رسانه ها، کمیته های مشترک در سطح کابل و ولایات، و ارگان هایی که از رسانه های آزاد حمایت می کنند از جمله دستاوردهای نهادینه کردن رسانه ها و آزادی رسانه ها اند.»

وی گفت، «رشد در تعداد چینل های رسانه ای و کارمندان رسانه ها از سایر دستاوردهای قابل توجهی در دو دهه گذشته است.»

وی گفت، «بیش از ۹۰ چینل تلویزیونی، بیش از ۱۹۵ استدیوهای رادیویی، بیش از ۳۰۰ نشریه رسانه ای چاپی و ۱۴ نهاد خبرگزاری در سراسر افغانستان فعالیت می کنند. ما ۸۰۰۰ کارمند رسانه ای داریم، و هر هفته بیش از ۱۰۰۰ ساعت از محتوای خبری توسط رسانه ها تهیه و پخش می شود.»

وی گفت، «افغان ها قبل از سال ۱۳۸۰ آزادی بیان نداشتند و نمی توانستند [آزادانه] نظریات خود را به اشتراک بگذارند. هیچ محتوای خبری تولید نمی شد، هیچ کس نمی توانست انتقاد کند و افغان ها نمی توانستند صدای خود را بلند کنند.»

«اما امروز، رسانه ها این قدرت را به مردم داده اند تا صدای خود را برای تضمین حقوق، عدالت و آزادی خود بلند کنند.»

آیا شما این مقاله را می پسندید؟

6 دیدگاه
* نشان دهندۀ فیلد اجباری است شیوه نامۀ بیان دیدگاه ها 1500 کاراکتر باقی مانده است (حداکثر 1500 کاراکتر)

بخش (۲) همه کارمندان کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در دوره ریاست سیما سمر از لحاظ قومی هزاره بودند و این بدان معنی است که او یک زن فاشیست و متعصب است که همواره علیه سایر اقوام به ویژه علیه پشتون ها به طور تبعیض آمیز رفتار کرده است. با این حال، او هرگز در مورد جنایتکاران هزاره چیزی نگفته و ننوشته است. موضوع دیگر این است که سیما سمر باید لیستی از جنایتکارانی را که در نقض حقوق بشر دست داشتند، فاش می کرد، در حالی که او این کار را نکرد زیرا او می ترسید که موقفش را از دست ندهد. به این زن کثیف و فاشیست نباید فرصت داده شود که اصلاً صحبت کند زیرا او حقوق زنان را نقض کرده است. شما می دانید هر زمانیکه وی از اروپا بازدید می کند، نگرانی هایش را با مقامات اروپایی فقط در مورد هزاره ها شریک می سازد و به آنها می گوید که باید به آنها پناهندگی داده شود زیرا در افغانستان برای هزاره ها خطراتی وجود دارد، اما در طی ۲۰ سال گذشته جنگ، بیشترین ضررهای فیزیکی و مالی به پشتون ها رسیده اند. از یک سو، طالبان پشتون ها را به قتل رساندند، مکاتب، کلینیک ها، پل های آنها را ویران کردند و از سوی دیگر، حکومت افغانستان و نیروهای ایتلاف بین المللی آنها را به نام طالبان و القاعده سرکوب کردند و کشتند.

پاسخ

شاغلي شكريه باركزي يكي از عامي هاي سرسخت طالبان است، ايشان در تلويزيون عام از ملاعمر منحيث يك قهرمان ياد كرد، شما لطفا با كساني مصاحبه كنيد كه زبان و حرف قلب شان يكي باشد

پاسخ

پیشرفت ها صورت گرفته اند، اما چالش های زیاد نیز وجود داشته اند. چالش ها این است که هیچ امنیت وجود ندارد، دزدی و رشوه ستانی ادامه دارد، فساد به اوج خود رسیده است، انسان ها فقط مثل پرندگان کشته می شوند.

پاسخ

بخش (۱) چون کل تبصره در اینجا جای نمی شد. هنگامی که شما دوره های قبل و بعد از ۲۰۰۱ را مقایسه می کنید، تنها دوره ای پنج ساله ای طالبان و بیست سال پس از آن را مقایسه نکنید، اما به عوض آن شما باید به خاطر داشته باشید که دوره ای ۴ ساله ای رژیم منحوس برهان الدین ربانی نیز مشابه طالبان بود. در دوران ربانی افغانستان عزت خود را از دست داد. در دوران ربانی و مسعود، اردوی ملی منحل شد، پولیس ملی منحل شد، اسناد ریاست امنیت ملی با آی اس آی پاکستان شریک ساخته شد. در آن زمان روزنامه فرانتیر پوست پیشاور نوشت که مسعود یک لیست از پشتون های را که در پاکستان به نفع افغانستان کار می کردند به حمید گل، رئیس استخبارات پاکستان داد این کار در زمانی صورت گرفت که اشخاص مانند مسعود، ربانی، سیاف، حکمتیار وغیره که آی اس آی به آنها آموزش داده بود در افغانستان به قدرت رسیدند. در قدم دوم، در دوران ربانی، دختران در منطقه ای مکرویان خود را از منزل چهارم پاین اندختند بخاطریکه آنها مورد آذیت قرار گرفته بودند. زنان دیوانه در دارالمجانین مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند، پوسته های تلاشی در هر جای کشور که در آن هر شخص باعزت چور وچپاول می شد ایجاد شده بود. شبه نظامیان عبدالعلی مزاری در کابل سینه های زنان را قطع می کردند، آنها بالای مردان رقص مرده را اجرا می کردند، شبه نظامیان مزاری زنان باردار را مجبور می کردند تا از موتر پیاده شوند و آنها را تماشا می کردند که چگونه طفل می زایند. این شبه نظامیان مزاری بودند که از حمایت همین سیما سمر برخوردار بودند و گاهگاهی از آنها بازدید می کرد و حمایت های خارجی را برای آنها جلب می کرد. سیما سمر خودش یک جنایتکار است که باید توسط یک محکمه ای ملی محاکمه شود.

پاسخ

درست است که افغانستان در برخی عرصه ها پیشرفت های زیادی کرده است که باید حفظ شود. تیم صلح افغانستان باید تلاش کند تا این دستاوردها را حفظ کرده و در گفتگوهای صلح با طالبان آن را معامله نکند.

پاسخ

همه ای این دست آورد های که شما در گزارش خود نشر کردید، باید که در گفتگو های صلح حفظ شود. باید این دست آورد ها برای حکومت افغانستان خط سرخ باشد. در بخش رسانه ها افغانستان بسیار زیاد پیشترفت کرده است و گفته میتوانیم که وضعیت آزادی رسانه ها در افغانستان از بسیاری کشو های همسایه حتی کشور های غربی بهتر است. مثال شما در ایران نگاه کنید، رسانه های این کشور نمیتواند که ضعف حکومت را به تصویر بکشند و حکومت را بخاطر کم کاری و بی کفایتی نقد کنند. اما در افغانستان رسانه ها همه روزه حکومت را انتقاد می کند. حتی یک تعداد رسانه های کشور برای منافع کشور های بیگانه در افغانستان کار می کنند و خلاف منافع ملی در افغانستان فعالیت دارند باز هم حکومت مانع فعالیت آنها نمی شود. در بخش وزرش نیز افغانستان پیشرفت های قابل ملاحظه ای داشته است. تیم ملی فوتبال افغانستان بهترین تیم در سطح منطقه است، تیم ملی کرکیت حتی از تیم پاکستان که بیش از نیم قرن تجریه دارد خوب تر است. در سایر ورزش ها افغانستان قهرمانان را به جهان تقدیم کردند که پرچم سه رنگ افغانستان را در سراسر جهان به اهتزاز در آورده اند. اما در بخش فلم و سینما چندان کاری صورت نگرفته، هنوز هم در تلویزیون های افغانستان سریال های ترکی، هندی وغیره نشر می شود که کاملاً فا فرهنگ ما منافات دارد. باید در بخش فلم و خصوصاً سریاا کار های زیادی صورت بگیرد و نشر سریال های خارجی در تلویزیون های افغانستان ممنوع گردد.

پاسخ